Μετά τη Σύνοδο Κορυφής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε να μιλά για «περισσότερη ευελιξία» στη λήψη μέτρων απέναντι στο νέο ενεργειακό σοκ. Πίσω από τη διπλωματική φρασεολογία, όμως, κρύβεται η ίδια παλιά συνταγή: η αγορά απορρυθμίζεται, οι τιμές τρέχουν και η κοινωνία καλείται ξανά να πληρώσει τον λογαριασμό της γεωπολιτικής αστάθειας.
Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να δράσει «εντός των δημοσιονομικών δυνατοτήτων», χωρίς να λέει ούτε ποια μέτρα εξετάζει, ούτε πόσο θα αντέξουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις αν καύσιμα και ρεύμα πάρουν ξανά φωτιά. Με απλά λόγια: το Μαξίμου βλέπει την καταιγίδα να έρχεται, αλλά αντί για καθαρό σχέδιο, πουλάει προαναγγελία διαχείρισης φόβου.
Η “ευελιξία” που μεταφράζεται σε αβεβαιότητα
Η φράση «άνοιξε η πόρτα για περισσότερη ευελιξία» δεν είναι καθησυχαστική. Είναι πολιτικό σήμα προετοιμασίας για δύσκολες αποφάσεις χωρίς σαφές περιεχόμενο.
Όταν μια κυβέρνηση δεν ανακοινώνει μέτρα αλλά προειδοποιεί ότι μπορεί να χρειαστούν, στην ουσία ομολογεί ότι δεν ελέγχει το πεδίο. Περιμένει τις εξελίξεις, μετρά το πολιτικό κόστος και κρατά ανοιχτό το ενδεχόμενο παρεμβάσεων, εφόσον η κοινωνική πίεση γίνει αφόρητη.
Πάλι ο πολίτης μπροστά στο ενεργειακό εκτελεστικό απόσπασμα
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η διεθνής κρίση. Το πρόβλημα είναι ότι κάθε νέα διεθνής αναταραχή βρίσκει την ελληνική κοινωνία ήδη εξαντλημένη:
μισθοί χαμηλοί, ακρίβεια μόνιμη, καύσιμα δυσβάσταχτα, ρεύμα ασταθές και επιχειρήσεις χωρίς περιθώριο απορρόφησης νέων αυξήσεων.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν η κυβέρνηση «είναι έτοιμη». Το ερώτημα είναι αν οι πολίτες αντέχουν άλλη μία κρίση με ασπιρίνες, επιδόματα-σταγόνα και επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις.
Γεωπολιτική ισχύς προς τα έξω, οικονομική ασφυξία προς τα μέσα
Ο πρωθυπουργός επιχείρησε να συνδέσει την ενεργειακή ανασφάλεια με τη γεωπολιτική παρουσία της Ελλάδας, τη στήριξη προς την Κύπρο, τη ρήτρα αμυντικής συνδρομής και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων.
Όμως η σκληρή αλήθεια είναι απλή: καμία διεθνής επίδειξη ετοιμότητας δεν σβήνει τον λογαριασμό στο πρατήριο, ούτε μειώνει την κιλοβατώρα στο σπίτι.
Η κυβέρνηση θέλει να εμφανίζεται ως δύναμη σταθερότητας στην περιοχή, αλλά στο εσωτερικό παραμένει εκτεθειμένη στο πιο απλό και πιο επικίνδυνο μέτωπο: στο κόστος ζωής.
Ο Μητσοτάκης δεν ανακοίνωσε λύσεις. Ανακοίνωσε ότι βλέπει το πρόβλημα να έρχεται. Και όταν μια κυβέρνηση μιλά για «ευελιξία» χωρίς σχέδιο, συνήθως σημαίνει ένα πράγμα:
οι αγορές θα κάνουν τη δουλειά τους, οι τιμές θα τραβήξουν την ανηφόρα και ο λαός θα κληθεί πάλι να επιδείξει τη μόνη “ευελιξία” που του επιτρέπουν — να κόψει από παντού για να επιβιώσει.
Αν θέλεις, το γυρίζω αμέσως και σε ακόμα πιο καταπέλτη Outnews εκδοχή, ή σε post/Facebook ca