Ο Γεωργιάδης πανηγυρίζει ότι ο Άρειος Πάγος θα κρίνει την ανανέωση των εντεταλμένων Ευρωπαίων εισαγγελέων. Μόνο που τα επίσημα ευρωπαϊκά κείμενα λένε κάτι πιο σύνθετο — και πολύ λιγότερο βολικό για το Μαξίμου.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να εμφανιστεί ως θεματοφύλακας της νομιμότητας, υποστηρίζοντας ότι μέσα στον Μάιο το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου θα κρίνει την ανανέωση της θητείας των Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων εισαγγελέων. Η ανάρτησή του πράγματι πατά σε υπαρκτές διατάξεις του ελληνικού πλαισίου, που δίνουν ρόλο στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για την επιλογή υποψηφίων και τις υπηρεσιακές μεταβολές των δικαστικών λειτουργών.
Αλλά εδώ αρχίζει το πρόβλημα για την κυβερνητική αφήγηση: ο ευρωπαϊκός κανονισμός της EPPO και η απόφαση του ίδιου του College της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προβλέπουν ρητά ότι η ανανέωση της πενταετούς θητείας των European Delegated Prosecutors αποφασίζεται από το College, έπειτα από πρόταση της Ευρωπαίας Γενικής Εισαγγελέως. Άρα το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει εθνική διαδικασία· το ερώτημα είναι ποιος έχει τον τελικό λόγο στην ίδια την ανανέωση. Και εκεί τα ευρωπαϊκά κείμενα είναι πολύ πιο καθαρά από την πολιτική φασαρία.
Τι λέει το ελληνικό πλαίσιο
Το άρθρο 90 του Συντάγματος ορίζει ότι οι προαγωγές, τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις και μετατάξεις των δικαστικών λειτουργών γίνονται ύστερα από απόφαση ανώτατου δικαστικού συμβουλίου. Και ο ν. 4786/2021, στο άρθρο 9, αναθέτει στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης την επιλογή υποψηφίων για διορισμό ως Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων, ενώ προβλέπει ότι έξι μήνες πριν από τη λήξη της θητείας τους κινείται σχετική διαδικασία. Αυτό είναι το θεσμικό έρεισμα στο οποίο πατά ο Γεωργιάδης.
Τι λέει το ευρωπαϊκό πλαίσιο
Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1939 προβλέπει ότι οι εντεταλμένοι Ευρωπαίοι εισαγγελείς διορίζονται για ανανεώσιμη πενταετή θητεία. Και η απόφαση 015/2025 του College της EPPO το λέει χωρίς περιστροφές: τουλάχιστον έξι μήνες πριν από τη λήξη της θητείας, το College αποφασίζει αν θα ανανεώσει ή όχι την πενταετία, ως appointing authority, βάσει πρότασης της European Chief Prosecutor και της έγγραφης συναίνεσης του ενδιαφερόμενου εισαγγελέα. Δηλαδή: άλλο η εθνική διαδικασία επιλογής και υπηρεσιακής ένταξης, άλλο η ίδια η πράξη ανανέωσης της ευρωπαϊκής θητείας.
Πού μπλέκεται η πολιτική με το δίκαιο
Η σύγκρουση έγινε ακόμη πιο εκρηκτική επειδή υπάρχουν δημοσιεύματα ότι το College της EPPO είχε ήδη ανανεώσει από τον Νοέμβριο του 2025 τη θητεία τριών Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων εισαγγελέων, μεταξύ τους της Πόπης Παπανδρέου. Την ίδια ώρα, ελληνικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο αναμένεται να συνεδριάσει μέσα στον Μάιο για να κρίνει αν οι ίδιοι θα παραμείνουν ή αν θα επιλεγούν νέα πρόσωπα, ενώ το ΠΑΣΟΚ απάντησε ότι ο Κανονισμός 2017/1939 έχει άμεση ισχύ. Με απλά λόγια: δεν έχουμε μία απλή κοκορομαχία κυβέρνησης-αντιπολίτευσης, αλλά μια ανοιχτή σύγκρουση ερμηνειών ανάμεσα στο εθνικό και το ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ο Άδωνις προσπαθεί να πουλήσει πολιτική δικαίωση εκεί όπου υπάρχει θεσμική σύγκρουση και νομική ασάφεια μόνο ως προς τον συντονισμό των δύο επιπέδων — όχι ως προς το ποιος υπογράφει την ίδια την ανανέωση. Και όταν αυτή η επίθεση ξετυλίγεται την ώρα που η EPPO ερευνά την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και έχει ζητήσει άρση ασυλίας για 11 εν ενεργεία βουλευτές, η εικόνα δεν είναι “μάχη για τη νομιμότητα”. Είναι κάτι πολύ πιο ωμό: μια κυβέρνηση που βλέπει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να πλησιάζει επικίνδυνα κοντά και ψάχνει επειγόντως να αλλάξει το γήπεδο της συζήτησης