Δημοτική γη, καλλιέργειες και σιωπή: Το ερώτημα είναι απλό — υπάρχει νόμιμη χρήση ή όχι;
Στον Βατώντα του Δήμου Χαλκιδέων έχει ανοίξει ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν κουβέντα καφενείου ούτε σαν μικρή τοπική παραξενιά.
Ποιος φύτεψε τα καλαμπόκια;
Και κυρίως: πού ακριβώς τα φύτεψε; Σε ποια έκταση; Με ποιο δικαίωμα; Με ποια άδεια; Με ποια σύμβαση; Με ποια γνώση του Δήμου;
Γιατί όταν μιλάμε για έκταση που φέρεται να αφορά δημοτική γη, τότε το ζήτημα παύει να είναι αγροτικό και γίνεται απολύτως πολιτικό, διοικητικό και θεσμικό.
Η δημοτική περιουσία δεν είναι χωράφι χωρίς ιδιοκτήτη. Ανήκει στους δημότες. Και όποιος τη χρησιμοποιεί οφείλει να το κάνει με νόμιμο, καθαρό και ελέγξιμο τρόπο.
Δεν είναι τα καλαμπόκια το θέμα — είναι η διαχείριση της δημοτικής περιουσίας
Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή: το θέμα δεν είναι αν φυτεύτηκαν καλαμπόκια. Το θέμα είναι αν φυτεύτηκαν σε δημοτική έκταση και αν αυτή η χρήση είναι νόμιμη.
Αν υπάρχει μισθωτής, να ειπωθεί.
Αν υπάρχει σύμβαση, να παρουσιαστεί.
Αν υπάρχει απόφαση εκμίσθωσης ή παραχώρησης, να αναρτηθεί.
Αν υπάρχει μίσθωμα, να γίνει γνωστό αν καταβάλλεται.
Αν έχει γίνει διαδικασία από τον Δήμο, να εξηγηθεί ποια είναι.
Αν όμως δεν υπάρχουν όλα αυτά, τότε το ζήτημα είναι πολύ σοβαρότερο. Διότι τότε μιλάμε για πιθανή χρήση δημοτικής περιουσίας χωρίς καθαρή δημόσια τεκμηρίωση.
Και αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα λογοδοσίας.
Ο Δήμος Χαλκιδέων δεν μπορεί να κάνει πως δεν ξέρει
Ο Δήμος Χαλκιδέων έχει υπηρεσίες. Έχει Δημοτική Περιουσία. Έχει Δημοτική Ενότητα Νέας Αρτάκης. Έχει αιρετούς. Έχει αρμόδιους αντιδημάρχους. Έχει διοικητικό μηχανισμό.
Άρα το ερώτημα είναι απλό:
Γνωρίζει ο Δήμος ποιος καλλιεργεί την έκταση;
Αν γνωρίζει, γιατί δεν το λέει καθαρά;
Αν δεν γνωρίζει, πώς γίνεται να μη γνωρίζει τι συμβαίνει σε ακίνητο που φέρεται να αφορά τη δημοτική του περιουσία;
Και αν έχει ήδη υπάρξει διαδικασία εκμίσθωσης ή άλλη διοικητική πράξη, γιατί δεν υπάρχει μια καθαρή, δημόσια απάντηση που να κλείνει το θέμα;
Οι δημότες δεν ζητούν χάρη. Ζητούν ενημέρωση για περιουσία που ανήκει στον Δήμο και, τελικά, στους ίδιους.
Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν
Ο Δήμος Χαλκιδέων οφείλει να απαντήσει χωρίς υπεκφυγές:
Πρώτον: Η έκταση όπου φέρονται να έχουν φυτευτεί καλαμπόκια είναι δημοτική ή όχι;
Δεύτερον: Ποιος κάνει χρήση της συγκεκριμένης έκτασης;
Τρίτον: Υπάρχει ενεργό μισθωτήριο;
Τέταρτον: Υπάρχει απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου, Οικονομικής Επιτροπής ή άλλου αρμόδιου οργάνου;
Πέμπτον: Ποιο είναι το ύψος του μισθώματος, εφόσον υπάρχει;
Έκτον: Έχει εισπραχθεί το μίσθωμα από τον Δήμο;
Έβδομον: Έχει γίνει αυτοψία από τις υπηρεσίες;
Όγδοον: Αν δεν υπάρχει νόμιμη χρήση, τι μέτρα θα ληφθούν;
Αυτά είναι απλά ερωτήματα. Δεν είναι επίθεση. Δεν είναι εμπάθεια. Δεν είναι προσωπική αντιπαράθεση. Είναι ο πυρήνας της δημοτικής διαφάνειας.
