Αντί να ενώνουν τη ΝΔ στην Εύβοια, εμφανίζονται να ανοίγουν μέτωπο με ιστορικό στέλεχος επειδή συμμετείχε σε εκδήλωση για τα κόκκινα δάνεια. Ο ένας σιωπά, ο άλλος δίνει γραμμή ελέγχου παρουσιών. Και η παράταξη μικραίνει.
Όταν η ΔΕΕΠ ξεχνά τι είναι η Νέα Δημοκρατία
Αυτό που συμβαίνει στη Νέα Δημοκρατία της Εύβοιας δεν είναι απλώς εσωκομματικό παρατράγουδο. Είναι πολιτική αυτογελοιοποίηση.
Την ώρα που η κοινωνία βράζει, οι επαγγελματίες πνίγονται από τα κόκκινα δάνεια, οι μικρομεσαίοι αγωνιούν και οι πολίτες ζητούν απαντήσεις, κάποιοι στη ΔΕΕΠ Εύβοιας φαίνεται ότι βρήκαν τον πραγματικό «εχθρό»: τον Δημήτρη Κωσταντίνου.
Όχι επειδή πρόδωσε την παράταξη.
Όχι επειδή υπονόμευσε τη Νέα Δημοκρατία.
Όχι επειδή έκανε κάτι πολιτικά επιλήψιμο.
Αλλά επειδή, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, συμμετείχε σε εκδήλωση του Εμπορικού Συλλόγου για τα κόκκινα δάνεια, όπου βρέθηκαν και στελέχη άλλων κομμάτων.
Αν αυτό είναι το νέο πολιτικό κριτήριο της ΔΕΕΠ Εύβοιας, τότε δεν μιλάμε για κομματικό όργανο. Μιλάμε για μηχανισμό μικρότητας, φοβίας και πολιτικής ανασφάλειας.
Ο Π. Μάλλιος δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τη σιωπή
Το πρώτο και βαρύτερο ερώτημα αφορά τον πρόεδρο της ΔΕΕΠ, Π. Μάλλιο.
Πού είναι;
Γνωρίζει τι γίνεται;
Το εγκρίνει;
Το ανέχεται;
Το παρακολουθεί αμέτοχος;
Ή έχει χάσει τον έλεγχο του οργάνου που υποτίθεται ότι διοικεί;
Διότι σε τέτοιες περιπτώσεις η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα. Είναι θέση.
Όταν ένα ιστορικό στέλεχος της παράταξης εμφανίζεται να στοχοποιείται πολιτικά επειδή πήγε σε θεσμική εκδήλωση για ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα, ο πρόεδρος της ΔΕΕΠ δεν έχει την πολυτέλεια να κάνει τον ανήξερο.
Ή βγαίνει και λέει καθαρά ότι δεν υπάρχει θέμα.
Ή αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για το φιάσκο.
Ή παραδέχεται ότι άλλοι κάνουν κουμάντο κάτω από τη μύτη του.
Και τα τρία είναι βαριά.
Ο Λαλανίτης και η λογική του κομματικού δελτίου κοινωνικών φρονημάτων
Ακόμη χειρότερη είναι η εικόνα που δημιουργεί η φράση που αποδίδεται στον Γ. Λαλανίτη: ότι «κάθε μέλος της ΝΔ έχει ευθύνη σε ποιες εκδηλώσεις παρευρίσκεται».
Αν αυτό ειπώθηκε έτσι, τότε πρόκειται για πολιτικό μνημείο αυταρχισμού.
Δηλαδή τι ακριβώς λέει ο κ. Λαλανίτης;
Ότι ένα μέλος της ΝΔ πρέπει να παίρνει άδεια για το πού θα πάει;
Ότι πρέπει να ελέγχει ποιοι θα κάθονται στο πάνελ;
Ότι δεν μπορεί να παραστεί σε εκδήλωση κοινωνικού ενδιαφέροντος αν εκεί μιλήσει κάποιος από άλλο κόμμα;
Ότι ο Εμπορικός Σύλλογος γίνεται ξαφνικά «ύποπτος χώρος» επειδή κάλεσε πρόσωπα διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων;
Αυτή δεν είναι λογική μεγάλης παράταξης. Είναι λογική κομματικού δελτίου κοινωνικών φρονημάτων.
Και είναι διπλά προκλητική όταν προέρχεται από ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν πολιτικά μέσα στη Νέα Δημοκρατία, αλλά ήρθαν από άλλους χώρους και σήμερα παριστάνουν τους θεματοφύλακες της γαλάζιας καθαρότητας.
Αδειάζουν τον ίδιο τον Μητσοτάκη
Εδώ βρίσκεται το πολιτικό ζουμί.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επενδύσει επί χρόνια στο αφήγημα της ανοιχτής, πολυσυλλεκτικής ΝΔ. Μιας παράταξης που χωρά από τη λαϊκή δεξιά μέχρι το φιλελεύθερο κέντρο. Μιας παράταξης που δεν φοβάται τον διάλογο, δεν κλείνεται στο καβούκι της και δεν συμπεριφέρεται σαν φοβικό κομματικό μαγαζί.
