Το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σύστημα επείγουσας φροντίδας, την ώρα που το Νοσοκομείο Χαλκίδας καλείται να εξυπηρετήσει έως και 300 περιστατικά ημερησίως με οριακή στελέχωση
Μια ανακοίνωση του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών για τη λειτουργία του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών δεν περιγράφει απλώς τις δυνατότητες ενός μεγάλου ιδιωτικού νοσοκομείου. Χωρίς ίσως να το επιδιώκει, φωτίζει και τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει δύο πραγματικότητες της ίδιας χώρας.
Στη μία πλευρά βρίσκεται ένα οργανωμένο σύστημα επείγουσας φροντίδας, με σύγχρονα πρωτόκολλα διαλογής, διαγνωστικό εξοπλισμό αιχμής, βασικές ιατρικές ειδικότητες σε 24ωρη κάλυψη, άμεση πρόσβαση σε ΜΕΘ και χειρουργεία και διεθνή διαπίστευση JCI.
Στην άλλη πλευρά βρίσκεται το Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας. Ένα δημόσιο νοσοκομείο που εφημερεύει 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο, εξυπηρετώντας την Εύβοια, γειτονικές περιοχές της Στερεάς Ελλάδας και χιλιάδες επιπλέον επισκέπτες τους θερινούς μήνες.
Μόνο που εδώ το «24 ώρες το 24ωρο» δεν στηρίζεται στην αφθονία ανθρώπων και μέσων. Στηρίζεται κυρίως στην αντοχή των εργαζομένων.
Στο Μαρούσι, ένα ολοκληρωμένο σύστημα
Σύμφωνα με την εταιρική ενημέρωση του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών, το Τμήμα Επειγόντων λειτουργεί με οργανωμένη διακίνηση ασθενών μέσω ασθενοφόρων και υπηρεσίας EMS, σύγχρονο σύστημα triage και εφαρμογή διεθνών αλγορίθμων για την αντιμετώπιση απειλητικών για τη ζωή συμβάντων.
Υπάρχει 24ωρη κάλυψη από παθολόγο, καρδιολόγο, ορθοπαιδικό, χειρουργό, νευροχειρουργό, ωτορινολαρυγγολόγο, εντατικολόγο και αναισθησιολόγο. Παράλληλα, το Τμήμα υποστηρίζεται από αξονική και μαγνητική τομογραφία, ψηφιακή απεικόνιση και βιοπαθολογικό εργαστήριο, ώστε τα αποτελέσματα να εκδίδονται γρήγορα και να λαμβάνονται άμεσα οι θεραπευτικές αποφάσεις.
Τον Μάρτιο του 2026 το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών έλαβε τη Χρυσή Σφραγίδα Έγκρισης της Joint Commission International. Η διαπίστευση επιβεβαιώνεται και από την ίδια τη JCI, η οποία συμπεριέλαβε το Athens Medical Center στα νοσοκομεία που διαπιστεύθηκαν κατά το διάστημα Ιανουαρίου–Απριλίου 2026.
Αυτή είναι η εικόνα ενός Τμήματος Επειγόντων στο οποίο η ταχύτητα δεν αφήνεται στην τύχη και η ασφάλεια δεν εξαρτάται από το πόσο ακόμη αντέχει ο άνθρωπος της βάρδιας.
Στη Χαλκίδα, οι αριθμοί αποκαλύπτουν την πίεση
Το επίσημο Τμήμα Επειγόντων του Νοσοκομείου Χαλκίδας διαθέτει υποδοχή και διαλογή, αίθουσα αναζωογόνησης, εξεταστήρια, χώρο ελάσσονος τραύματος, θάλαμο βραχείας νοσηλείας και ακτινολογικό εργαστήριο. Στα χαρτιά, δηλαδή, υπάρχουν οι βασικές δομές ενός σύγχρονου ΤΕΠ.
Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο εάν υπάρχουν χώροι και μηχανήματα. Είναι ποιοι άνθρωποι καλούνται να τα λειτουργήσουν, με ποια στελέχωση και κάτω από ποια πίεση.
Στο ψήφισμά τους, τον Μάρτιο του 2026, οι εργαζόμενοι του ΤΕΠ ανέφεραν ότι η ημερήσια προσέλευση φτάνει κατά μέσο όρο τα 250 περιστατικά και το καλοκαίρι αγγίζει τα 300.
