Η Φθιώτιδα προχωρά με δεύτερη δομή, η Χαλκίδα μένει στις υποσχέσεις και η δημοτική αρχή Βάκα καλείται να απαντήσει γιατί δεν κατατέθηκε φάκελος
Δεν μιλάμε για ένα ακόμη χαμένο έργο.
Δεν μιλάμε για μια απλή διοικητική καθυστέρηση.
Δεν μιλάμε για μια τυπική αστοχία που μπορεί να περάσει στα ψιλά.
Μιλάμε για το ΚΔΗΦ.
Για Κέντρο Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας.
Για δομή που αφορά άτομα με αναπηρία.
Για οικογένειες που σηκώνουν καθημερινά ένα τεράστιο βάρος.
Για γονείς που περιμένουν από τον Δήμο όχι λόγια, αλλά πράξεις.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.
Την ώρα που η Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας προχωρά στη δημιουργία και δεύτερου ΚΔΗΦ, αξιοποιώντας τις διαθέσιμες χρηματοδοτικές δυνατότητες, η Χαλκίδα εμφανίζεται εκτός.
Όχι επειδή, όπως φαίνεται, απορρίφθηκε.
Όχι επειδή αδικήθηκε.
Όχι επειδή κάποιος της έκλεισε την πόρτα.
Αλλά επειδή, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, ο Δήμος Χαλκιδέων δεν κατέθεσε καν φάκελο.
Και αν αυτό ισχύει, τότε η υπόθεση δεν μπορεί να κλείσει με σιωπή. Δεν μπορεί να θαφτεί κάτω από υπηρεσιακές διατυπώσεις. Δεν μπορεί να περάσει ως «ατυχία».
Γιατί εδώ υπάρχουν αρμοδιότητες.
Υπάρχουν θέσεις.
Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες.
Και οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο.
Η Χαλκίδα είχε δέσμευση για ΚΔΗΦ – αλλά έμεινε χωρίς φάκελο
Η δημιουργία ΚΔΗΦ δεν ήταν ένα καινούργιο θέμα. Δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Δεν προέκυψε από το πουθενά.
Ήταν στόχος που είχε τεθεί δημόσια. Ήταν ανάγκη γνωστή. Ήταν αίτημα της κοινωνίας. Ήταν υπόθεση που αφορά άμεσα τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους.
Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο Δήμος γνώριζε.
Το ερώτημα είναι:
Τι έκανε ο Δήμος Χαλκιδέων για να αποκτήσει η πόλη ΚΔΗΦ;
Υπήρξε προετοιμασία;
Υπήρξε φάκελος;
Υπήρξε χώρος;
Υπήρξε τεχνική ωρίμανση;
Υπήρξε συνεννόηση με την Περιφέρεια;
Υπήρξε συνεργασία με συλλόγους ΑμεΑ;
Υπήρξε πολιτική βούληση ή έμειναν όλα στις εξαγγελίες;
Γιατί όταν ανοίγει μια πρόσκληση και ένας Δήμος δεν συμμετέχει, τότε δεν μιλάμε για χαμένη ευκαιρία γενικά και αόριστα.
Μιλάμε για πολιτική αδράνεια.
Έλενα Βάκα: Η τελική πολιτική ευθύνη βρίσκεται στην κορυφή
Η πρώτη που οφείλει καθαρή απάντηση είναι η Δήμαρχος Χαλκιδέων, Έλενα Βάκα.
Όχι επειδή κάθε τεχνικός φάκελος συντάσσεται προσωπικά από τη Δήμαρχο. Αλλά επειδή η Δήμαρχος έχει την πολιτική ευθύνη της διοίκησης, του συντονισμού και της ιεράρχησης των μεγάλων αναγκών του Δήμου.
Και το ΚΔΗΦ είναι μεγάλη ανάγκη.
Δεν είναι έργο πολυτελείας.
Δεν είναι επικοινωνιακή παρέμβαση.
Δεν είναι μία ακόμη κορδέλα για φωτογραφίες.
Είναι δομή ζωής.
Γι’ αυτό η Δήμαρχος πρέπει να απαντήσει:
Γιατί ο Δήμος Χαλκιδέων δεν κατέθεσε πρόταση για ΚΔΗΦ;
Πότε ενημερώθηκε για την πρόσκληση;
Ποιος είχε αναλάβει την προετοιμασία;
Υπήρξε εντολή να ετοιμαστεί φάκελος;
Αν υπήρξε, γιατί δεν ολοκληρώθηκε;
Αν δεν υπήρξε, ποιος αποφάσισε να μη διεκδικήσει ο Δήμος τη χρηματοδότηση;
Η Χαλκίδα δεν μπορεί να μένει πίσω και η δημοτική αρχή να απαντά με γενικόλογα.
