Η αναβάθμιση της τουρκικής στρατιωτικής μονάδας στην Ίμβρο, η δημόσια παρέμβαση του αντιστράτηγου ε.α. Λάζαρου Καμπουρίδη και η επικίνδυνη απόσταση ανάμεσα στην ψύχραιμη ανάλυση και στον βολικό στρουθοκαμηλισμό
Η είδηση για την αναβάθμιση του 5ου Συντάγματος Καταδρομών της Ίμβρου σε Ταξιαρχία Καταδρομών προκάλεσε μία παράδοξη συζήτηση στην Ελλάδα. Αντί να εξεταστούν τα δεδομένα, η επιχειρησιακή σημασία και ο ευρύτερος τουρκικός σχεδιασμός στο βόρειο Αιγαίο, άρχισε ο γνωστός εμφύλιος των τηλεοπτικών παραθύρων.
«Αστειότητα», είπαν ορισμένοι.
«Μπαρούφα», αποφάνθηκαν άλλοι.
Και κάπως έτσι, μία στρατιωτική εξέλιξη επιχειρήθηκε να μετατραπεί σε μικροπολιτικό καβγαδάκι. Λες και οι τουρκικοί σχηματισμοί αλλάζουν ονομασία ανάλογα με το ποιο ελληνικό κόμμα βρίσκεται στην κυβέρνηση ή ποιος απόστρατος είναι καλεσμένος στο στούντιο.
Στη συζήτηση παρενέβη ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης, ο οποίος είχε αναδείξει το θέμα. Απάντησε με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο σε δημοσιογράφους και απόστρατους αξιωματικούς που αμφισβήτησαν την πληροφορία, υποστηρίζοντας ότι η υποβάθμιση της συγκεκριμένης εξέλιξης δεν αποτελεί απλώς διαφορετική στρατιωτική εκτίμηση, αλλά μπορεί να υπηρετεί και πολιτικές σκοπιμότητες.
Υπάρχει ή δεν υπάρχει Ταξιαρχία;
Ας αφήσουμε για λίγο τις συμπάθειες, τις αντιπάθειες και τα κομματικά γυαλιά.
Η τουρκική κρατική διοίκηση χρησιμοποιεί πλέον επισήμως την ονομασία «5η Διοίκηση Ταξιαρχίας Καταδρομών» για τη μονάδα στην Ίμβρο. Δεν πρόκειται απλώς για μία ανάρτηση σε κοινωνικό δίκτυο ή για κάποιον φουσκωμένο τίτλο του τουρκικού Τύπου.
Στις 17 Ιουνίου 2026, η επίσημη ιστοσελίδα της διοίκησης Ίμβρου δημοσίευσε σχετική προκήρυξη με αναφορά στη μονάδα, ενώ στις 30 Ιουλίου αναρτήθηκαν νέες ανακοινώσεις για προμήθεια υλικών κατασκευής τείχους και οχυρωματικών έργων, καθώς και για δύο υπόγειες θέσεις αρμάτων ή αυτοκινούμενων πυροβόλων. Και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιείται η ονομασία «5η Ταξιαρχία Καταδρομών». Τουρκική διοίκηση Ίμβρου – ανακοίνωση 17 Ιουνίου, ανακοίνωση για υπόγειες θέσεις αρμάτων/πυροβόλων.
Άρα, η οργανωτική αναβάθμιση δεν μπορεί να απορρίπτεται ως ανύπαρκτη.
Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι κάθε επιτελική, υλικοτεχνική και επιχειρησιακή δομή της νέας Ταξιαρχίας έχει ήδη ολοκληρωθεί. Μία διοικητική μετατροπή χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει πλήρη επάνδρωση, εξοπλισμό και επιχειρησιακή συνοχή.
Υπάρχει, όμως, τεράστια απόσταση ανάμεσα στο «η αναδιοργάνωση δεν έχει ολοκληρωθεί» και στο «η είδηση είναι μπαρούφα». Το πρώτο είναι θεμιτή στρατιωτική αξιολόγηση. Το δεύτερο διαψεύδεται από τα ίδια τα τουρκικά κρατικά έγγραφα.
Η εμπειρία δεν αντικαθίσταται από τα τηλεοπτικά λεπτά
Ο Λάζαρος Καμπουρίδης υπενθυμίζει ότι υπηρέτησε συνολικά επτάμισι χρόνια στην Τουρκία, σε δύο διαφορετικές αποστολές, έχοντας περάσει από θέσεις πληροφοριών, επιτελικής ανάλυσης και διεύθυνσης.
Δεν ζητά, επομένως, να γίνει πιστευτός επειδή φωνάζει δυνατότερα. Καταθέτει την επαγγελματική του διαδρομή και ζητά η πληροφορία να κριθεί πάνω στα στοιχεία.
Ο ίδιος, άλλωστε, έχει επανειλημμένα αποδομήσει την τουρκική προπαγάνδα γύρω από το «ανίκητο» των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, την άσκηση EFES, τον πύραυλο Tayfun και διάφορα οπλικά συστήματα που η Άγκυρα παρουσίαζε ως επιχειρησιακά θαύματα.
Ακριβώς γι’ αυτό η σημερινή προειδοποίησή του δεν μπορεί εύκολα να καταταχθεί στην κατηγορία της συστηματικής κινδυνολογίας.
Ούτε πανικός ούτε εθνική αναισθησία
Η Τουρκία συχνά υπερβάλλει. Διαφημίζει οπλικά συστήματα πριν αυτά ωριμάσουν, παρουσιάζει αναδιοργανώσεις πριν ολοκληρωθούν και χρησιμοποιεί τη στρατιωτική ισχύ ως εργαλείο εσωτερικής και εξωτερικής προπαγάνδας.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι εξαγγελίες της πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ανέκδοτα. Η εμπειρία δείχνει ότι αρκετές από αυτές τις εξαγγελίες μετατρέπονται σταδιακά σε πραγματικές δομές και δυνατότητες.
Η σωστή ελληνική απάντηση δεν είναι ούτε ο πανικός ούτε η αναισθησία. Είναι η συνεχής αξιολόγηση, η στρατιωτική ετοιμότητα και η διπλωματική αξιοποίηση κάθε τουρκικής κίνησης που αποδεικνύει την επιθετική διάταξη δυνάμεων απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Η πραγματική «μπαρούφα», λοιπόν, δεν είναι η πληροφορία για την Ταξιαρχία. Είναι η βεβαιότητα όσων νομίζουν ότι, αν κλείσουμε τα μάτια, θα εξαφανιστούν και τα τουρκικά σχέδια.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν συμπαθεί ή αντιπαθεί κάποιος τον αξιωματικό που ανέδειξε το θέμα. Το ερώτημα είναι αν η Αθήνα έχει αξιολογήσει εγκαίρως τη νέα δομή στην Ίμβρο και αν διαθέτει συγκεκριμένη στρατιωτική και διπλωματική απάντηση.
Διότι οι απειλές δεν ακυρώνονται με χαρακτηρισμούς. Και οι Ταξιαρχίες δεν εξαφανίζονται επειδή κάποιο τηλεοπτικό πάνελ τις βάφτισε «αστειότητες».