Εσωτερικοί ανταγωνισμοί, αιχμές για μηνύσεις και σκληρή αντιπαράθεση για το νερό του Αλιβερίου στο Δημοτικό Συμβούλιο της 27ης Απριλίου
Εικόνα έντονης πολιτικής αμηχανίας και εσωτερικού αποσυντονισμού παρουσίασε η μείζων αντιπολίτευση του Δήμου Κύμης – Αλιβερίου στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2026.
Ο συνδυασμός «Νέοι Ορίζοντες» εμφανίστηκε χωρίς ενιαία γραμμή, με τον προσωρινό επικεφαλής Τάσο Βλάχο να βρίσκεται ουσιαστικά ανάμεσα σε πρόσωπα που δείχνουν να κινούνται ήδη με φόντο την επόμενη ημέρα της παράταξης και τις δημοτικές εκλογές του 2028.
Στο επίκεντρο της συνεδρίασης βρέθηκαν δύο πρόσωπα της αντιπολίτευσης, ο Δημήτρης Γκίκας και η Αλεξάνδρα Θαλασσινού, οι οποίοι φαίνεται πως διεκδικούν αυξημένο πολιτικό ρόλο στον συνδυασμό. Ωστόσο, οι παρεμβάσεις τους προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις από τη δημοτική αρχή, τόσο για τον τρόπο άσκησης αντιπολίτευσης όσο και για την τεκμηρίωση των ζητημάτων που έθεσαν.
Η υπόθεση της μήνυσης για τον δρόμο Πλατάνα – Ποταμία
Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε η στάση του Δημήτρη Γκίκα, ο οποίος, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στη συνεδρίαση, έχει καταθέσει μήνυση κατά του δημάρχου Νίκου Μπαράκου και του αντιδημάρχου Κύμης Αργύρη Πάφρα για τον δρόμο Πλατάνα – Ποταμία, ο οποίος είχε υποστεί ζημιές από την κακοκαιρία.
Από την πλευρά της δημοτικής αρχής υποστηρίχθηκε ότι ο συγκεκριμένος δρόμος είχε ήδη αποκατασταθεί από τις 9 Απριλίου. Το γεγονός αυτό, εφόσον ισχύει, δημιουργεί πολιτικό ζήτημα ως προς το αν προηγήθηκε επαρκής ενημέρωση πριν επιλεγεί η οδός της μήνυσης.
Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: πριν οδηγηθεί ένα θέμα στη Δικαιοσύνη, ζητήθηκε επίσημη ενημέρωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες; Υπήρξε επικοινωνία με τη δημοτική αρχή; Ή η καταγγελία χρησιμοποιήθηκε ως μέσο πολιτικής πίεσης;
Η αντιπολίτευση έχει δικαίωμα και υποχρέωση να ελέγχει. Όταν όμως η αντιπαράθεση μεταφέρεται με ευκολία στη Δικαιοσύνη, χωρίς να έχουν εξαντληθεί τα θεσμικά εργαλεία ενημέρωσης και ελέγχου, τότε η πολιτική συζήτηση κινδυνεύει να μετατραπεί σε διαρκή ποινικοποίηση της αυτοδιοικητικής λειτουργίας.
Ερωτήματα και για τη στάση του στη ΔΕΥΑΚΑ
Παράλληλα, αίσθηση προκάλεσε και η εικόνα του κ. Γκίκα κατά τη συζήτηση θεμάτων που αφορούν τη ΔΕΥΑΚΑ. Αν και συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης, εμφανίστηκε να αναζητά βασικές προβλέψεις του καταστατικού, γεγονός που σχολιάστηκε πολιτικά ως ένδειξη ελλιπούς προετοιμασίας.
Σε ζητήματα που αφορούν το νερό, τις υποδομές και τη λειτουργία μιας δημοτικής επιχείρησης, η αντιπολίτευση δεν μπορεί να περιορίζεται σε γενικές αιτιάσεις. Οφείλει να γνωρίζει τα δεδομένα, να μελετά τα έγγραφα και να παρεμβαίνει με ακρίβεια.
Διότι άλλο πράγμα είναι η πολιτική κριτική και άλλο η εικόνα πρόχειρης διαχείρισης κρίσιμων θεμάτων.
Το νερό του Αλιβερίου στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης
Ακόμη μεγαλύτερη ένταση προκάλεσε η παρέμβαση της Αλεξάνδρας Θαλασσινού για το νερό του Αλιβερίου.
