Σπανός, Κελαϊδίτης και Δήμαρχος στην έρημη αγορά της πόλης — πολλές παρουσίες, λίγη ουσία και ένα τεράστιο ερώτημα που έμεινε αναπάντητο: ποια είναι η πραγματική συμμετοχή της Περιφέρειας;
Υπάρχουν στιγμές που η εικόνα λέει περισσότερα από τις δηλώσεις. Και η εικόνα από την επίσκεψη του Φάνη Σπανού και του Γιώργου Κελαϊδίτη στη Βενιζέλου και στην αγορά της Χαλκίδας, μαζί με τη Δήμαρχο, ήταν απολύτως χαρακτηριστική.
Πολιτικά πρόσωπα, κάμερες, δηλώσεις, παρουσίες, χαμόγελα.
Και γύρω τους; Μια αγορά κουρασμένη. Ένα κέντρο ταλαιπωρημένο. Μια πόλη που περιμένει χρόνια να δει κάτι να τελειώνει, όχι απλώς να ανακοινώνεται.
Η Δήμαρχος βγήκε και μίλησε. Μίλησε για το έργο, για την πόλη, για την προσπάθεια. Όμως, μέσα σε όλα αυτά, ένα πράγμα δεν ακούστηκε καθαρά: η συμμετοχή της Περιφέρειας ποια είναι;
Γιατί όταν δίπλα σου στέκεται ο Περιφερειάρχης και ο Αντιπεριφερειάρχης, όταν η παρουσία τους δεν είναι τυχαία, όταν όλοι εμφανίζονται μαζί μπροστά σε ένα έργο που αφορά την καρδιά της Χαλκίδας, τότε ο πολίτης δικαιούται να ξέρει.
Όχι να μαντεύει.
Όχι να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές.
Όχι να ψάχνει ποιος έβαλε τι, ποιος υπέγραψε τι, ποιος χρηματοδοτεί τι και ποιος τελικά παίρνει την πολιτική φωτογραφία.
Η Χαλκίδα δεν είναι ντεκόρ για αυτοδιοικητικές εμφανίσεις
Η Βενιζέλου δεν είναι σκηνικό. Η Δημοτική Αγορά δεν είναι φόντο για δηλώσεις. Το κέντρο της Χαλκίδας δεν είναι χώρος περιπάτου για την Περιφέρεια και τον Δήμο όταν θέλουν να δείξουν ότι «κάτι κινείται».
Είναι η καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων.
Είναι οι επαγγελματίες που βλέπουν την κίνηση να πέφτει.
Είναι οι πολίτες που περπατούν σε μια πόλη μισοτελειωμένη.
Είναι οι οδηγοί που ταλαιπωρούνται.
Είναι οι καταστηματάρχες που περιμένουν να δουν πότε επιτέλους θα αποκτήσει το κέντρο κανονική λειτουργία.
Και μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, δεν αρκεί να βγαίνουν όλοι μαζί και να μιλούν γενικά και αόριστα για έργα.
Το ερώτημα είναι απλό: η Περιφέρεια τι ακριβώς κάνει;
Χρηματοδοτεί; Συντονίζει; Παρακολουθεί; Συμμετέχει ουσιαστικά; Ή απλώς εμφανίζεται όταν υπάρχει πολιτικό όφελος;
Πολλοί στην κορδέλα, λίγοι στην ευθύνη
Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα στην αυτοδιοίκηση: όταν ένα έργο παρουσιάζεται, όλοι θέλουν να είναι παρόντες. Όταν όμως ο πολίτης ζητά απαντήσεις, η ευθύνη γίνεται μπαλάκι.
Ο Δήμος λέει ότι προχωρά.
Η Περιφέρεια εμφανίζεται δίπλα.
Οι φωτογραφίες βγαίνουν.
Οι δηλώσεις γίνονται.
Αλλά ο δημότης μένει με την ίδια απορία: ποιος έχει την ευθύνη για το αποτέλεσμα;
Γιατί δεν γίνεται σε κάθε έργο να έχουμε πέντε πρόσωπα στην πρώτη σειρά και καμία καθαρή κουβέντα για το ποιος πληρώνει, ποιος ελέγχει, ποιος πιέζει, ποιος καθυστερεί και ποιος λογοδοτεί.
Αν η Περιφέρεια έχει ουσιαστική συμμετοχή, να ειπωθεί καθαρά.
Αν δεν έχει, επίσης να ειπωθεί καθαρά.
Αλλά αυτή η γκρίζα ζώνη, όπου όλοι εμφανίζονται ως συντελεστές της προόδου και κανείς δεν εξηγεί το ακριβές μερίδιο ευθύνης του, έχει κουράσει.
Η αγορά είναι έρημη, αλλά οι δηλώσεις γεμάτες
Το πιο σκληρό στοιχείο δεν είναι η πολιτική εικόνα. Είναι η πραγματική εικόνα της πόλης.
Η αγορά της Χαλκίδας δεν έχει ανάγκη από επικοινωνιακή περιφορά. Έχει ανάγκη από ζωή. Από πρόσβαση. Από καθαριότητα. Από φωτισμό. Από κυκλοφοριακή λογική. Από εμπορική ανάσα. Από σχέδιο που να φαίνεται στον δρόμο, όχι μόνο στο μικρόφωνο.
Γιατί όσο οι δηλώσεις μιλούν για ανάπλαση, ο κόσμος βλέπει άδεια πεζοδρόμια.
Όσο οι αυτοδιοικητικοί μιλούν για έργα, οι επαγγελματίες μετρούν απώλειες.
Όσο οι φωτογραφίες δείχνουν χαμόγελα, η πόλη βλέπει καθυστερήσεις, ταλαιπωρία και αβεβαιότητα.
Και κάπου εδώ τελειώνει η υπομονή.
Η Χαλκίδα δεν ζητά χάρη. Ζητά λογαριασμό.
Το ερώτημα που δεν απαντήθηκε
Αφού λοιπόν πήγαν στη Βενιζέλου.
Αφού πήγαν στην αγορά.
Αφού στάθηκαν όλοι μαζί.
Αφού μίλησε η Δήμαρχος.
Αφού η Περιφέρεια ήταν εκεί.
Το ερώτημα παραμένει:
Ποια είναι η συμμετοχή της Περιφέρειας;
Με πόσα χρήματα;
Σε ποιο κομμάτι;
Με ποια ευθύνη;
Με ποιο χρονοδιάγραμμα;
Με ποιον έλεγχο;
Με ποια δέσμευση απέναντι στους πολίτες της Χαλκίδας;
Γιατί η πόλη δεν αντέχει άλλο το «είμαστε εδώ». Θέλει να μάθει τι κάνετε εδώ.
Η Βενιζέλου δεν χρειάζεται άλλες επισκέψεις. Η Δημοτική Αγορά δεν χρειάζεται άλλες δηλώσεις. Η Χαλκίδα δεν χρειάζεται άλλες φωτογραφίες με αυτοδιοικητικούς που περπατούν μπροστά στα έργα σαν να εγκαινιάζουν την κανονικότητα.
Χρειάζεται καθαρές απαντήσεις.
Και μέχρι να ακουστούν, η επίσκεψη Σπανού, Κελαϊδίτη και Δημάρχου στο κέντρο της πόλης θα μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακή βόλτα πάνω στα προβλήματα της Χαλκίδας, παρά με σοβαρή αυτοδιοικητική λογοδοσία.
Γιατί όταν η αγορά είναι έρημη, το τελευταίο που χρειάζεται η πόλη είναι κι άλλοι περαστικοί με μικρόφωνα.