Κορδέλες, χειροκροτήματα, κάμερες και πανηγυρικές δηλώσεις. Η γνωστή κυβερνητική συνταγή επαναλήφθηκε και στη Βόρεια Εύβοια. Μόνο που πίσω από τη βιτρίνα, η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη.
Τι ακριβώς εγκαινιάστηκε; Ένας αξονικός τομογράφος που δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς το απαραίτητο εξειδικευμένο προσωπικό; Μια μονάδα αιμοκάθαρσης που παραμένει χωρίς τους γιατρούς που απαιτούνται για να εξυπηρετήσει τους νεφροπαθείς; Αν λείπουν οι άνθρωποι που θα λειτουργήσουν τον εξοπλισμό, τότε τα εγκαίνια δεν αποτελούν λύση. Αποτελούν επικοινωνιακή παράσταση.
Η υγεία δεν λειτουργεί με φωτογραφίες. Δεν θεραπεύει με κορδέλες. Δεν σώζει ζωές με τηλεοπτικά πλάνα. Οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από εικόνες επιτυχίας αλλά από πραγματικές υπηρεσίες που λειτουργούν κάθε μέρα.
Το ίδιο σκηνικό και στα δημόσια έργα. Δρόμοι παραδίδονται πριν ολοκληρωθούν πλήρως, με ελλείψεις σε κρίσιμες υποδομές, όπως ο φωτισμός σηράγγων και η ολοκλήρωση εισόδων και εξόδων. Αντί να προηγηθεί η ασφάλεια των πολιτών, προηγείται η ανάγκη να κοπεί η κορδέλα και να καταγραφεί η επίσκεψη στα δελτία ειδήσεων.
Η λογική είναι πλέον γνωστή. Πρώτα τα εγκαίνια, μετά η ολοκλήρωση. Πρώτα η εικόνα, μετά η ουσία. Πρώτα η επικοινωνία, μετά η λειτουργία.
Οι κάτοικοι της Βόρειας Εύβοιας, όμως, δεν ζητούν επικοινωνιακές φιέστες. Ζητούν νοσοκομεία με γιατρούς, σύγχρονα μηχανήματα που να λειτουργούν καθημερινά, ασφαλείς δρόμους και έργα που παραδίδονται ολοκληρωμένα και όχι πρόχειρα για να εξυπηρετήσουν το πρόγραμμα μιας κυβερνητικής επίσκεψης.
Η κυβέρνηση μπορεί να εγκαινιάζει ό,τι θέλει. Δεν μπορεί όμως να εγκαινιάσει τη λειτουργία εκεί όπου απουσιάζει το προσωπικό, ούτε να βαφτίσει ολοκληρωμένο ένα έργο που ακόμη παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις.
Οι πολίτες κουράστηκαν να βλέπουν κορδέλες. Περιμένουν αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα δεν φωτογραφίζονται. Κρίνονται στην καθημερινότητα.