Η διακήρυξη για τη στέγαση της ΔΕΟΣ προκαλεί ερωτήματα: 22.382 τετραγωνικά, 80 θέσεις στάθμευσης, 25 θέσεις για κατασχεμένα οχήματα υψηλής αξίας και μίσθωμα που μπορεί να ξεπεράσει τα 50 εκατ. ευρώ στη 12ετία
Η ΑΑΔΕ αναζητεί κτήριο για να στεγάσει τη νεοσύστατη ΔΕΟΣ, τη λεγόμενη Δύναμη Ελέγχου Οικονομικών Συναλλαγών. Μόνο που η σχετική διακήρυξη δεν μοιάζει με μια απλή αναζήτηση ακινήτου. Μοιάζει με περιγραφή ακινήτου με χειρουργική ακρίβεια.
Και όταν το Δημόσιο περιγράφει ένα ακίνητο με τέτοια λεπτομέρεια, όταν βάζει δεκαδικά στα τετραγωνικά, όταν ορίζει συγκεκριμένες αποστάσεις από κεντρικό κτήριο και μέσα σταθερής τροχιάς, τότε το ελάχιστο που οφείλει να κάνει είναι να εξηγήσει καθαρά: πόσοι μπορούν πραγματικά να συμμετάσχουν σε αυτόν τον διαγωνισμό;
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για ψιλά. Μιλάμε για μίσθωση 12 ετών, με ανώτατο μηνιαίο μίσθωμα 332.500 ευρώ. Δηλαδή 3.990.000 ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή 47.880.000 ευρώ στη 12ετία, χωρίς καν να υπολογιστούν οι πιθανές αναπροσαρμογές μετά την πρώτη τριετία.
Με τις αναπροσαρμογές, ο λογαριασμός μπορεί να ξεπεράσει τα 50 εκατομμύρια ευρώ.
Και όλα αυτά σε μια χώρα όπου το Δημόσιο διαθέτει ακίνητα που παραμένουν αναξιοποίητα, κτήρια που ρημάζουν, υπηρεσίες που στοιβάζονται, πολίτες που πληρώνουν φόρους μέχρι τελευταίου ευρώ και μια αγορά ακινήτων που έχει μετατραπεί σε βραχνά για οικογένειες, εργαζόμενους και μικρές επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της διακήρυξης, το ακίνητο πρέπει να έχει μικτή επιφάνεια περίπου 22.382 τ.μ. Από αυτά, τα 13.819,38 τ.μ. αφορούν γραφειακούς χώρους και βοηθητικούς χώρους κύριας χρήσης, όπως αμφιθέατρο και αίθουσες συσκέψεων, ενώ άλλα 8.562,50 τ.μ. προορίζονται για λοιπούς και αποθηκευτικούς χώρους.
Δεν σταματά όμως εκεί.
Προβλέπονται 80 θέσεις στάθμευσης για υπηρεσιακά οχήματα και 25 θέσεις για κατασχεμένα οχήματα υψηλής αξίας προς εκποίηση. Προβλέπεται επίσης το ακίνητο να βρίσκεται σε απόσταση 1.500 μέτρων από το κεντρικό κτήριο της ΑΑΔΕ στην οδό Πειραιώς 180 και σε ακτίνα 800 μέτρων από μέσο σταθερής τροχιάς.
Εδώ αρχίζουν τα σοβαρά ερωτήματα.
