Η πρόσφατη επίκληση «σεβασμού» από πολιτικό πρόσωπο μετά το χθεσινό περιστατικό στο Ηράκλειο είναι προσβλητική αν δεν συνοδεύεται από πράξεις που δείχνουν το ίδιο σεβασμό προς τους πολίτες. Ο σεβασμός δεν νομοθετείται — κερδίζεται με σεβασμό προς τις ζωές και τις ανάγκες των πολιτών. Όσο σέβεστε εμάς και τις οικογένειές μας, τόσο θα σεβόμαστε κι εμείς εσάς.
Όλοι/ες/α γνωρίζουμε πώς αντιμετωπίστηκαν οι οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών, οι σεισμόπληκτοι του Αρκαλοχωρίου που ακόμη ζουν σε κοντέινερ, οι πυρόπληκτοι που περιμένουν αποζημιώσεις, οι αγρότες με τις επιδοτήσεις και τόσες άλλες πληγές. Το βλέπουμε στα νοσοκομεία — αναμονές 7–8 ωρών ή και απουσία γιατρού — και στο γεγονός ότι αναγκαζόμαστε να πληρώσουμε για υπηρεσίες που είναι καθήκον του κράτους να παρέχει. Το βλέπουμε στα σχολεία που καταρρέουν, στη στέρηση προσωπικού και στη συντήρηση που χρηματοδοτείται από χορηγίες και τράπεζες. Το βλέπουμε στις διαμαρτυρίες όπου η απάντηση είναι χημικά, κρότου λάμψης και ξύλο — ακόμη και εναντίον παιδιών στην πρωτοβάθμια. Το βλέπουμε στην εργασία όπου υποχρεωνόμαστε σε 13ωρα χωρίς δικαιώματα.
Και αλήθεια, όταν ο πολιτικός κυκλοφορούσε με το τσεκούρι ως ακροδεξιός τραμπούκος, πόσο σεβόταν τότε τις «οικογένειες των θυμάτων»; Όπως στρώσατε, θα κοιμηθείτε, λένε στο χωριό μου.