Ο Δήμος Χαλκιδέων έχει μετατρέψει την ανικανότητα σε δελτίο Τύπου. Τη μία πολιτιστική διαδρομή, την άλλη Erasmus+, μετά φωτισμούς, εφαρμογές, “αναδείξεις”, μελέτες και προτάσεις “προς χρηματοδότηση”. Στα λόγια, η πόλη αλλάζει πρόσωπο κάθε τρεις μέρες. Στην πράξη, οι δημότες πατούν ακόμη πάνω στα απομεινάρια των ίδιων ανεκπλήρωτων υποσχέσεων.
Το κόλπο είναι παλιό και φτηνό: πετάνε στην αγορά ένα καινούργιο έργο, για να μη μιλήσει κανείς για τα παλιά που σέρνονται, βάλτωσαν ή δεν έγιναν ποτέ. Δεν πρόκειται για ανάπτυξη. Πρόκειται για πολιτική απάτη με φόντο μακέτες, φακέλους και ωραίες λέξεις.
Το νέο παραμύθι σερβίρεται ζεστό
Να και τα τελευταία “θα” της δημοτικής βιτρίνας:
η περιπατητική πολιτιστική διαδρομή από το Μέγαρο Κότσικα μέχρι το Αλσύλλιο Κανήθου, φωτισμοί στο Καράμπαμπα, στο μνημείο Σκαρίμπα, νέο τουριστικό αφήγημα, το Erasmus+ “Silver Guides Europe”, η εφαρμογή Silver Map, δράσεις για ενήλικες, ψηφιακές δεξιότητες, τοπικοί ξεναγοί και ό,τι άλλο γυαλίζει ωραία σε ανακοίνωση.
Όλα κομμένα και ραμμένα για να παράγουν εικόνα.
Για να νομίζει ο κόσμος ότι κάτι κινείται.
Για να γεμίζει ο αέρας “σχέδιο”, ενώ η πόλη πνίγεται στην ακινησία.
Ζητούν χειροκρότημα για φακέλους
Εδώ βρίσκεται όλη η κοροϊδία.
Δεν παρουσιάζουν ολοκληρωμένα έργα.
Δεν παρουσιάζουν καν έργα που εκτελούνται.
Παρουσιάζουν αιτήσεις, μελέτες, προτάσεις, προθέσεις και απαιτούν και μπράβο.
Λες και η πόλη σώθηκε επειδή “υποβλήθηκε πρόταση”.
Λες και ο δημότης θα περπατήσει πάνω σε χρηματοδοτικό αίτημα.
Λες και η εγκατάλειψη θα κρυφτεί πίσω από μια μακέτα και δύο φωτογραφίες.
Αυτό δεν είναι διοίκηση.
Είναι επικοινωνιακή λαμογιά πολιτικού περιτυλίγματος.
Να βαφτίζεις το χαρτί “έργο” και την υπόσχεση “επιτυχία”, μόνο και μόνο επειδή δεν έχεις τίποτε πραγματικό να δείξεις.
Τα παλιά έργα είναι τα πτώματα στο υπόγειο
Και τώρα το ερώτημα που τους καίει:
Τι έγινε με τα παλιά;
Ποια από όσα διαφήμισαν τα προηγούμενα χρόνια τελείωσαν;
Ποια προχώρησαν χωρίς καθυστερήσεις;
Ποια παραδόθηκαν;
Ποια δεν έμειναν κρεμασμένα σε δικαιολογίες, παρατάσεις, μελέτες και αόριστες υποσχέσεις;
Εκεί πεθαίνει το παραμύθι.
Γιατί αν υπήρχε πραγματικό έργο πίσω τους, δεν θα είχαν ανάγκη να εκδίδουν ασταμάτητα νέες ανακοινώσεις σαν να ρίχνουν καπνογόνα.
Το κάνουν γιατί θέλουν να θολώσουν τον λογαριασμό.
Το κάνουν γιατί κάθε “νέο έργο” είναι ένα φύλλο συκής πάνω στην παλιά γύμνια τους.
Το κάνουν γιατί ελπίζουν ότι η φασαρία θα θάψει την αποτυχία.
Μόνο που η Χαλκίδα δεν είναι χαζή.
Βλέπει.
Θυμάται.
Και ξέρει πως πίσω από τα μεγάλα λόγια, αυτό που περισσεύει είναι διοικητική ανεπάρκεια και πολιτική εξαπάτηση.
Ο Δήμος Χαλκιδέων δεν παράγει έργο. Παράγει ανακοινώσεις για να κουκουλώνει τα ναυάγιά του. Κάθε νέο “σχέδιο” που πετάνε στη δημοσιότητα δεν είναι απόδειξη προόδου — είναι ομολογία ότι τα παλιά έμειναν θαμμένα στη λάσπη της ανικανότητάς τους. Και όσο συνεχίζουν να πουλάνε μέλλον χωρίς να απολογούνται για το παρόν, αυτό που χτίζουν δεν είναι πόλη. Είναι βιομηχανία εξαπάτησης δημοτών.