Θετική η νέα δομή ψυχικής υγείας για την Εύβοια, αλλά την ίδια ώρα οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου Χαλκίδας καταγγέλλουν προσπάθεια εκχώρησης του Τμήματος Διατροφής σε ιδιώτες
Η ανακοίνωση για τη δημιουργία Κέντρου Ημέρας Ολικής Φροντίδας Ψυχικής Υγείας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, για άτομα με αυτισμό και νευροαναπτυξιακές διαταραχές, είναι αναμφίβολα μια θετική εξέλιξη.
Η Εύβοια χρειάζεται τέτοιες δομές. Χρειάζεται υπηρεσίες για ανθρώπους με αυτισμό. Χρειάζεται υποστήριξη για οικογένειες και φροντιστές. Χρειάζεται καθημερινή φροντίδα, θεραπευτική παρακολούθηση, κινητά κλιμάκια, πρόσβαση και συνέχεια στην ψυχική υγεία.
Όμως η δημόσια υγεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται επιλεκτικά.
Δεν μπορεί οι τοπικοί κυβερνητικοί παράγοντες να πανηγυρίζουν για μια θετική απόφαση του Υπουργείου Υγείας και, την ίδια ώρα, να αποφεύγουν να απαντήσουν για όσα καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκίδας.
Γιατί εδώ υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα.
Ο Σύλλογος Εργαζομένων του Νοσοκομείου Χαλκίδας καταγγέλλει ότι συνεχίζεται η προσπάθεια εκχώρησης του Τμήματος Διατροφής σε ιδιώτες. Το θέμα, σύμφωνα με την ανακοίνωση των εργαζομένων, επανέρχεται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου στις 30 Απριλίου, μετά την αναβολή της συζήτησης στις 21 Απριλίου.
Και αυτό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια.
Είναι πολιτικό θέμα.
Είναι θέμα δημόσιας υγείας.
Είναι θέμα εργασιακής ασφάλειας.
Είναι θέμα αξιοπρέπειας των ασθενών.
Ζεμπίλης και Καραμπατσώλη δεν μπορούν να κρατούν μόνο το βολικό κομμάτι της εικόνας
Ο Θανάσης Ζεμπίλης και η Καραμπατσώλη οφείλουν να πάρουν καθαρή θέση.
Δεν αρκεί να χαιρετίζουν θετικές εξελίξεις. Δεν αρκεί να εμφανίζονται δίπλα σε αποφάσεις, ανακοινώσεις και προσκλήσεις. Δεν αρκεί να μιλούν γενικά για ενίσχυση της δημόσιας υγείας.
Η δημόσια υγεία δεν είναι μόνο τα εύκολα.
Είναι και τα δύσκολα.
Είναι και η στιγμή που οι εργαζόμενοι ενός νοσοκομείου βγαίνουν δημόσια και λένε ότι επιχειρείται εκχώρηση κρίσιμης υπηρεσίας σε ιδιώτη.
Είναι και η στιγμή που τίθεται ζήτημα για τον δημόσιο εξοπλισμό του Νοσοκομείου, ο οποίος έχει αγοραστεί με χρήματα των πολιτών.
Είναι και η στιγμή που οι εργαζόμενοι εκφράζουν φόβους ότι οι θέσεις εργασίας δεν διασφαλίζονται ουσιαστικά.
Είναι και η στιγμή που η σίτιση των ασθενών, δηλαδή μια βασική λειτουργία ενός νοσηλευτικού ιδρύματος, κινδυνεύει να μπει σε εργολαβική λογική.
Εκεί κρίνονται οι πολιτικοί.
Όχι στις ανακοινώσεις.
Στις συγκρούσεις.
