Δεν είναι μόνο ο σοβαρός κίνδυνος πυρκαγιάς στο Άλσος Κανήθου. Είναι και η εγκατάλειψη, η βρωμιά και η ανυπόφορη δυσωδία που συνθέτουν μια εικόνα ντροπής, λίγα μόλις μέτρα από το κέντρο της Χαλκίδας.
Από το συγκεκριμένο σημείο περνούν καθημερινά κάτοικοι αλλά και επισκέπτες της πόλης. Τουρίστες που, αντί να αντικρίζουν έναν καθαρό και περιποιημένο χώρο πρασίνου, κοιτούν με απορία και αηδία την κατάσταση που επικρατεί.
Γιατί έχει αφεθεί το Άλσος Κανήθου σε αυτή την κατάσταση;
Γιατί δεν πραγματοποιείται τακτικός καθαρισμός;
Γιατί δεν απομακρύνονται εγκαίρως τα σκουπίδια, τα ξερά χόρτα και τα εύφλεκτα υλικά;
Γιατί δεν υπάρχει συνεχής έλεγχος σε έναν χώρο με αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιάς;
Γιατί η δημοτική αρχή επιτρέπει να δυσφημίζεται με αυτόν τον τρόπο μία από τις βασικές εισόδους και βιτρίνες της Χαλκίδας;
Η καθαριότητα και η πυροπροστασία δεν είναι πολυτέλεια ούτε επικοινωνιακή εξαγγελία. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση του Δήμου απέναντι στους πολίτες, στους επισκέπτες και στο ίδιο το φυσικό περιβάλλον.
Το Άλσος Κανήθου δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες. Χρειάζεται άμεσο καθαρισμό, απολύμανση, απομάκρυνση των εύφλεκτων υλικών και μόνιμη φροντίδα.
Διότι, όταν ένας χώρος πρασίνου στην καρδιά της πόλης μετατρέπεται σε εστία δυσωδίας και πιθανή παγίδα φωτιάς, δεν μιλάμε πλέον για απλή αμέλεια. Μιλάμε για επικίνδυνη εγκατάλειψη.