Η κυβέρνηση ετοιμάζει πακέτο στήριξης με φόντο την ακρίβεια, αλλά και την κρίσιμη ψηφοφορία για τις ασυλίες των 13 βουλευτών της ΝΔ. Τα μέτρα παρουσιάζονται ως «επιστροφή στην κοινωνία», όμως το timing δείχνει και αγωνία αλλαγής ατζέντας.
Το Μέγαρο Μαξίμου ετοιμάζεται να ανοίξει τον «κουμπαρά» του υπερπλεονάσματος του 2025 και να ανακοινώσει πακέτο στήριξης 500 εκατ. ευρώ μέσα στην ημέρα. Σύμφωνα με τα πρωινά ρεπορτάζ, ο συνολικός επιπλέον δημοσιονομικός χώρος υπολογίζεται περίπου στα 800 εκατ. ευρώ, αλλά τα 300 εκατ. έχουν ήδη ενσωματωθεί σε μέτρα για τις επιπτώσεις της κρίσης με το Ιράν, αφήνοντας τα υπόλοιπα 500 εκατ. για νέες παρεμβάσεις με άμεσο αποτύπωμα μέσα στο 2026.
Η κυβέρνηση θέλει να εμφανίσει το πακέτο ως απόδειξη ότι η υπεραπόδοση της οικονομίας επιστρέφει στους πολίτες. Πολιτικά όμως η συγκυρία μόνο τυχαία δεν μοιάζει: οι εξαγγελίες έρχονται την ίδια ημέρα με την ψηφοφορία για την άρση ασυλίας των 13 «γαλάζιων» βουλευτών, ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει ήδη παραδεχθεί ότι τα μέτρα εξαρτώνται από την τελική εικόνα του πλεονάσματος και δεν είχαν ακόμη οριστικοποιηθεί.
Τι φαίνεται να βρίσκεται στο τραπέζι
Στο επίκεντρο των σεναρίων βρίσκονται οι χαμηλοσυνταξιούχοι, με ενδεχόμενη αύξηση της μόνιμης οικονομικής ενίσχυσης και διεύρυνση των δικαιούχων. Παράλληλα, εμφανίζεται ως ισχυρό ενδεχόμενο η παράταση της επιδότησης στο ντίζελ για τον Μάιο, ενώ σε άλλα ρεπορτάζ μπαίνουν στο κάδρο το Fuel Pass, παρεμβάσεις για αγρότες μέσω λιπασμάτων, ακόμη και πρόσθετη στήριξη σε ευάλωτες ομάδες. Όλα αυτά, όμως, παρέμεναν το πρωί υπό τη μορφή σεναρίων και όχι τελικής κυβερνητικής απόφασης.
Γιατί το timing λέει πολλά
Το οικονομικό αφήγημα έρχεται να καλύψει έναν πολιτικά βαρύ ορίζοντα. Η ίδια η αρθρογραφία που προανήγγειλε το πακέτο το συνέδεσε με τη σημερινή ψηφοφορία για τις ασυλίες, ενώ ο Παύλος Μαρινάκης ξεκαθάρισε ότι δεν τίθεται κομματική πειθαρχία, επιχειρώντας ταυτόχρονα να υποβαθμίσει το πολιτικό κόστος πιθανών διαρροών. Με απλά λόγια: η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατοπίσει τη δημόσια συζήτηση από την πίεση και τη φθορά, πίσω στο πεδίο όπου θεωρεί ότι υπερέχει, την οικονομία. Το τελευταίο είναι πολιτική ανάγνωση, αλλά προκύπτει εύλογα από τη χρονική σύμπτωση και τη δημόσια επιχειρηματολογία της ίδιας της κυβέρνησης.
Τι θα κρίνει το πραγματικό εύρος των παροχών
Το κλειδί είναι ο τελικός αριθμός του πλεονάσματος. Ο προϋπολογισμός του 2026 είχε εγγράψει για το 2025 πρωτογενές πλεόνασμα 3,7% του ΑΕΠ, συνολικό πλεόνασμα 0,6% και λόγο χρέους 145,9% του ΑΕΠ. Άρα, όσο μεγαλύτερη είναι η τελική υπέρβαση, τόσο μεγαλύτερος θα είναι και ο πραγματικός πολιτικός και δημοσιονομικός χώρος της κυβέρνησης. Αντίστροφα, όσο πιο περιορισμένη αποδειχθεί η υπεραπόδοση, τόσο πιο στενό και πιο προσωρινό θα είναι το πακέτο.
Δεν είναι πρόβλημα να στηρίζεις την κοινωνία. Πρόβλημα είναι να βαφτίζεις «μέρισμα ευθύνης» μια βιαστική παροχή που ανακοινώνεται την ακριβή στιγμή που η εξουσία ψάχνει επειγόντως οξυγόνο. Γιατί όταν η ακρίβεια ρημάζει το εισόδημα μήνες ολόκληρους, τα 500 εκατομμύρια δεν ακούγονται σαν σχέδιο. Ακούγονται σαν πολιτική πυροσβεστική.