Το ερώτημα είναι απλό: με το δημόσιο νοσοκομείο ή με την εργολαβική λογική;
Ο Σύλλογος Εργαζομένων λέει καθαρά ότι η σύμβαση αφορά την παροχή φαγητού, ότι θα εμπλακεί ιδιώτης από τον οποίο θα εξαρτάται η Διατροφή του Νοσοκομείου και ότι οι όροι της σύμβασης δεν σχετίζονται με το προσωπικό.
Άρα το ερώτημα προς τους βουλευτές της Εύβοιας και ειδικά προς όσους εμφανίζονται ως παρεμβατικοί στα ζητήματα υγείας είναι συγκεκριμένο:
Ο κ. Ζεμπίλης τι λέει;
Η κ. Καραμπατσώλη τι λέει;
Συμφωνούν με την εκχώρηση του Τμήματος Διατροφής σε ιδιώτη;
Συμφωνούν να εξαρτάται η σίτιση των ασθενών από εργολαβικό σχήμα;
Συμφωνούν να χρησιμοποιείται δημόσιος εξοπλισμός σε μια διαδικασία που οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ως άνοιγμα προς ιδιωτικά συμφέροντα;
Έχουν ζητήσει εξηγήσεις από τη Διοίκηση του Νοσοκομείου;
Έχουν ζητήσει δημόσια τοποθέτηση από την 5η ΥΠΕ;
Έχουν συναντηθεί με τους εργαζόμενους;
Ή θα περιοριστούν στα δελτία Τύπου για όσα τους βολεύουν επικοινωνιακά;
Η Καραμπατσώλη και η πολιτική της επιλεκτικής ευαισθησίας
Η Καραμπατσώλη προβάλλει τη θετική εξέλιξη για το Κέντρο Ημέρας Ψυχικής Υγείας. Και καλώς αναδεικνύεται μια δομή που αφορά άτομα με αυτισμό και νευροαναπτυξιακές διαταραχές.
Αλλά η ευαισθησία για την υγεία δεν μπορεί να είναι αλά καρτ.
Δεν γίνεται να μιλάς για οικογένειες, φροντιστές και ευάλωτους συμπολίτες όταν υπάρχει μια θετική κυβερνητική ανακοίνωση και την ίδια ώρα να μην ακούγεται καθαρή κουβέντα για το τι συμβαίνει μέσα στο Νοσοκομείο Χαλκίδας.
Δεν γίνεται να λες ότι η ενίσχυση της δημόσιας υγείας είναι προτεραιότητα και να μην παίρνεις θέση όταν οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν προσπάθεια εκχώρησης κρίσιμης λειτουργίας σε ιδιώτες.
Δεν γίνεται η δημόσια υγεία να γίνεται πανηγυρική ανάρτηση όταν υπάρχει πολιτικό όφελος και σιωπή όταν υπάρχει πολιτικό κόστος.
Η κοινωνία της Εύβοιας δεν ζητά λόγια.
Ζητά απαντήσεις.
Και ο Ζεμπίλης δεν μπορεί να κάνει τον θεατή
Ο Θανάσης Ζεμπίλης, ως βουλευτής Εύβοιας, επίσης οφείλει να τοποθετηθεί.
Η υπόθεση του Νοσοκομείου Χαλκίδας δεν είναι μια δευτερεύουσα διοικητική υπόθεση. Είναι κεντρικό ζήτημα για τη δημόσια υγεία του νομού.
Όταν εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι μια βασική υπηρεσία κινδυνεύει να περάσει σε ιδιώτη, ο βουλευτής δεν μπορεί να σιωπά.
Δεν μπορεί να υπάρχει πολιτική παρουσία μόνο στα θετικά και πολιτική απουσία στα δύσκολα.
Δεν μπορεί να υπάρχει ενδιαφέρον μόνο όταν υπάρχει ανακοίνωση υπουργείου και όχι όταν υπάρχει αγωνία εργαζομένων.
Αν ο κ. Ζεμπίλης θεωρεί ότι όλα γίνονται σωστά, να το πει.
