Η 7η Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, δεν είναι ημέρα για ευχολόγια, επικοινωνιακές φωτογραφίες και κούφιες διαβεβαιώσεις. Είναι ημέρα λογαριασμού. Γιατί πίσω από τις επίσημες αναρτήσεις και τα καθιερωμένα μηνύματα, εκατομμύρια πολίτες γνωρίζουν καλά τι σημαίνει υποστελέχωση, αναμονή, εξάντληση, αποκλεισμός και ανασφάλεια μπροστά στο πιο κρίσιμο αγαθό: την ίδια τη ζωή.
Η υγεία δεν είναι διαφημιστικό σύνθημα, ούτε πεδίο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης. Είναι ο καθρέφτης μιας κοινωνίας και ταυτόχρονα το πιο σκληρό τεστ ενός κράτους. Και όταν το σύστημα δοκιμάζεται καθημερινά από ελλείψεις, ανισότητες και χρόνια εγκατάλειψη, τότε κάθε πανηγυρική αναφορά στην “προτεραιότητα του ανθρώπου” ακούγεται σχεδόν προκλητική.
Η Παγκόσμια Ημέρα Υγείας έχει αξία μόνο αν λειτουργεί ως υπενθύμιση ευθύνης και όχι ως άλλοθι υποκρισίας. Γιατί η υγεία δεν κρίνεται στα λόγια των ημερών, αλλά στο αν ο πολίτης βρίσκει φροντίδα τη στιγμή που τη χρειάζεται.