Αναστασία Μακαρώνα-Ψυχογυιού: Το ΚΔΗΦ είναι κοινωνική δομή
Στο κάδρο των ερωτημάτων βρίσκεται και η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής, Πρόνοιας και Κοινωνικών Δομών, Αναστασία Μακαρώνα-Ψυχογυιού.
Το ΚΔΗΦ είναι κατεξοχήν κοινωνική δομή. Άρα η αρμόδια Αντιδημαρχία Κοινωνικής Πολιτικής οφείλει να έχει λόγο, ρόλο και ευθύνη παρακολούθησης μιας τέτοιας υπόθεσης.
Το ερώτημα είναι απλό:
Η Αντιδημαρχία Κοινωνικής Πολιτικής εισηγήθηκε την ανάγκη δημιουργίας ΚΔΗΦ;
Έγινε καταγραφή των αναγκών;
Υπήρξε συνεργασία με οικογένειες και φορείς ΑμεΑ;
Υπήρξε προετοιμασία στοιχείων;
Υπήρξε ενημέρωση των υπηρεσιών του Δήμου;
Υπήρξε πολιτική πίεση ώστε να μη χαθεί η πρόσκληση;
Γιατί κοινωνική πολιτική χωρίς δομές είναι απλώς ευχολόγιο.
Και οι οικογένειες των ατόμων με αναπηρία δεν έχουν ανάγκη από ευχολόγια. Έχουν ανάγκη από καθημερινή στήριξη, οργανωμένες υπηρεσίες και πραγματική φροντίδα.
Βασιλική Κόντου: Όταν μιλάμε για ΑμεΑ, η αρμοδιότητα είναι προφανής
Στο κάδρο μπαίνει και η Αντιδήμαρχος Υγείας, ΑμεΑ και Εθελοντισμού, Βασιλική Κόντου.
Το ΚΔΗΦ αφορά άμεσα τα άτομα με αναπηρία. Αφορά τη φροντίδα τους, την κοινωνικοποίησή τους, τη δημιουργική τους απασχόληση, την υποστήριξη των οικογενειών τους.
Άρα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως υπόθεση που δεν αγγίζει την Αντιδημαρχία ΑμεΑ.
Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα:
Η Αντιδημαρχία ΑμεΑ γνώριζε την πρόσκληση;
Ζήτησε να κινηθεί ο Δήμος;
Πίεσε για κατάθεση φακέλου;
Είχε εικόνα των αναγκών στην πόλη;
Έφερε το θέμα στη δημοτική αρχή;
Γιατί ένας Δήμος δεν μπορεί να μιλά για συμπερίληψη, προσβασιμότητα και στήριξη των ΑμεΑ μόνο σε ημερίδες και επετείους.
Η πραγματική πολιτική για τα ΑμεΑ φαίνεται όταν πρέπει να διεκδικηθούν δομές.
Όταν πρέπει να κατατεθούν φάκελοι.
Όταν πρέπει να μη χαθεί η χρηματοδότηση.
Όταν πρέπει να μπει η ανάγκη πάνω από την αδράνεια.
Αντώνιος Σπανός: Καμία πρόσκληση δεν αξιοποιείται χωρίς προγραμματισμό
Στο κάδρο των ερωτημάτων μπαίνει και ο Αντιδήμαρχος Προγραμματισμού και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Αντώνιος Σπανός.
Γιατί οι χρηματοδοτήσεις δεν έρχονται μόνες τους. Οι προσκλήσεις δεν περιμένουν. Οι φάκελοι δεν φτιάχνονται με ευχές. Θέλουν παρακολούθηση, συντονισμό, τεχνική ωρίμανση και έγκαιρη κατάθεση.
Το ΚΔΗΦ απαιτούσε προγραμματισμό.
Άρα πρέπει να απαντηθεί:
Η αρμόδια Αντιδημαρχία Προγραμματισμού παρακολούθησε την πρόσκληση;
Ενημέρωσε εγκαίρως τη δημοτική αρχή;
Συντόνισε τις υπηρεσίες;
Υπήρχε τεχνικός ή διοικητικός φάκελος;
Αν δεν υπήρχε, γιατί δεν είχε προετοιμαστεί;
Δεν μπορεί ένας Δήμος να μένει εκτός χρηματοδοτήσεων και μετά να κρύβεται πίσω από αόριστες δικαιολογίες. Ο προγραμματισμός δεν είναι τίτλος. Είναι ευθύνη.
Και όταν η πόλη μένει πίσω, κάποιος πρέπει να εξηγήσει γιατί.
