Δεν είναι φίλος αυτός που σε κρατά αδύναμο για να νιώθει απαραίτητος. Φίλος είναι αυτός που σε δυναμώνει, ακόμη κι αν χρειαστεί να σου πει αλήθειες που πονάνε.
Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στη ζωή μας για να μας βολέψουν.
Να μας πουν ένα «έλα μωρέ», να μας χαϊδέψουν την πλάτη, να μας δικαιολογήσουν σε όλα, να μας κάνουν να νιώσουμε προσωρινά καλά.
Και υπάρχουν και οι άλλοι.
Οι σωστοί.
Αυτοί που δεν θα σου δώσουν απλώς ένα έτοιμο ψάρι για να φας σήμερα. Θα κάτσουν δίπλα σου, θα σου δείξουν πώς να κρατάς το καλάμι, πώς να περιμένεις, πώς να παλεύεις, πώς να μη φοβάσαι την αποτυχία. Γιατί όποιος πραγματικά νοιάζεται για σένα, δεν θέλει να εξαρτάσαι από εκείνον. Θέλει να μπορείς να σταθείς μόνος σου.
Ο άνθρωπος που σε αγαπά δεν σε κρατάει μικρό
Ο σωστός φίλος, ο σωστός συνεργάτης, ο σωστός σύντροφος δεν είναι εκεί για να σου επιβεβαιώνει κάθε λάθος. Δεν είναι εκεί για να σε χειροκροτεί όταν καταστρέφεσαι. Δεν είναι εκεί για να σου λέει πάντα «έχεις δίκιο», ενώ βλέπει ότι χάνεις τον δρόμο σου.
Είναι εκεί για να σου πει:
«Σήκω».
«Μπορείς».
«Μην κρύβεσαι».
«Μην παραδίδεσαι».
«Ξαναβρές εσένα».
Και αυτό πολλές φορές ενοχλεί. Γιατί η αλήθεια δεν είναι πάντα γλυκιά. Δεν έχει πάντα ωραίο περιτύλιγμα. Δεν έρχεται πάντα με λόγια βολικά. Όμως είναι ακριβώς αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο που σε αγαπά από εκείνον που απλώς θέλει να είναι αρεστός.
Οι κόλακες σε κοιμίζουν — οι σωστοί σε ξυπνούν
Γύρω μας υπάρχουν πολλοί που χαϊδεύουν αυτιά. Το κάνουν εύκολα, ανέξοδα, με χαμόγελο. Σου λένε αυτό που θέλεις να ακούσεις, όχι αυτό που χρειάζεται να ακούσεις. Σε κρατούν στη βολή σου, στην αδράνεια, στην αυτολύπηση, στην ψευδαίσθηση.
Αλλά οι άνθρωποι που αξίζουν πραγματικά δεν σε νανουρίζουν. Σε ταρακουνούν.
Δεν σε αφήνουν να συνηθίσεις το λίγο, όταν ξέρουν ότι μπορείς το πολύ. Δεν σε αφήνουν να πέσεις και να μείνεις κάτω. Δεν σε αφήνουν να γίνεις σκιά του εαυτού σου.
Σε σηκώνουν.
Σε μαθαίνουν.
Σε σκληραγωγούν.
Σε ξαναφέρνουν πίσω σε αυτό που είσαι.
Το ερώτημα είναι απλό και σκληρό
Κοίτα γύρω σου.
Έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε δυναμώνουν ή ανθρώπους που σε βολεύουν;
Έχεις φίλους που σου λένε την αλήθεια ή μόνο παρέες που σε χειροκροτούν στα λάθη σου;
Έχεις συνεργάτες που σε εξελίσσουν ή ανθρώπους που σε κρατούν στάσιμο;
Έχεις σύντροφο που σε σηκώνει ή κάποιον που σε θέλει εξαρτημένο;
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο σωστός άνθρωπος δεν είναι αυτός που σου δίνει δεκανίκια για να μη μάθεις ποτέ να περπατάς.
Είναι αυτός που μένει δίπλα σου μέχρι να σταθείς ξανά όρθιος.
Και τότε δεν σου λέει “χρωστάς σε μένα”.
Σου λέει: “Τώρα προχώρα”.