Δεν υπάρχουν πλέον “άγνωστοι αρμόδιοι”. Υπάρχουν ονόματα, θέσεις, αρμοδιότητες και πολιτική ευθύνη.
Η εικόνα που επικρατεί στο Κοιμητήριο Νέας Λαμψάκου δεν είναι απλώς απαράδεκτη. Είναι ντροπιαστική. Είναι μια εικόνα εγκατάλειψης που προσβάλλει τη μνήμη των νεκρών, πληγώνει τις οικογένειές τους και εκθέτει ανεπανόρθωτα τη Δημοτική Αρχή Χαλκιδέων.
Ο περιμετρικός τοίχος στην πίσω πλευρά του κοιμητηρίου κατέρρευσε. Μεγάλο τμήμα του έπεσε, αφήνοντας εκτεθειμένα μνήματα και οστεοφυλάκια. Σε έναν χώρο που θα έπρεπε να υπάρχει ευπρέπεια, τάξη, ασφάλεια και σεβασμός, σήμερα κυριαρχεί η εικόνα της αδιαφορίας.
Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν γνώριζε.
Το πρόβλημα ήταν γνωστό εδώ και καιρό. Είχε επισημανθεί επανειλημμένα από τον Σύλλογο, από την Κοινότητα, από δημοτικούς συμβούλους, από πολίτες, αλλά και μέσα από δημόσιες αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Από τον Φεβρουάριο του 2025 είχε τεθεί ξεκάθαρα ότι στο δάπεδο του κοιμητηρίου λιμνάζουν νερά σε αρκετά σημεία και ότι ο περιμετρικός τοίχος παρουσίαζε εμφανή σημάδια φθοράς.
Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει ότι ο τοίχος αργά ή γρήγορα θα κατέρρεε. Το έβλεπαν όλοι. Το έλεγαν όλοι. Το γνώριζαν οι αρμόδιοι.
Κι όμως, η παρέμβαση που έγινε περιορίστηκε ουσιαστικά σε ένα μπάλωμα: επίστρωση με μπετόν σε ένα μόνο προβληματικό τμήμα του δαπέδου. Όχι συνολικό σχέδιο. Όχι έλεγχος στατικότητας. Όχι πλήρης αποκατάσταση. Όχι πρόληψη. Μόνο μια πρόχειρη κίνηση για να φανεί ότι κάτι έγινε.
Σήμερα, ο τοίχος έπεσε.
Άρα το ερώτημα δεν είναι πλέον αν υπήρχε πρόβλημα. Το πρόβλημα αποδείχθηκε με τον πιο σκληρό τρόπο. Το ερώτημα είναι άλλο:
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;
Γιατί οι αρμόδιοι δεν είναι αόρατοι.
Η Δήμαρχος Χαλκιδέων Έλενα Βάκα έχει τη συνολική πολιτική ευθύνη της διοίκησης του Δήμου. Οι Αντιδήμαρχοι ορίστηκαν με απόφασή της, με θητεία έως τις 2 Ιανουαρίου 2027, και τους έχουν μεταβιβαστεί συγκεκριμένες αρμοδιότητες.
Ο Ιωάννης Νέζης έχει οριστεί καθ’ ύλην αρμόδιος Αντιδήμαρχος για θέματα Πολεοδομίας και Κοιμητηρίων. Άρα, για την κατάσταση στο Κοιμητήριο Νέας Λαμψάκου, δεν μπορεί να υπάρξει καμία σύγχυση: η αρμοδιότητα των κοιμητηρίων έχει όνομα.
Ο Βασίλειος Γουρνής έχει οριστεί καθ’ ύλην αρμόδιος Αντιδήμαρχος για θέματα Τεχνικών Υπηρεσιών και Έργων Αυτεπιστασίας. Όταν μιλάμε για κατάρρευση τοίχου, για στατικότητα, για αποκατάσταση υποδομής, για μπετά, απορροές και τεχνικές παρεμβάσεις, η Τεχνική Υπηρεσία δεν μπορεί να απουσιάζει.
Ο Αθανάσιος Τριανταφύλλου έχει οριστεί κατά τόπον αρμόδιος Αντιδήμαρχος για τη Δημοτική Ενότητα Ληλαντίων, όπου ανήκει η Νέα Λάμψακος. Άρα έχει θεσμική υποχρέωση να γνωρίζει, να παρακολουθεί, να πιέζει και να απαιτεί λύσεις για τα σοβαρά προβλήματα της περιοχής.
