Στην είσοδο της Χαλκίδας δεν στέκει σήμερα ένας ζωντανός δημόσιος χώρος, αλλά ένα κουφάρι εγκατάλειψης. Το Πάρκο Λαού, ένας χώρος που θα έπρεπε να είναι ανάσα για τον πολίτη, έχει αφεθεί να σαπίζει μέσα στα σκουπίδια, στα κόπρανα, στα αγριόχορτα και στην απόλυτη διοικητική αδιαφορία.
Η δήμαρχος Έλενα Βάκα και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Χαράλαμπος Κώσταρος δεν μπορούν να κάνουν πως δεν βλέπουν. Γιατί αυτό που αντικρίζει ο δημότης στο Πάρκο Λαού δεν είναι μια «στιγμιαία αστοχία», αλλά η μόνιμη υπογραφή μιας δημοτικής αρχής που επενδύει στη βιτρίνα και εγκαταλείπει ό,τι δεν φωτογραφίζεται.
Η εικόνα της παρακμής
Το Πάρκο Λαού δεν είναι πια πάρκο. Είναι μια προσβολή για την πόλη.
Σκουπίδια παντού. Κόπρανα σε κοινή θέα. Αγριόχορτα που σε ένα σημείο πνίγουν τον χώρο και στο άλλο ξεραίνονται μαζί με κάθε ίχνος φροντίδας.
Αυτή δεν είναι αμέλεια μιας ημέρας. Είναι η σταθερή εικόνα μιας διοίκησης που έχει πάψει να ντρέπεται.
Το κανάλι των σκουπιδιών και οι κλειδωμένες νεροτσουλήθρες
Το κανάλι με το νερό έχει μετατραπεί σε αποθήκη απορριμμάτων.
Οι νεροτσουλήθρες παραμένουν κλειδωμένες, άχρηστες και παρατημένες, σαν μνημείο αποτυχίας.
Ένα έργο που κόστισε, προβλήθηκε και παρουσιάστηκε ως δημόσιο όφελος, σήμερα θυμίζει εγκαταλελειμμένο σκηνικό. Και κανείς από τη δημοτική αρχή δεν αισθάνεται την ανάγκη να δώσει μια σοβαρή απάντηση.
Η Χαλκίδα δεν τελειώνει στη βιτρίνα
Ας το καταλάβουν επιτέλους στο Δημαρχείο: η Χαλκίδα δεν είναι μόνο η παραλία, η Βενιζέλου και τα σημεία όπου κόβονται κορδέλες και βγαίνουν φωτογραφίες.
Πόλη είναι και οι χώροι που χρησιμοποιεί ο πολίτης για να περπατήσει, να καθίσει, να ανασάνει.
Και όταν αυτοί οι χώροι βουλιάζουν στην εγκατάλειψη, τότε καταρρέει μαζί τους και το αφήγημα της «νοικοκυρεμένης» δημοτικής διοίκησης.
Κυρία Βάκα, κύριε Κώσταρε, το Πάρκο Λαού είναι ο καθρέφτης σας. Όχι οι ανακοινώσεις, όχι οι δημόσιες σχέσεις, όχι τα ωραία πλάνα της βιτρίνας. Ο καθρέφτης σας είναι αυτό το βρώμικο, παρατημένο, ταπεινωμένο πάρκο στην είσοδο της πόλης. Και όσο το αφήνετε να ρημάζει, τόσο αποδεικνύετε ότι δεν διοικείτε μια πόλη για τους πολίτες, αλλά ένα σκηνικό για εντυπώσεις.
