Η παράκαμψη του Αγίου Στεφάνου δεν κόλλησε από ατυχία. Δεν βούλιαξε από «γραφειοκρατία». Βούλιαξε γιατί η διοίκηση του Δήμου Χαλκιδέων αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων, χωρίς σοβαρό σχεδιασμό, χωρίς διοικητική επάρκεια και χωρίς την ικανότητα να προστατεύσει ούτε το έργο ούτε την ίδια την πόλη.
Η Έλενα Βάκα και οι αντιδήμαρχοί της δεν μπορούν πια να κρύβονται πίσω από δικαιολογίες. Όταν ένα κρίσιμο έργο μπλοκάρει, όταν η χάραξη γίνεται πεδίο σύγκρουσης με τον ιστορικό χαρακτήρα της περιοχής και όταν η πόλη μένει μετέωρη, τότε η λέξη είναι μία: πολιτική αποτυχία. Και η αποτυχία αυτή έχει πρόσωπα, ονόματα και υπογραφές.
Η Βάκα χρεώνεται το απόλυτο διοικητικό φιάσκο
Στον Άγιο Στέφανο ξεγυμνώθηκε όλη η αδυναμία της δημοτικής αρχής. Αντί να υπάρχει μια καθαρή, ώριμη και βιώσιμη λύση, η πόλη βρέθηκε μπλεγμένη σε επιλογές που άνοιξαν μέτωπα, προκάλεσαν εμπλοκές και οδήγησαν σε νέα καθυστέρηση.
Η Έλενα Βάκα έχει την απόλυτη πολιτική ευθύνη. Είναι η δήμαρχος. Δεν μπορεί να εμφανίζεται ως αμέτοχη, ούτε να κρύβεται πίσω από υπηρεσίες, διαδικασίες και τεχνικά προσχήματα. Όταν ένα τόσο κρίσιμο έργο σκαλώνει, όταν η πόλη εκτίθεται και όταν η υπόθεση μετατρέπεται σε διοικητικό αδιέξοδο, τότε η ευθύνη ανεβαίνει κατευθείαν στο γραφείο της δημάρχου.
Η Βάκα δεν απέτυχε απλώς να επιταχύνει το έργο. Απέτυχε να αποδείξει ότι μπορεί να διοικήσει με σοβαρότητα, πρόβλεψη και στοιχειώδη επάρκεια.
Γουρνής, Νέζης, Σπανός, Παπαγεωργόπουλος: δεν είναι θεατές, είναι συνυπεύθυνοι
Μαζί με τη δήμαρχο, εκτίθενται και οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοι.
Ο Βασίλης Γουρνής, ο Ιωάννης Νέζης, ο Αντώνης Σπανός και ο Νικόλαος-Παναγιώτης Παπαγεωργόπουλος δεν μπορούν να παριστάνουν τους ανενημέρωτους ή τους διακοσμητικούς.
Όταν ένα έργο τέτοιου βάρους μπλοκάρει πριν καν αποκτήσει ασφαλή τροχιά υλοποίησης, τότε οι πολιτικοί προϊστάμενοι των κρίσιμων τομέων δεν είναι απλοί παρατηρητές. Είναι μέρος του προβλήματος. Γιατί η διοίκηση δεν κρίνεται στα δελτία Τύπου, ούτε στις φωτογραφίες, ούτε στις δημόσιες σχέσεις. Κρίνεται στο αποτέλεσμα.
Και το αποτέλεσμα εδώ είναι εκκωφαντικό: καθυστέρηση, εμπλοκή, σύγχυση, έκθεση της πόλης και διοικητική γύμνια.
Αυτό δεν είναι «δυσκολία».
Αυτό είναι αποτυχία με ονοματεπώνυμο.
Δεν κατέρρευσε μόνο ένα έργο — κατέρρευσε ένα ολόκληρο μοντέλο διοίκησης
Η υπόθεση του Αγίου Στεφάνου είναι ο καθρέφτης της δημοτικής αρχής. Ένας καθρέφτης σκληρός και αμείλικτος. Δείχνει μια διοίκηση που ξέρει να υπόσχεται, αλλά δεν ξέρει να προετοιμάζει. Που ξέρει να ανακοινώνει, αλλά δεν ξέρει να λύνει. Που ξέρει να μεταθέτει ευθύνες, αλλά όχι να αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος των επιλογών της.
Ο Άγιος Στέφανος δεν είναι μια ασήμαντη γωνιά της πόλης. Είναι ιστορικό, περιβαλλοντικό και αναπτυξιακό μέτωπο. Και ακριβώς γι’ αυτό η διαχείρισή του απαιτούσε σοβαρότητα, θεσμικό βάθος και διοικητική ικανότητα. Αντί γι’ αυτά, η Χαλκίδα είδε πρόχειρους χειρισμούς, καθυστερήσεις και μια δημοτική αρχή που μοιάζει να τρέχει πίσω από τα ίδια της τα λάθη.
Η διοίκηση Βάκα δεν μπλόκαρε απλώς ένα έργο.
Μπλόκαρε την αξιοπιστία του ίδιου του Δήμου.
Ο Άγιος Στέφανος δεν πνίγηκε στα χαρτιά.
Πνίγηκε στην ανικανότητα της Έλενας Βάκα, του Βασίλη Γουρνή, του Ιωάννη Νέζη, του Αντώνη Σπανού και του Νικόλαου-Παναγιώτη Παπαγεωργόπουλου.
Και όταν μια πόλη κολλάει πάνω στη διοίκηση που την κυβερνά, τότε το πρόβλημα δεν είναι το έργο.
Το πρόβλημα είναι αυτοί που κρατούν το τιμόνι.