Τα ασφαλιστικά μέτρα απορρίφθηκαν. Το έργο προχωρά. Και η Δημοτική Αρχή τρέχει στο παραπέντε να πουλήσει «αντίσταση» πάνω στα ερείπια της δικής της αδράνειας.
Στον Μύτικα δεν χάθηκε απλώς μια δικαστική μάχη. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Χάθηκε σοβαρότητα. Χάθηκε η δυνατότητα μιας πραγματικής, οργανωμένης, ισχυρής αντίδρασης. Και τώρα, όσοι άφησαν την υπόθεση να σέρνεται μέχρι να γίνει σχεδόν τετελεσμένο, εμφανίζονται δήθεν αποφασισμένοι, με κινήσεις τελευταίας στιγμής και επικοινωνιακές κορώνες.
Το θέμα ήταν γνωστό από το 2024. Είχε τεθεί στη λογοδοσία. Οι κάτοικοι φώναζαν. Υπήρχε χρόνος. Υπήρχε περιθώριο. Υπήρχε δυνατότητα να στηθεί σοβαρό μέτωπο. Αντί γι’ αυτό, η υπόθεση αντιμετωπίστηκε χλιαρά, διαδικαστικά, μισόλογα. Και σήμερα, μετά την απόρριψη των ασφαλιστικών μέτρων, κάποιοι ανακαλύπτουν ξαφνικά τον «αγώνα».
1. Όταν υπήρχε χρόνος, κοιτούσαν αλλού
Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια.
Ο Μύτικας δεν ξύπνησε χθες και είδε ξαφνικά τα καλώδια υπερυψηλής τάσης να περνούν από δίπλα του. Το θέμα είχε ανοίξει από το 2024. Υπήρχαν προειδοποιήσεις. Υπήρχαν κάτοικοι που αγωνιούσαν. Υπήρχαν φωνές που ζητούσαν σοβαρή αντιμετώπιση.
Τότε έπρεπε να κινητοποιηθεί ο Δήμος.
Τότε έπρεπε να ζητηθούν τεχνικές γνωμοδοτήσεις.
Τότε έπρεπε να επιστρατευθεί ισχυρή νομική ομάδα.
Τότε έπρεπε να υπάρξει πολιτική πίεση, θεσμική σύγκρουση, δημόσια ανάδειξη του θέματος.
Αλλά τότε δεν έγινε τίποτα ανάλογο.
Το θέμα έμεινε να καίει στα χέρια των κατοίκων. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων φώναζε, προειδοποιούσε, έτρεχε, πίεζε. Και η Δημοτική Αρχή έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: διαχείριση εντυπώσεων, χαμηλής έντασης κινήσεις και πολλή καθυστέρηση.
Τώρα, λοιπόν, κανείς δεν δικαιούται να παριστάνει τον αιφνιδιασμένο.
2. Έστειλαν έναν άνθρωπο απέναντι σε νομικό στρατό
Και φτάσαμε στο δικαστήριο.
Από τη μία πλευρά, ένας Δήμος με έναν δικηγόρο που χειρίζεται εκατοντάδες υποθέσεις. Ένας άνθρωπος που καλείται να σηκώσει μόνος του ένα βάρος που απαιτούσε εξειδίκευση, προετοιμασία, επιτελείο και πλήρη νομική υποστήριξη.
Από την άλλη πλευρά, ένας πανίσχυρος μηχανισμός. Νομική ομάδα του ΔΕΔΔΗΕ, καθηγητές Πανεπιστημίου, βαριά δικηγορικά ονόματα, πλήρης προετοιμασία, θεσμική ισχύς.
Αυτό δεν ήταν μάχη.
Ήταν άνιση αναμέτρηση από τα αποδυτήρια.
Και εδώ δεν χωρούν δικαιολογίες. Όταν η Δημοτική Αρχή θέλει, βρίσκει δικηγόρους. Όταν πρόκειται για υποθέσεις που την αφορούν άμεσα, ξέρει να φέρνει ενισχύσεις από την Αθήνα. Ξέρει να οργανώνεται. Ξέρει να προστατεύεται.
Στην υπόθεση του Λήλαντα, για την εκπροσώπηση της Δημάρχου, υπήρξε μέριμνα, υπήρξαν γνωστοί δικηγόροι, υπήρξε βαρύ νομικό οπλοστάσιο.
Για τον Μύτικα;
Σιωπή.
Για τους κατοίκους;
Μισές κινήσεις.
Για την περιοχή;
Ένας δικηγόρος μόνος του απέναντι σε ολόκληρο μηχανισμό.
Αυτό δεν λέγεται υπεράσπιση του Δήμου. Λέγεται πολιτική εγκατάλειψη.
3. Τώρα που όλα τελειώνουν, βγήκαν οι «αντάρτες»
Και τώρα ακούμε ότι θα μπουν μηχανήματα του Δήμου στο έργο.
Τώρα.
Όχι όταν έπρεπε.
Όχι όταν υπήρχε χρόνος.
Όχι όταν η υπόθεση μπορούσε να πιεστεί ουσιαστικά.
Όχι όταν το έργο δεν είχε προχωρήσει.
Τώρα, στο παραπέντε, με το έργο σχεδόν ολοκληρωμένο, στήνεται η τελευταία πράξη του έργου: η παράσταση της «αντίστασης».
Να εμφανιστούν κάποιοι μπροστά στους κατοίκους και να πουν «εμείς προσπαθήσαμε».
Να στηθεί ένα σκηνικό δήθεν σύγκρουσης.
Να βγουν φωτογραφίες.
Να γραφτούν αναρτήσεις.
Να υπάρξει αφήγημα.
Μόνο που ο Μύτικας δεν ζητούσε παράσταση.
Ζητούσε προστασία.
Δεν ζητούσε επικοινωνιακούς ηρωισμούς.
Ζητούσε σοβαρό σχέδιο.
Δεν ζητούσε μηχανήματα στο τέλος.
Ζητούσε θεσμική μάχη από την αρχή.
Γιατί η πολιτική ευθύνη δεν μετριέται την ώρα που μπαίνουν οι κάμερες. Μετριέται την ώρα που πρέπει να παρθούν αποφάσεις. Και σε αυτή την ώρα, κάποιοι ήταν απόντες.
Οι κάτοικοι του Μύτικα δεν ηττήθηκαν. Τους άφησαν ακάλυπτους.
Δεν έχασαν επειδή δεν φώναξαν. Φώναξαν.
Δεν έχασαν επειδή δεν προειδοποίησαν. Προειδοποίησαν.
Δεν έχασαν επειδή δεν πάλεψαν. Πάλεψαν.
Έχασαν γιατί αυτοί που είχαν θεσμική υποχρέωση να σταθούν μπροστά, στάθηκαν πίσω. Έχασαν γιατί ο Δήμος δεν μπήκε στη μάχη όταν έπρεπε. Έχασαν γιατί η Δημοτική Αρχή ανακάλυψε την «αντίσταση» όταν η υπόθεση είχε ήδη καεί.
Και τώρα ας μην πουλάνε ηρωισμό πάνω στην ήττα των κατοίκων.
Γιατί στον Μύτικα δεν γράφτηκε απλώς μια απόφαση δικαστηρίου.
Γράφτηκε μια πολιτική ντροπή.