Στα 370.140 ευρώ ανέρχεται το κόστος κάθε μονάδας με ΦΠΑ – Η σύμβαση έκλεισε με έκπτωση μόλις 0,5%, ενώ η υπόθεση της εταιρείας βρίσκεται στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας
Σοβαρά ερωτήματα προκαλεί πλέον και στη Χαλκίδα η υπόθεση των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης της ΤΕΧΑΝ, μετά την έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη για διαγωνισμούς, τεχνικές προδιαγραφές και πιθανές υπερκοστολογήσεις σε αντίστοιχες προμήθειες άλλων περιοχών της χώρας.
Ο Δήμος Χαλκιδέων προχώρησε στην απόκτηση 13 Πολυκέντρων Ανακύκλωσης τεσσάρων ρευμάτων, με σύστημα ανταποδοτικής επιβράβευσης. Η πρώτη εκτελεστική σύμβαση υπογράφηκε στις 31 Ιουλίου 2024 και το συνολικό τίμημα ανήλθε στα 4.811.820 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.
Με έναν απλό υπολογισμό, κάθε μονάδα κόστισε στους δημότες και στο ελληνικό Δημόσιο 370.140 ευρώ με ΦΠΑ ή 298.500 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.
Το ποσό αυτό βρίσκεται εντυπωσιακά κοντά στις περίπου 300.000 ευρώ ανά μονάδα που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της ευρύτερης έρευνας για τα περιβόητα «σπιτάκια ανακύκλωσης».
Έκπτωση… μισό τοις εκατό
Ο αρχικός προϋπολογισμός του Δήμου Χαλκιδέων για τα 13 Πολυκέντρα ανερχόταν στα 4.836.000 ευρώ με ΦΠΑ. Η σύμβαση έκλεισε τελικά στα 4.811.820 ευρώ.
Η διαφορά είναι μόλις 24.180 ευρώ, δηλαδή έκπτωση περίπου 0,5%.
Με απλά λόγια, σε έναν διαγωνισμό εκατομμυρίων, η τελική τιμή παρέμεινε σχεδόν ταυτόσημη με τον αρχικό προϋπολογισμό. Και αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που επιβάλλεται να εξηγηθούν δημόσια: πόσες εταιρείες συμμετείχαν, πόσες προσφορές κατατέθηκαν, ποιος διαμόρφωσε τις τεχνικές προδιαγραφές και με ποια συγκριτικά στοιχεία αγοράς προέκυψε η τιμή των 298.500 ευρώ χωρίς ΦΠΑ για κάθε Πολύκεντρο.
Η χρηματοδότηση της προμήθειας έγινε μέσω του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης». Επομένως δεν μιλάμε για χρήματα που έπεσαν από τον ουρανό, αλλά για δημόσιους πόρους, τους οποίους τελικά πληρώνει ο φορολογούμενος.
Τι αλλάζει μετά τις εξελίξεις στην ΤΕΧΑΝ
Η εταιρεία ΤΕΧΑΝ ενημέρωσε τον ΕΔΣΝΑ ότι από τις 15 Ιουλίου διακόπτει την υποστήριξη των εγκαταστάσεων που υπάγονται στο συγκεκριμένο δίκτυο της Αττικής. Στις υπηρεσίες αυτές περιλαμβάνονται η συλλογή των ανακυκλώσιμων υλικών, η ηλεκτροδότηση όπου χρησιμοποιούνται μετρητές της εταιρείας και η καταβολή του ανταποδοτικού αντιτίμου στους πολίτες.
Η συγκεκριμένη επιστολή αφορά τον ΕΔΣΝΑ και δεν αποδεικνύει ότι σταμάτησε αυτομάτως η λειτουργία των 13 Πολυκέντρων της Χαλκίδας, τα οποία αποκτήθηκαν μέσω ξεχωριστής δημοτικής σύμβασης.
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση από τον Δήμο Χαλκιδέων ότι τα τοπικά Πολύκεντρα έχουν διακόψει τη λειτουργία τους. Επίσης, δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι η σύμβαση της Χαλκίδας περιλαμβάνεται στην έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Υπάρχει, όμως, ένα στοιχείο που δεν μπορεί να αγνοηθεί: η τιμή μονάδας στη Χαλκίδα είναι σχεδόν ακριβώς 300.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, δηλαδή κινείται στο ίδιο επίπεδο με τις προμήθειες που έχουν προκαλέσει πανελλαδικά ελεγκτικές και δικαστικές παρεμβάσεις.
Ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να απαντήσει
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, η δημοτική αρχή δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια γενική διαβεβαίωση ότι «η ανακύκλωση συνεχίζεται». Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις:
Έχει αποστείλει η ΤΕΧΑΝ αντίστοιχη επιστολή προς τον Δήμο Χαλκιδέων; Συνεχίζεται κανονικά η περισυλλογή των υλικών; Ποιος πληρώνει σήμερα το ρεύμα, τη συντήρηση και την τεχνική υποστήριξη; Εξακολουθεί να καταβάλλεται το ανταποδοτικό αντίτιμο στους πολίτες; Πόσοι τόνοι υλικών έχουν συλλεχθεί από κάθε Πολύκεντρο και ποιο είναι το πραγματικό λειτουργικό αποτέλεσμα της επένδυσης των 4,81 εκατ. ευρώ;
Κυρίως, όμως, πρέπει να δοθούν στη δημοσιότητα ολόκληρη η σύμβαση, οι τεχνικές προδιαγραφές, οι προσφορές που κατατέθηκαν, οι όροι συντήρησης και τα συγκριτικά στοιχεία με τα οποία δικαιολογήθηκε η συγκεκριμένη τιμή.
Η ύπαρξη δικαστικής έρευνας για άλλες συμβάσεις της ίδιας εταιρείας δεν σημαίνει από μόνη της ότι έχει διαπραχθεί παρανομία στη Χαλκίδα. Σημαίνει, όμως, ότι ο Δήμος έχει αυξημένη υποχρέωση διαφάνειας και λογοδοσίας.
Γιατί όταν δαπανώνται σχεδόν πέντε εκατομμύρια ευρώ για 13 εγκαταστάσεις ανακύκλωσης, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν τα «σπιτάκια» βρίσκονται στη θέση τους. Το ερώτημα είναι πόσο κόστισαν, τι αποδίδουν, ποιος τα υποστηρίζει σήμερα και εάν οι δημότες πήραν πραγματικά αυτό για το οποίο πλήρωσε το Δημόσιο.