Υπάρχει επίσης Γραφείο Δημοτικών Κοιμητηρίων στον Δήμο Χαλκιδέων, αφού ο ίδιος ο Δήμος αναφέρει ότι οι διαδικασίες εκταφών και μεταφοράς οστών γίνονται μέσω του Γραφείου Δημοτικών Κοιμητηρίων.
Σε επίπεδο Κοινότητας, στην Κοινότητα Νέας Λαμψάκου πρόεδρος έχει αναδειχθεί ο Ιωάννης Μακρίδης, σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία για τους προέδρους κοινοτήτων του Δήμου Χαλκιδέων.
Άρα ας τελειώνουμε με το παραμύθι της διάχυτης ευθύνης.
Δεν είναι “κάποιος” αρμόδιος.
Δεν είναι “η υπηρεσία” γενικά.
Δεν είναι “το θέμα θα το δούμε”.
Υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες αρμοδιότητες.
Η Δήμαρχος.
Ο Αντιδήμαρχος Κοιμητηρίων.
Ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών.
Ο κατά τόπον Αντιδήμαρχος Ληλαντίων.
Η αρμόδια υπηρεσία κοιμητηρίων.
Η Κοινότητα Νέας Λαμψάκου.
Και απέναντι σε όλους αυτούς υπάρχει σήμερα μια εικόνα που δεν μπορεί να ωραιοποιηθεί: ένας τοίχος πεσμένος, μνήματα εκτεθειμένα, οστεοφυλάκια εκτεθειμένα, πολίτες εξοργισμένοι και ένας χώρος μνήμης αφημένος στην τύχη του.
Το Κοιμητήριο δεν είναι χωράφι. Δεν είναι αποθήκη. Δεν είναι εγκαταλελειμμένος δημοτικός χώρος δεύτερης κατηγορίας. Είναι χώρος ιερός. Είναι χώρος πένθους. Είναι χώρος όπου οι οικογένειες πηγαίνουν να τιμήσουν τους ανθρώπους τους.
Και όταν ένας Δήμος δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε αυτόν τον χώρο, τότε δεν μιλάμε απλώς για τεχνική αστοχία. Μιλάμε για βαθιά διοικητική και πολιτική αποτυχία.
Τι πρέπει να γίνει τώρα;
Όχι αύριο. Όχι όταν “προγραμματιστεί”. Όχι όταν περάσει από τη μία υπηρεσία στην άλλη. Τώρα.
Πρώτον, άμεση αποκατάσταση του τμήματος του τοίχου που έχει καταρρεύσει.
Δεύτερον, πλήρης τεχνικός και στατικός έλεγχος σε όλο τον περιμετρικό τοίχο, γιατί υπάρχει σοβαρός φόβος ότι μπορεί να ακολουθήσει και το μπροστινό τμήμα.
Τρίτον, αντιμετώπιση των σημείων όπου λιμνάζουν νερά, ώστε να σταματήσει η περαιτέρω φθορά του χώρου.
Τέταρτον, συνολική παρέμβαση ευπρέπειας στο Κοιμητήριο Νέας Λαμψάκου.
Πέμπτον, δημόσια ενημέρωση των κατοίκων για το τι ακριβώς θα γίνει, πότε θα γίνει και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη υλοποίησης.
Γιατί αρκετά με τις φωτογραφίες, τις ανακοινώσεις και τις επικοινωνιακές κορδέλες. Εδώ μιλάμε για νεκρούς. Μιλάμε για οικογένειες. Μιλάμε για αξιοπρέπεια.
Η Νέα Λάμψακος δεν ζητά χάρη. Ζητά το αυτονόητο.
Να αποκατασταθεί άμεσα ο χώρος.
Να σταματήσει η εγκατάλειψη.
Να υπάρξει σεβασμός.
Να αναλάβουν οι αρμόδιοι τις ευθύνες τους.
Γιατί όταν καταρρέει ο τοίχος ενός κοιμητηρίου, δεν πέφτουν μόνο πέτρες και τσιμέντα.
Καταρρέει και το άλλοθι όσων γνώριζαν, άκουγαν, έβλεπαν — και δεν έκαναν όσα έπρεπε.