Συγκλονίζει ο αποχαιρετισμός των γονιών του παιδιού που χάθηκε σε τροχαίο με πατίνι στα Μακρίσια Ηλείας – Την Πρωτομαγιά το τελευταίο αντίο
Βαρύ πένθος έχει σκεπάσει τα Μακρίσια Ηλείας μετά τον τραγικό θάνατο του 13χρονου Κωνσταντίνου, ο οποίος έχασε τη ζωή του το απόγευμα της Τετάρτης 29 Απριλίου, σε τροχαίο δυστύχημα με πατίνι.
Το παιδί είχε βγει βόλτα στο χωριό με έναν φίλο του, όπως συνήθιζε. Μια καθημερινή παιδική διαδρομή, με το αγαπημένο του πατίνι, μετατράπηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε ανείπωτη τραγωδία για την οικογένειά του, τους φίλους του, τους συμμαθητές του και ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Τα σπαρακτικά λόγια του πατέρα
Λίγες ώρες μετά το δυστύχημα, ο πατέρας του 13χρονου αποχαιρέτησε το παιδί του με λόγια που ραγίζουν καρδιές:
«Ρε bro δεν είσαι ωραίος… Εγώ σε έπαιρνα παντού μαζί και εσύ έφυγες και με άφησες εδώ… Ήσουν μόνο 13… Μια προσευχή για τον dj μου… Καλό ταξίδι bro μου και θα τα λέμε εμείς μέχρι να βρεθούμε».
Πίσω από τις λέξεις δεν υπάρχει απλώς θλίψη. Υπάρχει το κενό ενός πατέρα που έχασε το παιδί του, τον συνοδοιπόρο του, τον μικρό του «bro», όπως τον αποκαλούσε.
«Σε γέννησα για να μου φύγεις στα 13;»
Συγκλονιστική ήταν και η ανάρτηση της μητέρας του Κωνσταντίνου, που αποχαιρέτησε τον μοναχογιό της με λόγια απελπισίας:
«Σε γέννησα για να μου φύγεις στα 13; Μονάκριβε Κωνσταντίνε μου… Καλό παράδεισο άγγελέ μου… Δεν μπορώ ειλικρινά να το πιστέψω».
Η οικογένεια του παιδιού βρίσκεται αντιμέτωπη με τον πιο αβάσταχτο πόνο. Έναν πόνο για τον οποίο δεν υπάρχουν λέξεις, ούτε παρηγοριά.
Λουλούδια και σημειώματα στο σημείο της τραγωδίας
Στο σημείο όπου χάθηκε ο 13χρονος, φίλοι και συμμαθητές του άφησαν λουλούδια και σημειώματα. Παιδιά σοκαρισμένα, που ακόμη δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ο Κωνσταντίνος δεν θα ξαναβρεθεί δίπλα τους στο σχολείο, στη βόλτα, στο παιχνίδι.
Το χωριό θρηνεί σιωπηλά. Οι μεγάλοι ψάχνουν λόγια να πουν και τα παιδιά προσπαθούν να καταλάβουν το αδιανόητο.
Την Πρωτομαγιά το τελευταίο αντίο
Η κηδεία του 13χρονου Κωνσταντίνου θα τελεστεί την Πρωτομαγιά, στις 11 το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Μακρισίων.
Εκεί, συγγενείς, φίλοι, συμμαθητές και κάτοικοι της περιοχής θα πουν το τελευταίο αντίο σε ένα παιδί που έφυγε τόσο νωρίς, τόσο άδικα, αφήνοντας πίσω του μια οικογένεια συντετριμμένη και μια κοινωνία βυθισμένη στη θλίψη.
Γιατί καμία μάνα και κανένας πατέρας δεν πρέπει να αποχαιρετά το παιδί του. Και κανένα παιδικό πατίνι δεν πρέπει να γίνεται σύμβολο μιας τόσο μεγάλης απώλειας.