Η δημοτική σύμβουλος έθεσε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, υποστηρίζοντας ότι το νερό είναι επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε την άμεση αντίδραση της δημοτικής αρχής, η οποία επικαλέστηκε έγγραφο της αρμόδιας Διεύθυνσης Υγιεινής της Περιφέρειας, σύμφωνα με το οποίο το νερό δεν χαρακτηρίζεται επικίνδυνο.
Το ζήτημα εδώ είναι κρίσιμο, γιατί αφορά τη δημόσια υγεία και την καθημερινότητα των πολιτών. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «μη κατάλληλο για πόση λόγω υφαλμύρωσης» και στο «επικίνδυνο για κάθε χρήση». Η πρώτη διατύπωση βασίζεται σε συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά του νερού. Η δεύτερη δημιουργεί κλίμα φόβου και ανησυχίας.
Σύμφωνα με τη θέση που διατυπώθηκε από τη δημοτική αρχή, οι επίσημες μετρήσεις δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του νερού ως επικίνδυνου. Αντίθετα, το πρόβλημα αφορά την καταλληλότητά του για πόση, κυρίως λόγω υφαλμύρωσης.
Ένα χρόνιο πρόβλημα που δεν εμφανίστηκε σήμερα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά της ίδιας της κ. Θαλασσινού ότι θυμάται από τα μαθητικά της χρόνια, γύρω στο 2000, οικογένειες στο Αλιβέρι να αγοράζουν εμφιαλωμένο νερό.
Η παραδοχή αυτή δείχνει ότι το πρόβλημα δεν είναι σημερινό. Πρόκειται για ζήτημα που απασχολεί την περιοχή εδώ και πολλά χρόνια και δεν μπορεί να εμφανίζεται ως πρόβλημα που δημιουργήθηκε αποκλειστικά επί της σημερινής δημοτικής αρχής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η διοίκηση Μπαράκου δεν πρέπει να ελεγχθεί για τις καθυστερήσεις ή για την πορεία των έργων. Αντιθέτως, ο έλεγχος είναι απαραίτητος. Όμως ο έλεγχος πρέπει να γίνεται με πλήρη εικόνα του ιστορικού, των τεχνικών δεδομένων και των διοικητικών διαδικασιών.
Όταν ένα χρόνιο πρόβλημα παρουσιάζεται ως πρόσφατη αστοχία, τότε η πολιτική κριτική χάνει την αξιοπιστία της.
Η καθυστέρηση στον αγωγό των Παραμεριτών
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στο έργο του αγωγού των Παραμεριτών, το οποίο συνδέεται με την αντιμετώπιση του προβλήματος υδροδότησης.
Από την πλευρά της δημοτικής αρχής αναφέρθηκε ότι η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε αδράνεια, αλλά σε ένσταση εργολάβου που δεν αναδείχθηκε ανάδοχος στον σχετικό διαγωνισμό. Πρόκειται για στοιχείο που, εφόσον επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα της διαδικασίας, διαφοροποιεί σημαντικά την εικόνα.
Η αντιπολίτευση έχει κάθε δικαίωμα να πιέζει για την ολοκλήρωση του έργου. Οφείλει όμως να ενημερώνει τους πολίτες για το σύνολο των δεδομένων. Η μισή αλήθεια, ειδικά σε τόσο σοβαρά ζητήματα, συχνά καταλήγει να λειτουργεί ως παραπληροφόρηση.
Αντιπαράθεση και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Η πολιτική σύγκρουση δεν περιορίζεται στο Δημοτικό Συμβούλιο. Έχει μεταφερθεί και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου η κ. Θαλασσινού αναρτά αποσπάσματα και βίντεο από τοποθετήσεις του δημάρχου.
Ωστόσο, από την πλευρά της πλειοψηφίας ασκείται κριτική ότι στη σελίδα της δεν επιτρέπεται η απάντηση δημοτικών συμβούλων της δημοτικής αρχής, καθώς αρκετοί εξ αυτών φέρονται να έχουν αποκλειστεί.
Αν αυτό ισχύει, τότε προκύπτει ζήτημα πολιτικού διαλόγου. Η δημόσια κριτική προϋποθέτει και δυνατότητα δημόσιας απάντησης. Διαφορετικά, η αντιπαράθεση μετατρέπεται σε μονόλογο, με ελεγχόμενο ακροατήριο και χωρίς ουσιαστική ανταλλαγή επιχειρημάτων.
Στην αυτοδιοίκηση, όπου τα πρόσωπα είναι γνωστά και τα προβλήματα άμεσα, η πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να διεξάγεται με όρους διαδικτυακού αποκλεισμού. Χρειάζεται διάλογος, έγγραφα, στοιχεία και καθαρές απαντήσεις.