Πόσα ακίνητα στην περιοχή πληρούν ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά; Πόσοι ιδιοκτήτες μπορούν να καταθέσουν πραγματική προσφορά; Υπάρχει επαρκής ανταγωνισμός ή οι προϋποθέσεις περιορίζουν υπερβολικά τον κύκλο των ενδιαφερομένων; Έχει προηγηθεί αναλυτική καταγραφή των διαθέσιμων δημόσιων ακινήτων; Εξετάστηκε η λύση της αξιοποίησης κρατικής περιουσίας πριν επιλεγεί μια πολυετής μίσθωση τέτοιου κόστους;
Γιατί το ζήτημα δεν είναι αν η ΔΕΟΣ χρειάζεται κτήριο. Κάθε σοβαρή υπηρεσία χρειάζεται υποδομές, προσωπικό, ασφάλεια και λειτουργικούς χώρους. Το ζήτημα είναι αν το κράτος διαχειρίζεται το δημόσιο χρήμα με φειδώ, διαφάνεια και πραγματικό ανταγωνισμό.
Διότι όταν ζητείται από τον πολίτη να είναι συνεπής μέχρι το τελευταίο ευρώ, όταν η ΑΑΔΕ έχει τη δύναμη να δεσμεύει λογαριασμούς, να κυνηγά οφειλές, να ελέγχει εισοδήματα και να επιβάλλει πρόστιμα, τότε η ίδια η Αρχή οφείλει να δίνει το απόλυτο παράδειγμα χρηστής διαχείρισης.
Δεν μπορεί ο πολίτης να αντιμετωπίζεται ως ύποπτος για κάθε απόδειξη και το Δημόσιο να εμφανίζεται άνετο όταν μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια σε ενοίκια.
Υπάρχει και μια ακόμη λεπτομέρεια που προκαλεί απορίες: ο εκμισθωτής καλείται να αναλάβει, με δική του δαπάνη, παροχές για ηλεκτρικό, νερό και τηλέφωνο. Αυτό δημιουργεί εύλογο ερώτημα για την υφιστάμενη κατάσταση του ακινήτου και για το αν πρόκειται για χώρο πλήρως έτοιμο προς χρήση ή για ακίνητο που θα χρειαστεί προσαρμογές.
Και εδώ η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο πολιτική.
Η χώρα δεν αντέχει άλλο το μοντέλο των μεγάλων ποσών χωρίς μεγάλες εξηγήσεις. Δεν αντέχει άλλο διακηρύξεις που, αντί να ανοίγουν τον ανταγωνισμό, γεννούν υποψίες. Δεν αντέχει άλλο να βλέπει το δημόσιο χρήμα να φεύγει με άνεση, την ώρα που νοσοκομεία, σχολεία, δήμοι και κοινωνικές υπηρεσίες λειτουργούν με ελλείψεις.
Η ΑΑΔΕ και το αρμόδιο οικονομικό επιτελείο οφείλουν να απαντήσουν δημόσια:
Πόσα ακίνητα πληρούν τους όρους της διακήρυξης;
Ποια είναι η τεκμηρίωση του ύψους του μισθώματος;
Γιατί επιλέγεται 12ετής μίσθωση και όχι άλλη λύση;
Εξετάστηκαν δημόσια ακίνητα;
Πόσο θα είναι το πραγματικό συνολικό κόστος με τις αναπροσαρμογές;
Ποιος θα ελέγξει ότι η διαδικασία δεν είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα συγκεκριμένου ακινήτου;
Γιατί η λέξη «φωτογραφική» δεν είναι απλή δημοσιογραφική υπερβολή όταν οι όροι μιας διακήρυξης περιγράφουν με τόση ακρίβεια το ζητούμενο ακίνητο.
Και επειδή μιλάμε για την ΑΑΔΕ, δηλαδή για την Αρχή που ζητά λογοδοσία από όλους, η λογοδοσία πρέπει να ξεκινήσει από την ίδια.
Όχι με γενικόλογες απαντήσεις.
Όχι με υπηρεσιακές διατυπώσεις.
Όχι με σιωπή.
Με καθαρά στοιχεία, πλήρη διαφάνεια και δημόσια εξήγηση για κάθε ευρώ.
Γιατί τα 50 εκατομμύρια δεν είναι αριθμός σε μια διακήρυξη. Είναι χρήματα των πολιτών.