Αν διαφωνεί με την εκχώρηση, να το πει.
Αν έχει ζητήσει εξηγήσεις, να ενημερώσει δημόσια.
Αν δεν έχει παρέμβει, να εξηγήσει γιατί.
Η δημόσια υγεία στην Εύβοια δεν μπορεί να λειτουργεί με μισόλογα.
Το Διοικητικό Συμβούλιο έχει πρόσωπα και ευθύνες
Το θέμα, σύμφωνα με τους εργαζόμενους, επανέρχεται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου Χαλκίδας.
Και εκεί η ευθύνη αποκτά ονοματεπώνυμο.
Στο Διοικητικό Συμβούλιο συμμετέχουν:
Γερωνυμάκης Στυλιανός, Διοικητής και Πρόεδρος του Δ.Σ.
Σαραβάνος Δημήτριος, Αντιπρόεδρος του Δ.Σ.
Φραγκίσκου Μαρίνα
Φατούσης Νικόλαος
Ευσταθίου Ελένη
Δερμιτζάκη Ελευθερία
Δράτσας Ανδρέας
Γκίκας Ευάγγελος
Μεγαρίτη Λευκοθέα
Καρλή Κωνσταντίνα
Φαλίδας Ευάγγελος
Κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν γνωρίζει.
Κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν άκουσε.
Κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από υπηρεσιακές διατυπώσεις.
Η ψήφος, η στάση, η ανοχή ή η σιωπή στο Διοικητικό Συμβούλιο έχουν πολιτικό και κοινωνικό βάρος.
Σε δεύτερο χρόνο, το ερώτημα βαραίνει ιδιαίτερα τον Φαλίδα
Ιδιαίτερη σημασία έχει η στάση του Ευάγγελου Φαλίδα, μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου.
Και αυτό γιατί ο κ. Φαλίδας δεν είναι ένα τυχαίο εξωτερικό μέλος. Είναι ιατρός – χειρουργός του ίδιου του Νοσοκομείου Χαλκίδας.
Άρα γνωρίζει από μέσα τι σημαίνει νοσοκομείο.
Γνωρίζει τι σημαίνει ασθενής.
Γνωρίζει τι σημαίνει δημόσια λειτουργία.
Γνωρίζει τι σημαίνει προσωπικό που κρατά όρθιο ένα νοσηλευτικό ίδρυμα.
Γνωρίζει ότι η σίτιση δεν είναι δευτερεύουσα υπηρεσία. Είναι μέρος της φροντίδας. Είναι μέρος της καθημερινότητας του ασθενούς. Είναι μέρος της ποιότητας λειτουργίας ενός νοσοκομείου.
Γι’ αυτό και η δική του στάση έχει ακόμη μεγαλύτερο βάρος.
Ο κ. Φαλίδας πρέπει να απαντήσει καθαρά:
Ως γιατρός του Νοσοκομείου, συμφωνεί με την εκχώρηση του Τμήματος Διατροφής σε ιδιώτη;
Ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, θεωρεί ότι προστατεύονται οι εργαζόμενοι;
Ως άνθρωπος της δημόσιας υγείας, θεωρεί σωστό να περνά μια βασική λειτουργία του Νοσοκομείου σε εργολαβική λογική;
Και ως πρόσωπο με δημόσια παρουσία, τι λέει στους συναδέλφους του εργαζόμενους που αντιδρούν;
Όποιος ζητά δημόσιο ρόλο, δίνει δημόσιες απαντήσεις
Η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο σοβαρή εάν πρόσωπα που συμμετέχουν στο Διοικητικό Συμβούλιο έχουν ή διατηρούν πολιτικές ή αυτοδιοικητικές φιλοδοξίες.
Γιατί όποιος θέλει αύριο να ζητήσει την ψήφο των πολιτών, είτε για τη Βουλή είτε για τον Δήμο Χαλκιδέων, πρέπει σήμερα να δείχνει καθαρά πού στέκεται.