Το πολιτικό πρόβλημα των «Νέων Οριζόντων»
Η συνεδρίαση της 27ης Απριλίου ανέδειξε ένα βαθύτερο πολιτικό ζήτημα για τη μείζονα αντιπολίτευση.
Ο συνδυασμός «Νέοι Ορίζοντες» εμφανίζεται να βρίσκεται σε φάση εσωτερικής αναδιάταξης, χωρίς σαφή πολιτική ιεραρχία και χωρίς ενιαίο αντιπολιτευτικό σχέδιο. Η εικόνα αυτή ενισχύεται από την κινητικότητα προσώπων που φαίνεται να τοποθετούνται ήδη για την επόμενη εκλογική μάχη.
Η πολιτική φιλοδοξία είναι θεμιτή. Όμως όταν προηγείται της σοβαρής προετοιμασίας, δημιουργεί πρόβλημα. Διότι οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται ποιος θα είναι επικεφαλής το 2028. Ενδιαφέρονται για το νερό, τους δρόμους, τις υποδομές, τις υπηρεσίες και την καθημερινότητά τους.
Αν η μείζων αντιπολίτευση θέλει να εμφανιστεί ως εναλλακτική λύση διοίκησης, πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει με θεσμική επάρκεια, γνώση των φακέλων και υπεύθυνο δημόσιο λόγο.
Η απάντηση Μπαράκου και το δίλημμα της σοβαρότητας
Ο δήμαρχος Κύμης – Αλιβερίου Νίκος Μπαράκος απάντησε με αιχμηρό τρόπο στις τοποθετήσεις της αντιπολίτευσης, θέτοντας το ζήτημα της ενημέρωσης και της ευθύνης όσων μιλούν δημόσια για θέματα που αφορούν τη δημόσια υγεία.
Η ουσία της απάντησής του ήταν ότι όταν κάποιος αγνοεί τις επίσημες μετρήσεις ή παρακάμπτει τα έγγραφα των αρμόδιων υπηρεσιών, τότε είτε δεν έχει ενημερωθεί επαρκώς είτε κινείται με τρόπο που μπορεί να βλάψει τον τόπο.
Πρόκειται για βαριά πολιτική αιχμή. Όμως σε ζητήματα όπως το νερό, η υπερβολή δεν είναι απλώς ρητορικό εργαλείο. Μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση στους πολίτες και να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η αντιπολίτευση χρειάζεται στοιχεία, όχι εντυπώσεις
Ο Δήμος Κύμης – Αλιβερίου έχει ανάγκη από ισχυρή αντιπολίτευση. Έχει ανάγκη από έλεγχο, πίεση, ερωτήματα, αποκαλύψεις και τεκμηριωμένη κριτική.
Δεν έχει όμως ανάγκη από αντιπολίτευση που δίνει την εικόνα ότι λειτουργεί περισσότερο με βάση την προσωπική στρατηγική παρά με βάση την ουσία των προβλημάτων.
Το νερό του Αλιβερίου είναι σοβαρό ζήτημα. Οι δρόμοι που πλήττονται από την κακοκαιρία είναι σοβαρό ζήτημα. Η λειτουργία της ΔΕΥΑΚΑ είναι σοβαρό ζήτημα. Και ακριβώς επειδή είναι σοβαρά, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με μισές πληροφορίες, υπερβολές ή κινήσεις εντυπωσιασμού.
Η αντιπολίτευση κρίνεται όχι μόνο από το πόσο δυνατά φωνάζει, αλλά και από το πόσο καλά γνωρίζει αυτά για τα οποία μιλά.
Η συνεδρίαση της 27ης Απριλίου άφησε την αίσθηση ότι οι «Νέοι Ορίζοντες» βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο πολιτικό σταυροδρόμι.
Ή θα συγκροτηθούν σε μια σοβαρή, θεσμική και τεκμηριωμένη αντιπολίτευση, ικανή να ελέγχει πραγματικά τη δημοτική αρχή, ή θα παραμείνουν εγκλωβισμένοι σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς, προσωπικές φιλοδοξίες και αντιπαραθέσεις που παράγουν περισσότερο θόρυβο παρά αποτέλεσμα.
Η Κύμη και το Αλιβέρι έχουν ανάγκη από καθαρές απαντήσεις. Όχι από πολιτικό θέατρο.
Και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να ακούν την αλήθεια ολόκληρη — όχι μόνο το κομμάτι της που βολεύει κάθε φορά την αντιπολιτευτική σκηνή.