Οι γνωστοί «παπαγάλοι» βιάστηκαν να πανηγυρίσουν.
Έγραψαν ότι η Σκύρος και άλλες περιοχές «σώθηκαν». Άλλοι έσπευσαν να παρουσιάσουν τις ρυθμίσεις του νέου Ειδικού Χωροταξικού σχεδόν ως ευλογία για τις τοπικές κοινωνίες.
Μόνο που η πραγματικότητα, για ακόμη μία φορά, δεν χωράει σε επικοινωνιακά πανηγύρια.
Εμείς είχαμε προειδοποιήσει από νωρίς. Είχαμε επισημάνει ότι πίσω από τις ωραίες διατυπώσεις και τις καθησυχαστικές δηλώσεις κρύβεται ένα πλαίσιο που μπορεί να αποδειχθεί ακόμη πιο δυσμενές για τις τοπικές κοινωνίες, την οικονομία, την ιδιοκτησία, τον τουρισμό και την αναπτυξιακή προοπτική ολόκληρων περιοχών.
Δεν αρκεί να λέμε ότι «κάτι σώθηκε». Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι χάνεται, τι περιορίζεται, τι δεσμεύεται και ποιοι τελικά θα πληρώσουν το κόστος αυτών των επιλογών.
Τώρα είναι η ώρα της ευθύνης.
Περιμένουμε από τους Δήμους της Εύβοιας και της Σκύρου, από τα Δημοτικά Συμβούλια, από το Περιφερειακό Συμβούλιο, από το Τεχνικό Επιμελητήριο που μέχρι σήμερα κωφεύει απέναντι σε τόσο σοβαρά ζητήματα, από το Εμπορικό Επιμελητήριο, από τους συλλόγους ξενοδόχων και από όλους τους παραγωγικούς φορείς να τοποθετηθούν δημόσια και ξεκάθαρα.
Όχι με μισόλογα. Όχι με γενικόλογες ανακοινώσεις. Όχι με δελτία Τύπου που δεν λένε τίποτα.
Με καθαρή θέση.
Παράλληλα, περιμένουμε και από τους βουλευτές του νομού, ιδιαίτερα από τους κυβερνητικούς βουλευτές, να πάψουν να σιωπούν. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει ούτε μία ουσιαστική δημόσια παρέμβαση. Ούτε μία τεκμηριωμένη τοποθέτηση. Ούτε καν μια στοιχειώδη αναφορά για ένα ζήτημα που επηρεάζει άμεσα το μέλλον των νησιών, της τοπικής οικονομίας και των κοινωνιών μας.
Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα.
Η σιωπή είναι στάση.
Και όταν διακυβεύεται το μέλλον ενός τόπου, κανείς δεν έχει δικαίωμα να κρύβεται. Ούτε πίσω από κομματικές ισορροπίες, ούτε πίσω από υπουργικά γραφεία, ούτε πίσω από επικοινωνιακές κορδέλες.
Οι τοπικές κοινωνίες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν.
Ποιοι συμφωνούν;
Ποιοι διαφωνούν;
Ποιοι διεκδικούν αλλαγές;
Και ποιοι απλώς περιμένουν να περάσει η μπόρα;
Το νέο Ειδικό Χωροταξικό δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα μέλλοντος. Είναι ζήτημα ανάπτυξης. Είναι ζήτημα επιβίωσης για περιοχές που ήδη παλεύουν με την εγκατάλειψη, την υποστελέχωση, την ακρίβεια, την αβεβαιότητα και την έλλειψη σοβαρού σχεδιασμού.
Γι’ αυτό και η ευθύνη είναι βαριά.
Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλους πανηγυρισμούς. Χρειάζονται αλήθεια, καθαρές θέσεις και διεκδίκηση.
Γιατί στο τέλος, όταν οι συνέπειες θα φανούν στην πράξη, κανείς δεν θα μπορεί να πει ότι δεν ήξερε.
Εμείς το είπαμε.
Το προειδοποιήσαμε.
Και θα συνεχίσουμε να το λέμε.
Η σιωπή, σε τέτοια ζητήματα, δεν είναι επιλογή. Είναι συνενοχή.