Η Φθιώτιδα προχωρά – η Χαλκίδα παρακολουθεί
Το πιο οδυνηρό στην υπόθεση είναι η σύγκριση.
Η Φθιώτιδα κινείται.
Η Φθιώτιδα διεκδικεί.
Η Φθιώτιδα προχωρά σε δεύτερο ΚΔΗΦ.
Και η Χαλκίδα;
Η Χαλκίδα μένει να κοιτάζει.
Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογικό. Δεν μπορεί η πρωτεύουσα της Εύβοιας να μένει πίσω σε μια τόσο κρίσιμη κοινωνική δομή. Δεν μπορεί άλλες περιοχές να αξιοποιούν τις δυνατότητες και ο Δήμος Χαλκιδέων να εμφανίζεται απών.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για ανταγωνισμό πόλεων. Μιλάμε για δικαίωμα στη φροντίδα.
Αν μια οικογένεια στη Φθιώτιδα μπορεί να βλέπει νέα δομή να προχωρά, γιατί μια οικογένεια στη Χαλκίδα πρέπει να περιμένει ακόμη;
Αν ένας Δήμος μπορεί να προετοιμάσει φάκελο, γιατί ο Δήμος Χαλκιδέων δεν το έκανε;
Αν υπήρχε δυνατότητα, γιατί δεν αξιοποιήθηκε;
Οι οικογένειες δεν αντέχουν άλλη αναμονή
Πίσω από κάθε διοικητική απόφαση υπάρχουν άνθρωποι.
Υπάρχουν οικογένειες που ζουν καθημερινά την αγωνία της φροντίδας. Υπάρχουν γονείς που δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν άλλο. Υπάρχουν άτομα με αναπηρία που χρειάζονται σταθερό πρόγραμμα, υποστήριξη, κοινωνική ένταξη, δημιουργική απασχόληση και φροντίδα.
Το ΚΔΗΦ δεν είναι μια αφηρημένη υπηρεσία.
Είναι ανάσα.
Ανάσα για τον ωφελούμενο.
Ανάσα για τον γονιό.
Ανάσα για τον φροντιστή.
Ανάσα για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται ανθρώπινη.
Και όταν μια τέτοια δομή μένει στα χαρτιά, η ευθύνη δεν μπορεί να διαχέεται στο κενό.
Η δημοτική αρχή οφείλει απαντήσεις τώρα
Η Δήμαρχος και οι αρμόδιοι Αντιδήμαρχοι πρέπει να απαντήσουν δημόσια και συγκεκριμένα.
Όχι με γενικόλογες ανακοινώσεις.
Όχι με υπεκφυγές.
Όχι με μεταφορά ευθυνών.
Όχι με το γνωστό «θα το δούμε».
Η κοινωνία της Χαλκίδας δικαιούται να μάθει:
Κατατέθηκε ή δεν κατατέθηκε φάκελος για ΚΔΗΦ;
Αν δεν κατατέθηκε, ποιος πήρε αυτή την ευθύνη;
Ποιος είχε την αρμοδιότητα παρακολούθησης της πρόσκλησης;
Ποιος ενημέρωσε τη Δήμαρχο;
Ποιος δεν κινήθηκε εγκαίρως;
Πότε θα αποκτήσει επιτέλους η Χαλκίδα ΚΔΗΦ;
Αυτές είναι οι απαντήσεις που πρέπει να δοθούν.
Όχι αύριο.
Όχι κάποτε.
Τώρα.
Η κοινωνική πολιτική δεν κρίνεται στις ανακοινώσεις. Κρίνεται στις δομές που λειτουργούν.
Η ευαισθησία για τα ΑμεΑ δεν κρίνεται στις φωτογραφίες. Κρίνεται στις χρηματοδοτήσεις που διεκδικούνται.
Η διοικητική επάρκεια δεν κρίνεται στα λόγια. Κρίνεται στους φακέλους που κατατίθενται εμπρόθεσμα.
Και στην υπόθεση του ΚΔΗΦ, η Χαλκίδα φαίνεται να έμεινε απ’ έξω.
Η Φθιώτιδα προχωρά.
Η Χαλκίδα μένει πίσω.
Οι οικογένειες περιμένουν.
Και η δημοτική αρχή Βάκα οφείλει εξηγήσεις.
Γιατί αυτή τη φορά δεν μιλάμε για ένα έργο που χάθηκε.
Μιλάμε για ανθρώπους που έμειναν χωρίς τη δομή που είχαν ανάγκη.
Και εδώ οι ευθύνες δεν είναι απρόσωπες.
Έχουν ονοματεπώνυμο.