Η δημοτική γη δεν είναι ιδιωτική αυλή κανενός
Σε κάθε Δήμο, η δημοτική περιουσία είναι ένα από τα πιο σοβαρά πεδία διοίκησης. Εκτάσεις, ακίνητα, κοινόχρηστοι χώροι, κληροδοτήματα, αγροτεμάχια, εγκαταστάσεις: όλα πρέπει να είναι καταγεγραμμένα, προστατευμένα και αξιοποιημένα προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος.
Δεν μπορεί να υπάρχουν «γκρίζες ζώνες».
Δεν μπορεί να υπάρχει γη που κάποιος τη χρησιμοποιεί και κανείς δεν ξέρει με ποια διαδικασία.
Δεν μπορεί να υπάρχουν καλλιέργειες σε χώρο που φέρεται να συνδέεται με δημοτική περιουσία και να μην υπάρχει δημόσια απάντηση.
Δεν μπορεί ο δημότης να βλέπει, να ρωτά και να εισπράττει σιωπή.
Η εποχή του «έτσι γινόταν πάντα» έχει τελειώσει. Η δημοτική διοίκηση δεν είναι οικογενειακό τεφτέρι. Είναι θεσμός.
Αν όλα είναι νόμιμα, ας το πουν
Υπάρχει και η απλή εκδοχή: όλα μπορεί να είναι νόμιμα.
Μπορεί να υπάρχει μισθωτής. Μπορεί να υπάρχει σύμβαση. Μπορεί να υπάρχει απόφαση. Μπορεί να πληρώνεται κανονικά το μίσθωμα. Μπορεί ο Δήμος να έχει πλήρη εικόνα.
Ωραία.
Τότε γιατί να μη δοθεί μια καθαρή απάντηση;
Γιατί να αιωρείται η αμφιβολία;
Γιατί να μένει η τοπική κοινωνία με ερωτήματα;
Η διαφάνεια δεν βλάπτει κανέναν όταν όλα είναι σωστά. Αντιθέτως, προστατεύει και τον Δήμο και τον πολίτη και τον νόμιμο χρήστη της έκτασης.
Αλλά η σιωπή κάνει το αντίθετο. Τρέφει υποψίες. Δημιουργεί σκιές. Μετατρέπει ένα απλό διοικητικό θέμα σε πολιτικό ζήτημα.
Ο Βατώντας αξίζει σεβασμό, όχι αδιαφάνεια
Ο Βατώντας δεν είναι περιοχή δεύτερης κατηγορίας. Οι κάτοικοι έχουν δικαίωμα να ξέρουν τι γίνεται στον τόπο τους. Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ποιος χρησιμοποιεί δημοτικές εκτάσεις, με ποιους όρους και με ποιο όφελος για τον Δήμο.
Η Δημοτική Ενότητα Νέας Αρτάκης δεν μπορεί να λειτουργεί με μισές απαντήσεις. Ούτε ο Δήμος Χαλκιδέων μπορεί να κρύβεται πίσω από υπηρεσιακές σιωπές.
Όταν μιλάμε για δημοτική περιουσία, η απάντηση πρέπει να είναι μία: έγγραφα, αποφάσεις, συμβάσεις, ποσά, ημερομηνίες.
Όλα στο φως.
Στον Βατώντα το ερώτημα παραμένει:
Ποιος φύτεψε τα καλαμπόκια;
Αλλά πίσω από αυτό το ερώτημα υπάρχει ένα μεγαλύτερο:
Ποιος ελέγχει τη δημοτική γη στον Δήμο Χαλκιδέων;
Αν υπάρχει νόμιμη διαδικασία, να παρουσιαστεί σήμερα.
Αν υπάρχει μισθωτής, να κατονομαστεί θεσμικά.
Αν υπάρχει μίσθωμα, να ειπωθεί.
Αν υπάρχει απόφαση, να βγει στη δημοσιότητα.
Και αν δεν υπάρχουν όλα αυτά, τότε το πρόβλημα δεν είναι τα καλαμπόκια.
Το πρόβλημα είναι ότι η δημοτική περιουσία μπορεί να χρησιμοποιείται χωρίς οι δημότες να ξέρουν από ποιον, με ποια άδεια και με ποιο όφελος για τον Δήμο.
Και αυτό, για έναν Δήμο που οφείλει να λειτουργεί με διαφάνεια, δεν είναι απλώς αμέλεια.
Είναι πολιτικό ζήτημα πρώτης γραμμής.