Το νοσηλευτικό προσωπικό είχε μειωθεί από 26 εργαζομένους τον Αύγουστο του 2025 σε 21, ενώ σε κάθε βάρδια υπηρετούσαν πέντε νοσηλευτές και πολλές φορές μόλις τέσσερις, για όλα τα επείγοντα ιατρεία και τη Μονάδα Βραχείας Νοσηλείας. Κατά τους ίδιους, απαιτούνται τουλάχιστον οκτώ.
Η εικόνα έγινε ακόμη πιο σκληρή σε νεότερη παρέμβαση των εργαζομένων: ένας ειδικευμένος γιατρός καλείται να διαχειριστεί δεκάδες επείγοντα περιστατικά, ενώ ολόκληρες κλινικές στηρίζονται σε δύο ή τρεις νοσηλευτές ανά βάρδια.
Σε επιμέρους τμήματα καταγράφεται ένας γιατρός για δεκάδες νοσηλευόμενους ασθενείς. Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για έλλειψη 20 ειδικευμένων γιατρών και περισσότερων από 70 εργαζομένων στη Νοσηλευτική Υπηρεσία.
Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει ένας γιατρός που πρέπει να πάρει κρίσιμες αποφάσεις μέσα σε λίγα λεπτά, ένας νοσηλευτής που τρέχει από ασθενή σε ασθενή και ένας πολίτης που περιμένει φοβισμένος.
Δεν φταίν οι εργαζόμενοι για την αναμονή και την εξάντληση. Το αντίθετο: χάρη σε αυτούς το σύστημα εξακολουθεί να στέκεται όρθιο.
Η σύγκριση δεν αφορά τους γιατρούς – αφορά τις πολιτικές επιλογές
Ένα ιδιωτικό και ένα δημόσιο νοσοκομείο δεν έχουν το ίδιο χρηματοδοτικό μοντέλο ούτε ακριβώς την ίδια αποστολή. Το ιδιωτικό νοσοκομείο λειτουργεί με ασφαλιστικά συμβόλαια και ιδιωτική δαπάνη. Το δημόσιο νοσοκομείο οφείλει να δέχεται όλους τους πολίτες, κάθε ώρα, ανεξάρτητα από την οικονομική τους δυνατότητα.
Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, η σύγκριση είναι αναγκαία.
Όχι για να κατηγορηθεί το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών επειδή επενδύει σε ανθρώπους, τεχνολογία και πιστοποίηση. Αλλά για να τεθεί το αυτονόητο ερώτημα: Γιατί το δημόσιο Νοσοκομείο Χαλκίδας, που σηκώνει το βάρος μιας ολόκληρης περιοχής, δεν διαθέτει την ελάχιστη στελέχωση που απαιτείται για να λειτουργεί με ασφάλεια;
Στο Μαρούσι το 24ωρο περιγράφεται ως αλυσίδα συντονισμένης φροντίδας. Στη Χαλκίδα το 24ωρο κινδυνεύει να μετατραπεί σε αδιάκοπη δοκιμασία αντοχής.
Εκεί βρίσκεται η πραγματική ανισότητα: όχι στα κτίρια, αλλά στην πρόσβαση του πολίτη σε έγκαιρη και ασφαλή περίθαλψη.
Η Διοίκηση της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας και το Υπουργείο Υγείας οφείλουν να απαντήσουν συγκεκριμένα:
Πότε θα γίνουν μόνιμες προσλήψεις; Πότε θα επικαιροποιηθεί ο Οργανισμός του Νοσοκομείου, ο οποίος εξακολουθεί να βασίζεται στα δεδομένα του 2012; Πότε θα λειτουργήσει οργανωμένο triage σε 24ωρη βάση με το αναγκαίο προσωπικό; Και ποια είναι τα ελάχιστα όρια ασφαλείας που δεσμεύονται ότι θα τηρούνται σε κάθε βάρδια;
Οι εργαζόμενοι της Χαλκίδας δεν ζητούν «χρυσές σφραγίδες». Ζητούν συναδέλφους δίπλα τους.
Και οι πολίτες δεν ζητούν πολυτέλεια. Ζητούν να μην εξαρτάται η ζωή τους από το εάν ένας εξαντλημένος γιατρός ή νοσηλευτής προλαβαίνει να φτάσει εγκαίρως.
Πηγές: Ιατρικό Κέντρο Αθηνών – διαπίστευση JCI, Joint Commission International, Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας – Τμήμα Επειγόντων, ψήφισμα εργαζομένων ΤΕΠ, νεότερη ανακοίνωση εργαζομένων.