Γιορτές και μουσικές στην παραλία, αγωγοί υπό κατάρρευση, κυκλοφοριακή ασφυξία και μια αγορά που καλείται να πληρώσει ξανά τον λογαριασμό
Η Χαλκίδα «ανοίγει πανιά». Φώτα, μουσικές, εκδηλώσεις, αφηγήσεις και επίσημες παρουσίες συνθέτουν το σκηνικό της φετινής Ναυτικής Εβδομάδας, που ξεκινά το Σάββατο 18 Ιουλίου και θα διαρκέσει έως την 1η Αυγούστου.
Μόνο που λίγα μέτρα μακριά από την παραλία και τις εξέδρες υπάρχει μια άλλη πόλη. Η πραγματική Χαλκίδα. Εκείνη που δεν χωρά στα δελτία Τύπου και στις γυαλιστερές φωτογραφίες.
Μια πόλη με κυκλοφοριακή ασφυξία, περιορισμένες θέσεις στάθμευσης, έργα που πιέζουν το εμπορικό κέντρο και ένα κρίσιμο δίκτυο αποχέτευσης που παρουσίασε σοβαρή βλάβη στην καρδιά της πόλης.
Με απλά λόγια: στην παραλία γιορτάζουμε τη θάλασσα και λίγα τετράγωνα πιο πάνω προσπαθούμε να μη μας πνίξουν τα προβλήματα.
Τα φώτα στην παραλία – Η ταλαιπωρία στο κέντρο
Η επίσημη έναρξη της Ναυτικής Εβδομάδας πραγματοποιείται στον προβλήτα του Αγίου Νικολάου, με επιμνημόσυνη δέηση, ρίψη στεφάνων στη θάλασσα και μουσικό αφιέρωμα στις παλαιότερες Ναυτικές Εορτές της Χαλκίδας. Θα ακολουθήσουν συναυλίες, χορευτικές παραστάσεις, εκθέσεις, προβολές και εκδηλώσεις προς τιμήν της Αγίας Παρασκευής. Το επίσημο πρόγραμμα του Δήμου Χαλκιδέων
Καμία αντίρρηση στον πολιτισμό. Καμία αντίρρηση στις εκδηλώσεις που μπορούν να φέρουν κόσμο και να δώσουν ζωή στην πόλη.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν η γιορτή επιχειρεί να λειτουργήσει ως παραπέτασμα. Όταν η εικόνα μιας φωτισμένης παραλίας παρουσιάζεται περίπου ως απόδειξη μιας πόλης που λειτουργεί.
Γιατί η Χαλκίδα δεν είναι μόνο η παραλία της. Είναι και η Βενιζέλου. Είναι η Αγγελή Γοβιού. Είναι η Καραμουρτζούνη. Είναι οι γειτονιές, τα πεζοδρόμια, οι λακκούβες, οι διαρροές, η καθαριότητα και η καθημερινή μάχη του κατοίκου να κινηθεί μέσα στην ίδια του την πόλη.
Δύο αγωγοί ακαθάρτων και μία ολόκληρη πόλη σε αναμονή
Η βλάβη στη συμβολή της λεωφόρου Ελευθερίου Βενιζέλου με την οδό Αγγελή Γοβιού δεν ήταν ένα απλό, μικρό τεχνικό περιστατικό. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση, πρόκειται για σύνθετη βλάβη σε δύο καταθλιπτικούς αγωγούς αποχέτευσης ακαθάρτων.
Η αντικατάστασή τους προγραμματίστηκε για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου, αφού προηγηθεί η ολοκλήρωση του έργου στην Καραμουρτζούνη. Μέχρι τότε, η κυκλοφορία αποκαθίσταται προσωρινά στα δύο ρεύματα της Βενιζέλου, με απαγόρευση διέλευσης για φορτηγά και οχήματα άνω των 3,5 τόνων. Η ενημέρωση για τους αγωγούς
Δηλαδή, στην κορύφωση του καλοκαιριού και μέσα στην περίοδο των εκπτώσεων, η πόλη περιμένει ένα ακόμη μεγάλο άνοιγμα στο κέντρο της.
Οι πολίτες καλούνται ξανά να δείξουν «κατανόηση». Οι επαγγελματίες να κάνουν υπομονή. Οι οδηγοί να αναζητήσουν άλλες διαδρομές. Και η αγορά να ελπίζει ότι αυτή τη φορά η προσωρινή λύση δεν θα γίνει μόνιμη εκκρεμότητα.
Η κατανόηση, όμως, δεν μπορεί να είναι μονίμως μονόδρομος. Δεν μπορεί να ζητείται πάντοτε από τους πολίτες, ενώ η λογοδοσία από τους αρμοδίους παραπέμπεται για αργότερα.
Το πάρκινγκ με απόδειξη δεν λύνει το πρόβλημα
Για να περιοριστούν οι συνέπειες στην αγορά, αποφασίστηκε έκπτωση 50% στο δημοτικό πάρκινγκ της πλατείας Αγοράς για όσους πραγματοποιούν αγορές άνω των 10 ευρώ. Το μέτρο ισχύει έως τις 31 Αυγούστου και παρουσιάζεται ως διευκόλυνση προς καταναλωτές και εμπόρους. Οι προϋποθέσεις της έκπτωσης
Θετικό ως προσωρινό μέτρο. Αλλά ας μη βαφτίζουμε τη διαχείριση της ζημιάς ολοκληρωμένη πολιτική.
Το κυκλοφοριακό της Χαλκίδας δεν γεννήθηκε με τη βλάβη του αγωγού. Η έλλειψη επαρκούς στάθμευσης δεν εμφανίστηκε ξαφνικά τον Ιούλιο. Η ταλαιπωρία των επαγγελματιών δεν ξεκίνησε χθες.
Η έκπτωση στο πάρκινγκ μπορεί να ελαφρύνει για λίγες εβδομάδες τον καταναλωτή. Δεν απαντά, όμως, στο βασικό ερώτημα: ποιο είναι το συνολικό σχέδιο για την πρόσβαση στο εμπορικό κέντρο όταν δρόμοι κλείνουν, έργα συμπίπτουν και η κυκλοφορία διοχετεύεται στις ήδη επιβαρυμένες αρτηρίες;
Η Χαλκίδα χρειάζεται διοίκηση, όχι σκηνικό
Οι γιορτές τελειώνουν. Οι εξέδρες απομακρύνονται. Τα φώτα σβήνουν και οι επίσημοι επιστρέφουν στα γραφεία τους.
Οι κάτοικοι, όμως, μένουν εδώ.
Μένουν με τα προβλήματα της αποχέτευσης, την κυκλοφορία, τα πεζοδρόμια, τις λακκούβες, την καθαριότητα και τις υποδομές που δοκιμάζονται. Μένουν σε μια πόλη που διαθέτει απεριόριστες δυνατότητες, αλλά συχνά διοικείται σαν να αρκεί μια εκδήλωση για να καλυφθούν όλα όσα δεν λειτουργούν.
Η Χαλκίδα μπορεί και πρέπει να γιορτάζει. Πρώτα, όμως, πρέπει να μπορεί να λειτουργεί.
Γιατί ένας Δήμος δεν κρίνεται μόνο από το πόσο όμορφη είναι η εξέδρα το βράδυ. Κρίνεται κυρίως από το αν η πόλη είναι καθαρή, προσβάσιμη, ασφαλής και ανθρώπινη το επόμενο πρωί.
Και αυτή η Χαλκίδα, δυστυχώς, δεν ανοίγει ακόμη πανιά. Προσπαθεί απλώς να κρατηθεί στην επιφάνεια.
