Άλλη μία φωτογραφία. Άλλο ένα δελτίο τύπου. Άλλη μία δόση «όλα πάνε καλά».
Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για event. Μιλάμε για σχολείο — για μαθητές, εκπαιδευτικούς, οικογένειες.
Όταν ένα έργο εμφανίζεται δημόσια ως «σε πλήρη εξέλιξη» αλλά (όπως υποστηρίζεται/καταγγέλλεται από πολίτες) έχει ξεφύγει χρονικά κατά χρόνια με συνεχείς παρατάσεις, τότε δεν έχουμε «ομαλή πορεία». Έχουμε πολιτική αποτυχία με επικοινωνιακό περιτύλιγμα.
Τι λέει ο Δήμος
«Προχωρά κανονικά» — «στόχος να υποδεχθεί η νέα σχολική χρονιά μαθητές και καθηγητές στις νέες εγκαταστάσεις».
Τι ΔΕΝ λέει ο Δήμος
- Ημερομηνία παράδοσης (όχι “στόχος”, όχι “να δούμε”, όχι “ελπίζουμε”: ημερομηνία).
- Ποσοστό ολοκλήρωσης (τεχνικά και οικονομικά).
- Τι ακριβώς απομένει (Η/Μ, πυρασφάλεια, ειδικοί χώροι μουσικής, ακουστική/ηχομόνωση, εξοπλισμοί, περιβάλλων χώρος).
- Ποιος ευθύνεται για τις καθυστερήσεις και ποιος λογοδοτεί.
Το πρόβλημα δεν είναι η “καθυστέρηση”. Είναι η κανονικοποίησή της.
Γιατί εδώ συμβαίνει το εξής εξοργιστικό:
Η καθυστέρηση παρουσιάζεται ως «πρόοδος», με βασικό εργαλείο τη φωτογραφία.
Στην πραγματική ζωή, όμως, τα σχολεία δεν λειτουργούν με αναρτήσεις.
Λειτουργούν με:
- πρωτόκολλα παραλαβής,
- αδειοδοτήσεις,
- πιστοποιήσεις,
- λειτουργικούς χώρους,
- ασφάλεια,
- εξοπλισμό,
- και τέλος: κλειδιά.
Οι “νέες σχολικές χρονιές” έγιναν ανέκδοτο
Κάθε χρόνο, το ίδιο σύνθημα:
«Να μπούμε στη νέα σχολική χρονιά στο νέο κτίριο».
Ποια;
Του 2023; Του 2024; Του 2025; Του 2026;
Πόσες φορές θα ξανασερβιριστεί η ίδια υπόσχεση μέχρι να γίνει πραγματικότητα;
Αν η διοίκηση μετρά τις χρονιές ως επικοινωνιακές περιόδους, η κοινωνία τις μετρά ως χαμένα σχολικά χρόνια.
Τι ισχυρίζεται η κοινωνία (και θέλει επίσημη απάντηση)
(ως δημόσια καταγγελία/ισχυρισμός που απαιτεί τεκμηρίωση με έγγραφα)
- Ότι η αρχική προθεσμία ήταν το 2022.
- Ότι έχουν δοθεί πέντε παρατάσεις.
- Ότι η 5η έληξε 28/2/2026.
- Ότι ετοιμάζεται 6η.
Αν αυτά δεν ισχύουν, ο Δήμος έχει την τέλεια ευκαιρία να το αποδείξει:
βγάζοντας στη δημοσιότητα τα σχετικά έγγραφα (αποφάσεις παράτασης, χρονοδιαγράμματα, πιστοποιήσεις).
7 ερωτήματα(όχι άλλα λόγια)
- Ποια είναι η ακριβής ημερομηνία παράδοσης; (Ημερομηνία. Όχι “στόχος”.)
- Ποιο είναι το % ολοκλήρωσης σήμερα; (φυσικό + οικονομικό αντικείμενο)
- Ποιες είναι οι εκκρεμότητες που κρατούν το έργο “ανολοκλήρωτο”;
- Τι ισχύει για πυρασφάλεια/αδειοδοτήσεις; έχουν δρομολογηθεί/ολοκληρωθεί;
- Οι ειδικές αίθουσες μουσικής είναι έτοιμες ως λειτουργικές υποδομές (ακουστική/ηχομόνωση/προδιαγραφές);
- Ποιος είναι ο ανάδοχος, ποια τα ορόσημα, ποιες οι ποινικές ρήτρες (αν υπάρχουν);
- Αν δεν παραδοθεί πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ποιο είναι το σχέδιο Β και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη δημόσια;
Χρονολόγιο
- 2022: (ως δημόσιος ισχυρισμός) έπρεπε να έχει παραδοθεί.
- 2023–2026: επαναλαμβανόμενος στόχος «στη νέα σχολική χρονιά».
- 26/2/2026: συνάντηση Δημάρχου με Σύλλογο Γονέων — επικοινωνιακό μήνυμα «πλήρης εξέλιξη».
- 28/2/2026: (ως δημόσιος ισχυρισμός) λήξη 5ης παράτασης — συζήτηση για 6η.
- Τα σχολεία δεν είναι σκηνικό δημοσίων σχέσεων. Είναι υποχρέωση της πολιτείας.
- Οι μαθητές δεν είναι κομπάρσοι σε δελτία τύπου. Είναι ηθική και θεσμική ευθύνη.
- Η πόλη δεν ζητά «ενημέρωση». Ζητά αποτέλεσμα. Μία λέξη: ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ.
Αν ο Δήμος πιστεύει πραγματικά ότι «όλα πάνε καλά», ας αφήσει τις φωτογραφίες και ας κάνει το μόνο που μετράει:
να ανακοινώσει δημόσια, με έγγραφα και ημερομηνία, πότε παραδίδεται το σχολείο.
Μέχρι τότε, το «πλήρης εξέλιξη» δεν είναι ενημέρωση. Είναι κουτόχορτο.
