Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ υπερψήφισε την πρόταση του Σωκράτη Φάμελλου για πολιτική σύμπλευση με την πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα και την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Με απλά λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε ότι δεν θα σταθεί απέναντι στο νέο εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού, αλλά «δίπλα» του.
Μόνο που η απόφαση αυτή δεν μοιάζει με τέλος κρίσης. Μοιάζει περισσότερο με πολιτική ανακωχή πάνω σε ένα κόμμα που εξακολουθεί να αναζητά ρόλο, κατεύθυνση και λόγο ύπαρξης.
Ο Σωκράτης Φάμελλος έθεσε στην Κεντρική Επιτροπή το δίλημμα καθαρά: ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δίπλα ή απέναντι στην πρωτοβουλία Τσίπρα; Η απάντηση που ζήτησε και τελικά πήρε ήταν το «δίπλα». Όχι αντιπαράθεση, όχι ανταγωνισμός, όχι δεύτερο σχέδιο απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό. Αντίθετα, στήριξη σε μια πλατιά προοδευτική σύγκλιση, με στόχο να εκφραστεί εκλογικά στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
Ωστόσο, πίσω από την εικόνα της πλειοψηφίας, οι εσωτερικές αντιθέσεις παραμένουν ισχυρές. Η τροπολογία που υπέγραψαν οι Τρύφων Αλεξιάδης, Ρένα Δούρου, Φωτεινή Καρυστινάκη, Γιώργος Παναγιώτοπουλος, Νίκος Παππάς και Παύλος Πολάκης έστειλε καθαρό μήνυμα: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να οδηγηθεί σε αυτοδιάλυση, ούτε να μετατραπεί σε δεξαμενή στελεχών για άλλο πολιτικό σχήμα.
Η φράση «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χαρίζεται σε κανέναν» του Παύλου Πολάκη αποτυπώνει ακριβώς το εσωκομματικό ρήγμα. Από τη μία πλευρά, η ηγεσία Φάμελλου θέλει να τοποθετήσει το κόμμα στο πλευρό του Τσίπρα, βλέποντας στη νέα πρωτοβουλία μια ευκαιρία ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου. Από την άλλη, η μειοψηφία φοβάται ότι αυτή η επιλογή μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική απορρόφηση, οργανωτική αποδυνάμωση και τελικά σε έναν ΣΥΡΙΖΑ χωρίς αυτόνομο ρόλο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι δεν έγινε ονομαστική ψηφοφορία. Η πλευρά Φάμελλου μιλά για καθαρή επικράτηση, ενώ η πλευρά Πολάκη αφήνει να εννοηθεί ότι η αντίθετη γραμμή είχε πολύ ισχυρότερη παρουσία από όσο θέλει να εμφανίσει η ηγετική ομάδα. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι η απόφαση μπορεί να πέρασε, αλλά η πολιτική πληγή παραμένει ανοιχτή.
Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι «δίπλα» στον Τσίπρα. Αυτό απαντήθηκε. Το πραγματικό ερώτημα είναι τι θα σημαίνει αυτό στην πράξη.
Θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ισότιμος συνομιλητής σε μια νέα προοδευτική συμπαράταξη ή θα καταλήξει συμπληρωματική δύναμη στο νέο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού; Θα κρατήσει οργανωτική αυτονομία ή θα μπει σταδιακά σε τροχιά πολιτικής μετάλλαξης; Θα πάει στις εκλογές ως συντεταγμένο κόμμα ή θα δει στελέχη και ψηφοφόρους να μετακινούνται προς το νέο εγχείρημα;
Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής δίνει στον Φάμελλο πολιτικό χρόνο. Δεν του δίνει, όμως, λευκή επιταγή. Γιατί σε ένα κόμμα που έχει ήδη πληγεί από διασπάσεις, αποχωρήσεις και δημοσκοπική κατάρρευση, κάθε απόφαση που μοιάζει με στρατηγική σύμπλευση μπορεί πολύ εύκολα να ερμηνευθεί από τη βάση ως προαναγγελία διάλυσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ξανά μπροστά στο ίδιο αμείλικτο ερώτημα: θα ανασυγκροτηθεί ως πολιτικός φορέας ή θα γίνει παράρτημα μιας νέας πολιτικής πρωτοβουλίας;
Η Κεντρική Επιτροπή απάντησε «δίπλα στον Τσίπρα».
Η κοινωνία, όμως, θα κρίνει αν αυτό σημαίνει αναγέννηση ή παράδοση.