Και έρχεται τώρα η εικόνα από την Εύβοια να τινάξει αυτό το αφήγημα στον αέρα.
Διότι όταν τοπικά στελέχη εμφανίζονται να εγκαλούν έναν Νεοδημοκράτη επειδή πήγε σε εκδήλωση με εκπροσώπους άλλων κομμάτων, τότε δεν υπερασπίζονται τον Μητσοτάκη. Τον εκθέτουν.
Δεν προστατεύουν την παράταξη. Τη μικραίνουν.
Δεν δείχνουν δύναμη. Δείχνουν πανικό.
Και ο πανικός είναι πάντα κακός σύμβουλος στην πολιτική.
Ο Δημήτρης Κωσταντίνου δεν είναι το πρόβλημα – Το πρόβλημα είναι η μικροψυχία
Ας το πούμε καθαρά.
Ο Δημήτρης Κωσταντίνου δεν είναι το πρόβλημα της ΝΔ στην Εύβοια.
Το πρόβλημα είναι όσοι δεν αντέχουν την αυτόνομη πολιτική παρουσία.
Όσοι θεωρούν ύποπτη κάθε θεσμική συμμετοχή.
Όσοι μπερδεύουν την κομματική λειτουργία με προσωπικούς λογαριασμούς.
Όσοι θέλουν στελέχη άβουλα, σιωπηλά, πειθαρχημένα και ακίνδυνα.
Η μεγάλη παράταξη δεν χτίζεται με αποκλεισμούς.
Χτίζεται με παρουσία, διάλογο, κοινωνική γείωση και πολιτική αυτοπεποίθηση.
Αλλά για να τα καταλάβεις αυτά, πρέπει πρώτα να έχεις πολιτικό μέγεθος.
Η ΔΕΕΠ δεν είναι προσωπικό γραφείο κανενός
Η ΔΕΕΠ Εύβοιας δεν είναι προσωπικό γραφείο του προέδρου της.
Δεν είναι πολιτικό θυρωρείο.
Δεν είναι πειθαρχικό απόσπασμα.
Δεν είναι μηχανισμός ελέγχου παρουσιών.
Είναι όργανο μιας μεγάλης κυβερνητικής παράταξης.
Και όταν ένα τέτοιο όργανο αντί να οργανώνει, διχάζει· αντί να ενώνει, στοχοποιεί· αντί να ανοίγεται στην κοινωνία, κυνηγά στελέχη, τότε έχει αποτύχει στον βασικό του ρόλο.
Η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω είναι εικόνα παρακμής.
Εικόνα μικροπαραγόντων.
Εικόνα ανθρώπων που νομίζουν ότι η ΝΔ στην Εύβοια είναι ιδιοκτησία τους.
Δεν είναι.
Μάλλιος και Λαλανίτης οφείλουν εξηγήσεις
Ο Π. Μάλλιος οφείλει να πει καθαρά αν υπάρχει ή όχι θέμα με τον Δημήτρη Κωσταντίνου.
Ο Γ. Λαλανίτης οφείλει να εξηγήσει αν θεωρεί πράγματι ότι τα μέλη της ΝΔ πρέπει να απολογούνται για το πού παρευρίσκονται.
Και οι δύο οφείλουν να απαντήσουν σε κάτι απλό:
Η Νέα Δημοκρατία στην Εύβοια είναι ανοιχτή πολιτική παράταξη ή κλειστός μηχανισμός ημετέρων;
Γιατί αν είναι το πρώτο, τότε όσα γίνονται είναι ντροπή.
Αν είναι το δεύτερο, τότε ας το πουν καθαρά στους Νεοδημοκράτες της Εύβοιας. Να ξέρουν κι εκείνοι με ποιους έχουν να κάνουν.
Η υπόθεση Κωσταντίνου δεν αποκαλύπτει πρόβλημα πειθαρχίας.
Αποκαλύπτει πρόβλημα πολιτικού μεγέθους στη ΔΕΕΠ Εύβοιας.
Ο Μάλλιος εμφανίζεται εξαφανισμένος την ώρα που πρέπει να βγει μπροστά.
Ο Λαλανίτης εμφανίζεται να μιλά σαν ελεγκτής πολιτικών φρονημάτων.
Και η ΝΔ Εύβοιας εμφανίζεται να πυροβολεί τα πόδια της, την ώρα που θα έπρεπε να μαζεύει δυνάμεις για τις εκλογές.
Αν κάποιοι νομίζουν ότι έτσι προστατεύουν την παράταξη, κάνουν λάθος.
Έτσι την εκθέτουν.
Έτσι την μικραίνουν.
Έτσι τη μετατρέπουν από μεγάλη πολιτική οικογένεια σε μικρό τοπικό μηχανισμό φοβισμένων ανθρώπων.
Και το χειρότερο;
Όλα αυτά για να τιμωρηθεί ένας άνθρωπος επειδή πήγε σε εκδήλωση για τα κόκκινα δάνεια.
Αν αυτό δεν είναι πολιτικός κλαυσίγελος, τότε τι είναι;