Δεν μπορεί να διεκδικείς δημόσιο ρόλο και την ίδια ώρα να αποφεύγεις δημόσιες απαντήσεις για ένα τόσο σοβαρό θέμα.
Το Νοσοκομείο Χαλκίδας δεν είναι πεδίο σιωπηλών διευθετήσεων.
Είναι δημόσιος θεσμός.
Είναι υπόθεση των πολιτών.
Και όσοι κάθονται στο Διοικητικό Συμβούλιο οφείλουν να λογοδοτούν πολιτικά και ηθικά για τις επιλογές τους.
Η 5η ΥΠΕ πού βρίσκεται;
Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ευθύνη και της 5ης ΥΠΕ, η οποία, όπως αναφέρουν, δεν έχει τοποθετηθεί δημόσια.
Και αυτό είναι επίσης σοβαρό.
Η 5η ΥΠΕ δεν μπορεί να παρακολουθεί αμέτοχη.
Αν συμφωνεί με τη διαδικασία, να το πει.
Αν διαφωνεί, να παρέμβει.
Αν θεωρεί ότι οι φόβοι των εργαζομένων δεν ευσταθούν, να παρουσιάσει δημόσια εγγυήσεις.
Αλλά η σιωπή δεν είναι διοίκηση.
Η σιωπή είναι στάση.
Και σε τέτοια ζητήματα, η στάση έχει κόστος.
Η δημόσια υγεία δεν είναι δύο ταχύτητες
Η Εύβοια χρειάζεται το νέο Κέντρο Ημέρας Ψυχικής Υγείας.
Χρειάζεται δομές για τον αυτισμό.
Χρειάζεται στήριξη οικογενειών.
Χρειάζεται υπηρεσίες για ανθρώπους με νευροαναπτυξιακές διαταραχές.
Αλλά χρειάζεται και ένα Νοσοκομείο Χαλκίδας ισχυρό, δημόσιο, στελεχωμένο, με λειτουργίες που δεν παραδίδονται κομμάτι κομμάτι σε ιδιώτες.
Δεν γίνεται από τη μία να μιλάμε για κοινωνική φροντίδα και από την άλλη να ανοίγουμε την πόρτα σε εργολαβίες.
Δεν γίνεται από τη μία να χτίζουμε δομές και από την άλλη να αποδυναμώνουμε βασικές υπηρεσίες.
Δεν γίνεται η δημόσια υγεία να είναι σύνθημα στις ανακοινώσεις και αντικείμενο εκχώρησης στις αίθουσες των Διοικητικών Συμβουλίων.
Η δημιουργία Κέντρου Ημέρας Ολικής Φροντίδας Ψυχικής Υγείας στην Εύβοια είναι θετική εξέλιξη.
Αλλά δεν μπορεί να γίνει πολιτικό άλλοθι.
Δεν μπορεί να κρύψει το μεγάλο ερώτημα για το Νοσοκομείο Χαλκίδας.
Ο Ζεμπίλης και η Καραμπατσώλη πρέπει να πάρουν θέση τώρα.
Η 5η ΥΠΕ πρέπει να μιλήσει τώρα.
Η Διοίκηση και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου πρέπει να πουν καθαρά τι ψηφίζουν και τι στηρίζουν.
Και σε δεύτερο χρόνο, ο Φαλίδας, ως γιατρός – χειρουργός του ίδιου του Νοσοκομείου, έχει ακόμη μεγαλύτερη υποχρέωση να απαντήσει.
Γιατί η δημόσια υγεία δεν είναι φωτογραφία.
Δεν είναι ανάρτηση.
Δεν είναι δελτίο Τύπου.
Είναι ευθύνη.
Και στο Νοσοκομείο Χαλκίδας, αυτή η ευθύνη δεν είναι πια γενική και αόριστη.
Έχει ονοματεπώνυμο.