Εκεί που έχεις ηρεμήσει και σκέφτεσαι «ουφ, ευτυχώς οι προσπάθειές μας έπιασαν τόπο και δεν θα μπουν ποτέ ξανά βαρέα μηχανήματα να καταστρέψουν τις παραλίες της Χαλκίδας, ούτε ένας κόκκος άμμου δεν θα ταξιδέψει πάλι με ανατρεπόμενο φορτηγό», έρχεται η κυνική πραγματικότητα να σου ζητήσει βίαια να αλλάξεις πλευρό.
Οι σημερινές θλιβερές εικόνες από το βόρειο άκρο της Λιανής Άμμου ήρθαν να μας υπενθυμίσουν πόσο άνιση είναι η μάχη που δίνουμε όλα αυτά τα χρόνια για το περιβάλλον και την πόλη μας.
Ήρθαν να μας δείξουν, με τον πιο οξύμωρο τρόπο, ότι οι ίδιοι οι φορείς έχουν μετατρέψει σχεδόν σε νομοτέλεια το γνωστό τσιτάτο: «Οι νόμοι φτιάχτηκαν για να καταπατούνται».
Δεν χωράει «δεν ήξερα».
Δεν χωράει «δεν γνώριζα».
Δεν χωράει «δεν μου είπανε».
Στις 7 Μαΐου 2026, κατόπιν πλήρως στοιχειοθετημένης αναφοράς πολιτών, το Τμήμα Περιβάλλοντος και Υδροοικονομίας της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας απέστειλε έγγραφο στη Διεύθυνση Καθαριότητας και Ανακύκλωσης του Δήμου Χαλκιδέων.
Στο συγκεκριμένο έγγραφο επισημαινόταν ότι οι πρακτικές «καθαρισμού» των ακτών με βαρέα μηχανήματα παραβιάζουν το νομοθετικό πλαίσιο προστασίας του αιγιαλού, της βιοποικιλότητας και του περιβάλλοντος γενικότερα.
Το πόσο σοβαρά ελήφθη υπόψη το συγκεκριμένο έγγραφο αποτυπώνεται σήμερα στις βαθιές ροδιές που χαράχτηκαν πάνω στην άμμο. Κάτι σαν σφραγίδα πρωτοκόλλησης. Μόνο που αυτή τη φορά δεν μπήκε σε χαρτί. Μπήκε πάνω στην παραλία.
Η εικόνα της Λιανής Άμμου δεν είναι απλώς μια άσχημη εικόνα. Είναι απόδειξη μιας νοοτροπίας που επιμένει να αντιμετωπίζει τον αιγιαλό σαν εργοτάξιο, την άμμο σαν μπάζο και το περιβάλλον σαν εμπόδιο.
Και το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά δεν συμβαίνουν σε κενό γνώσης. Δεν συμβαίνουν επειδή κάποιοι δεν είχαν ενημερωθεί. Δεν συμβαίνουν επειδή δεν υπήρξαν προειδοποιήσεις.
Υπήρξε αναφορά.
Υπήρξε έγγραφο.
Υπήρξε σαφής υπηρεσιακή επισήμανση.
Κι όμως, οι ροδιές ξαναγράφτηκαν πάνω στην άμμο.
Από τη στιγμή που οι παρεμβάσεις σε τοπικό επίπεδο δεν απέδωσαν το επιθυμητό αποτέλεσμα, είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να απευθυνθούμε στις ιεραρχικά ανώτερες αρμόδιες αρχές.
Η περυσινή εξέλιξη με το κλείσιμο της παράνομης χωματερής στη θέση Καράκα Δροσιάς, έπειτα από αντίστοιχες ενέργειες, απέδειξε ότι η επιμονή μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.
Το ίδιο πρέπει να γίνει και τώρα.
Γιατί αν δεν υπάρξει αντίδραση, οι ροδιές στην άμμο κινδυνεύουν να γίνουν η νέα κανονικότητα. Σήμερα στη Λιανή Άμμο, αύριο σε άλλη παραλία της Χαλκίδας. Σήμερα ως «καθαρισμός», αύριο ως πάγια πρακτική.
Η παραλία όμως δεν είναι χώρος για βαρέα μηχανήματα.
Ο αιγιαλός δεν είναι χωματόδρομος.
Η άμμος δεν είναι υλικό προς μεταφορά.
Το περιβάλλον δεν είναι λεπτομέρεια.
Είναι υποχρέωση όλων μας να το προστατεύσουμε.
Αν δεν θέλουμε οι ροδιές στην άμμο να γίνουν μόνιμη εικόνα, η υπόθεση αυτή πρέπει να πάρει διαστάσεις. Να ελεγχθεί. Να απαντηθεί. Να σταματήσει οριστικά.
Από ξεροκεφαλιά πάντως, άλλο τίποτα.
Αλλά και από επιμονή για την προστασία της πόλης και του περιβάλλοντος, επίσης.