Σκληρή απάντηση μετά το Δημοτικό Συμβούλιο για την εικόνα εγκατάλειψης στο παραλιακό μέτωπο, από το Σέλμαν έως την όχθη του Λήλαντα.
Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Χαλκιδέων, η ένταση δεν έλειψε. Ο Αντιδήμαρχος Δημοτικής Ενότητας Ληλαντίων, Θανάσης Τριανταφύλλου, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται δημόσια, φέρεται να αποκάλεσε πολίτη ή αιρετό «ψεύτη», επιλέγοντας μάλιστα να το κάνει με έντονο ύφος και υψωμένο δάχτυλο.
Όμως η πολιτική αντιπαράθεση έχει ένα όριο: την πραγματικότητα.
Και όταν υπάρχουν φωτογραφίες, όταν υπάρχει εικόνα, όταν υπάρχουν σκουπίδια παρατημένα σε κοινή θέα, τότε οι χαρακτηρισμοί δεν αρκούν για να σβήσουν αυτό που βλέπει η κοινωνία.
Η εικόνα στο Λευκαντί δεν χρειάζεται μετάφραση
Οι φωτογραφίες που δημοσιοποιούνται αποτυπώνουν, σύμφωνα με την καταγγελία, την κατάσταση στο Λευκαντί, από την περιοχή του Σέλμαν έως την όχθη του Λήλαντα.
Σκουπίδια παρατημένα στο παραλιακό μέτωπο. Εικόνες εγκατάλειψης σε έναν χώρο που θα έπρεπε να είναι καθαρός, φροντισμένος και προσβάσιμος για κατοίκους και επισκέπτες.
Αυτό δεν είναι ζήτημα εντυπώσεων. Είναι ζήτημα καθημερινότητας. Είναι ζήτημα ευθύνης. Είναι ζήτημα σεβασμού στον δημότη.
Οι πολίτες δεν ζητούν φωνές – ζητούν έργο
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να απαντά στην κριτική με χαρακτηρισμούς. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζει κάθε δημόσια επισήμανση ως προσωπική επίθεση. Και κυρίως, δεν μπορεί να σηκώνει το δάχτυλο σε εκείνους που δείχνουν προβλήματα τα οποία υπάρχουν μπροστά στα μάτια όλων.
Οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από φωνές, υποδείξεις και επιθετικό ύφος. Έχουν ανάγκη από καθαριότητα, οργάνωση, λογοδοσία και άμεσες παρεμβάσεις.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν μετράει ποιος φώναξε περισσότερο μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου. Μετράει ποιος έλυσε το πρόβλημα.
Πρώτα ο καθρέφτης, μετά οι χαρακτηρισμοί
Όταν μια περιοχή παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης, η απάντηση δεν μπορεί να είναι «είστε ψεύτες». Η απάντηση οφείλει να είναι: πότε καθαρίζεται, ποιος έχει την ευθύνη, γιατί έφτασε σε αυτή την κατάσταση και τι θα γίνει από εδώ και πέρα.
Διότι ψέμα δεν είναι αυτό που καταγγέλλεται όταν επιβεβαιώνεται από την εικόνα. Ψέμα είναι να προσπαθεί κανείς να πείσει τους δημότες ότι δεν βλέπουν αυτό που βλέπουν.
Και στο Λευκαντί, η εικόνα μιλάει από μόνη της.
Την επόμενη φορά που κάποιος θα επιλέξει να κουνήσει το δάχτυλο και να μοιράσει χαρακτηρισμούς, ας κοιτάξει πρώτα την κατάσταση στους δρόμους, στις παραλίες και στις γειτονιές που έχει ευθύνη να υπηρετεί.
Γιατί οι πολίτες δεν εκφοβίζονται από ύφος.
Δεν σωπαίνουν μπροστά σε χαρακτηρισμούς.
Και δεν ξεχνούν ότι η καθαριότητα, η ευθύνη και ο σεβασμός δεν είναι χάρη της εξουσίας.
Είναι υποχρέωση.