Η σημερινή οδός Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι δεν λεγόταν πάντα έτσι. Στις αρχές του 1900 ήταν η οδός Κυνοσάργους, καθώς η προέκτασή της έδειχνε προς την περιοχή του Κυνοσάργους, στο Μετς. Στη συμβολή της με τη σημερινή οδό Μαρασλή, που τότε ονομαζόταν Αριστομένους, γράφτηκε ένα μικρό αλλά σπουδαίο κομμάτι της αθηναϊκής ιστορίας.
Εκεί, σε οικόπεδο που παραχώρησε η Μονή Πετράκη, ανεγέρθηκε το 1905 το περίφημο Μαράσλειο Διδασκαλείο, η μετέπειτα Παιδαγωγική Ακαδημία. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Δημήτριο Καλλία και χρηματοδοτήθηκε από τον μεγάλο Εθνικό Ευεργέτη Γρηγόριο Μαρασλή.
Ο Μαρασλής, μορφή εμβληματική του ελληνισμού της διασποράς, γεννήθηκε και πέθανε στην Οδησσό, όπου διετέλεσε και δήμαρχος της πόλης. Η οικογένειά του είχε ρίζες από τη Φιλιππούπολη και το όνομά του συνδέθηκε με μεγάλες δωρεές στην Ελλάδα, ανάμεσά τους και το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας.
Η Αθήνα είναι γεμάτη δρόμους που άλλαξαν όνομα, αλλά όχι μνήμη.
Και το Μαράσλειο δεν είναι απλώς ένα κτίριο: είναι το αποτύπωμα μιας εποχής όπου η παιδεία, η ευεργεσία και η ιστορική συνέχεια ενώνονταν σε πέτρα, σχέδιο και όραμα.
Κάποιοι πέρασαν από την ιστορία αφήνοντας λόγια.
Ο Μαρασλής άφησε σχολεία, νοσοκομεία και μια Αθήνα που τον τίμησε με το όνομά της.