Έξω Παναγίτσα, οδός Καστανιάς: Οι κάτοικοι προειδοποιούν για ατυχήματα — ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;

Στη Χαλκίδα φαίνεται πως έχουμε περάσει σε άλλο επίπεδο. Δεν συζητάμε πλέον απλώς για κακοτεχνίες, λακκούβες και εγκατάλειψη δρόμων. Συζητάμε για σημεία που, σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων, έχουν ήδη προκαλέσει ατυχήματα.

Και ένα από αυτά βρίσκεται στην Έξω Παναγίτσα, στην οδό Καστανιάς.

Οι πολίτες φωνάζουν. Προειδοποιούν. Σχολιάζουν δημόσια. Ειρωνεύονται γιατί δεν αντέχουν άλλο. Άλλος γράφει πως «στη Χαλκίδα λακκούβα δεν υφίσταται», άλλος απαντά πως πρόκειται για «ωραίο ανέκδοτο», άλλος λέει πως αν κάνεις μια βόλτα θα δεις πολλές ακόμη, ενώ δεν λείπουν και οι πικρές ατάκες ότι σε ορισμένους δρόμους χρειάζεται… τρακτέρ.

Πίσω όμως από το χιούμορ υπάρχει οργή.
Και πίσω από την οργή υπάρχει ένας πραγματικός κίνδυνος.

Γιατί όταν ένας δρόμος έχει γίνει επικίνδυνος, όταν οι κάτοικοι λένε ότι έχουν σημειωθεί ατυχήματα, όταν η καθημερινότητα οδηγών, δικυκλιστών και πεζών μετατρέπεται σε δοκιμασία, τότε δεν μιλάμε για «παράπονα του Facebook». Μιλάμε για πιθανή αδιαφορία απέναντι στη δημόσια ασφάλεια.

Ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να απαντήσει καθαρά:

Έχει ελεγχθεί η οδός Καστανιάς στην Έξω Παναγίτσα;
Γνωρίζει η δημοτική αρχή τις καταγγελίες των κατοίκων;
Έχει γίνει αυτοψία;
Υπάρχει καταγραφή του προβλήματος;
Πότε θα αποκατασταθεί το οδόστρωμα;
Έχει τοποθετηθεί προσωρινή σήμανση για την αποφυγή νέων ατυχημάτων;

Η εικόνα της πόλης δεν αμαυρώνεται από τους πολίτες που διαμαρτύρονται.
Αμαυρώνεται από τους δρόμους που αφήνονται στην τύχη τους.

Η εικόνα του Δήμου δεν χαλάει όταν κάποιος ανεβάζει μια φωτογραφία ή κάνει μια δημόσια καταγγελία.
Χαλάει όταν οι αρμόδιοι γνωρίζουν, βλέπουν, ακούν και δεν παρεμβαίνουν εγκαίρως.

Και εδώ υπάρχει ένα κρίσιμο ζήτημα: οι λακκούβες δεν είναι αισθητικό πρόβλημα. Δεν είναι «λεπτομέρεια». Δεν είναι κάτι που μπορεί να μπαίνει κάτω από το χαλί μέχρι να περάσει η επικαιρότητα. Είναι ζήτημα ασφάλειας, ευθύνης και πρόληψης.

Ένας δικυκλιστής μπορεί να τραυματιστεί σοβαρά.
Ένας ηλικιωμένος μπορεί να πέσει.
Ένα αυτοκίνητο μπορεί να υποστεί ζημιά.
Ένας οδηγός μπορεί να χάσει τον έλεγχο.
Και τότε όλοι θα τρέχουν να δηλώσουν «συγκλονισμένοι».

Όχι. Η ώρα της ευθύνης είναι πριν γίνει το κακό. Όχι μετά.

Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να εμφανίζεται μόνο σε παρουσιάσεις, εκδηλώσεις, φωτογραφίες και ανακοινώσεις. Ο Δήμος κρίνεται πρώτα από τα βασικά: δρόμοι, καθαριότητα, φωτισμός, ασφάλεια, προσβασιμότητα, καθημερινότητα.

Και όταν η καθημερινότητα των πολιτών γίνεται λακκούβα, τότε η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο: λέγεται διοίκηση του Δήμου.

Η Έξω Παναγίτσα δεν είναι περιοχή δεύτερης κατηγορίας.
Η οδός Καστανιάς δεν μπορεί να περιμένει μέχρι να υπάρξει σοβαρότερο περιστατικό.
Οι κάτοικοι δεν είναι υπερβολικοί επειδή ζητούν ασφαλείς δρόμους.
Και κανένας Δήμος δεν δικαιούται να ζητά υπομονή όταν τίθεται θέμα ατυχημάτων.

Άμεση αυτοψία.
Άμεση σήμανση.
Άμεση αποκατάσταση.
Άμεση ενημέρωση των πολιτών.

Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες.

Γιατί στη Χαλκίδα δεν λείπουν οι δηλώσεις.
Λείπουν οι λύσεις.

Και όταν οι λακκούβες γίνονται παγίδες, η σιωπή των αρμοδίων δεν είναι απλώς αδιαφορία. Είναι πολιτική ευθύνη.