Μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου για κύκλωμα παράνομων τίτλων και πιστοποιήσεων – Στο κάδρο η αξιοκρατία στο Δημόσιο, οι προσλήψεις και η μισθολογική εξέλιξη
Σε μείζον θεσμικό ζήτημα εξελίσσεται η υπόθεση των καταγγελιών για παράνομα πτυχία, μεταπτυχιακούς τίτλους και πιστοποιήσεις που φέρονται να αξιοποιούνται για μοριοδότηση στον ΑΣΕΠ, αλλά και για μισθολογική ή βαθμολογική εξέλιξη στο Δημόσιο.
Η ΟΙΕΛΕ κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά παντός υπευθύνου στην Εισαγγελία Αθηνών, ζητώντας να διερευνηθούν σε βάθος οι καταγγελίες για ένα κύκλωμα που, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, έχει πάρει «θηριώδεις διαστάσεις» και πλήττει ευθέως την αξιοκρατία, τη διαφάνεια και την ισονομία.
Η υπόθεση δεν αφορά απλώς μια ακόμη καταγγελία στον χώρο της εκπαίδευσης. Αφορά τον πυρήνα του τρόπου με τον οποίο χτίζονται προσόντα, μόρια, πίνακες κατάταξης, προσλήψεις και καριέρες στο Δημόσιο. Δηλαδή, αφορά το εάν ο κόπος χιλιάδων ανθρώπων που σπούδασαν, εξετάστηκαν και απέκτησαν πραγματικά προσόντα μπορεί να ακυρώνεται από τίτλους και πιστοποιήσεις που αποκτώνται, όπως καταγγέλλεται, με αδιαφανείς ή παράνομες διαδικασίες.
Η ΟΙΕΛΕ καταγγέλλει αδράνεια της πολιτείας
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ, η Ομοσπονδία οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη μετά από περίπου τρεις μήνες δημόσιων παρεμβάσεων, ερωτήσεων κομμάτων στη Βουλή και δημοσιευμάτων, χωρίς —όπως υποστηρίζει— να υπάρξει η απαιτούμενη θεσμική κινητοποίηση.
Η ΟΙΕΛΕ είχε ήδη αναδείξει από τον Φεβρουάριο ζήτημα «εμπορίου» μεταπτυχιακών τίτλων, πιστοποιήσεων ξένων γλωσσών και πληροφορικής που χρησιμοποιούνται για μοριοδότηση σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ ή για διοικητική και μισθολογική εξέλιξη.
Παράλληλα, είχε προηγηθεί συνάντηση του προέδρου της ΟΙΕΛΕ με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ για το ζήτημα των τίτλων και των πιστοποιήσεων που προσμετρώνται σε διαγωνισμούς πρόσληψης στο Δημόσιο.
Οι τρεις πυλώνες των καταγγελιών
Στην ανακοίνωσή της, η ΟΙΕΛΕ περιγράφει τρεις βασικούς άξονες του φερόμενου κυκλώματος.
Πρώτον, κάνει λόγο για εταιρείες που εμφανίζονται ως «συμβουλευτικές», αλλά σύμφωνα με τις καταγγελίες αναλαμβάνουν τη συγγραφή εργασιών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών για λογαριασμό τρίτων.
Δεύτερον, αναφέρεται σε μεταπτυχιακά και διδακτορικά από πανεπιστήμια του εξωτερικού, κυρίως εξ αποστάσεως, τα οποία —κατά την Ομοσπονδία— δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα ως προς τη γνησιότητα, τη διαδικασία απόκτησης και τη χρήση τους για μοριοδότηση.
Τρίτον, θέτει θέμα πιστοποιήσεων ξένων γλωσσών και πληροφορικής που φέρονται να αποκτώνται με διαδικασίες-εξπρές, σε χρόνους που, σύμφωνα με φορείς του χώρου, δεν αντιστοιχούν σε πραγματική κατάκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων.
Δεν είναι απλό εκπαιδευτικό θέμα – είναι ζήτημα Δημοσίου
Το σοβαρότερο σημείο της υπόθεσης είναι ότι οι επίμαχοι τίτλοι και οι πιστοποιήσεις δεν μένουν στο επίπεδο ενός βιογραφικού. Μπορούν να επηρεάσουν πίνακες ΑΣΕΠ, προσλήψεις, σειρά κατάταξης, μισθολογική εξέλιξη και διοικητική ανέλιξη.
Αν οι καταγγελίες επιβεβαιωθούν από τη Δικαιοσύνη, τότε το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο εκπαιδευτικό. Θα είναι βαθιά θεσμικό. Θα σημαίνει ότι κάποιοι απέκτησαν πλεονέκτημα έναντι άλλων όχι επειδή είχαν περισσότερα πραγματικά προσόντα, αλλά επειδή ενδεχομένως αξιοποίησαν ένα παράλληλο σύστημα τίτλων, πιστοποιήσεων και μεσαζόντων.
Και αυτό, σε μια χώρα όπου οι διαγωνισμοί του ΑΣΕΠ παρουσιάζονται ως ο βασικός μηχανισμός αξιοκρατικής πρόσβασης στο Δημόσιο, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως λεπτομέρεια.
Το κρίσιμο ερώτημα
Η Δικαιοσύνη καλείται πλέον να διερευνήσει εάν υπάρχει οργανωμένο κύκλωμα, ποιοι εμπλέκονται, ποιοι ωφελήθηκαν και εάν τίτλοι ή πιστοποιήσεις χρησιμοποιήθηκαν παρανόμως σε διαδικασίες του Δημοσίου.
Το ερώτημα, όμως, δεν αφορά μόνο τη Δικαιοσύνη. Αφορά και την πολιτεία. Ποιος ελέγχει την αξιοπιστία των τίτλων; Ποιος διασταυρώνει τις πιστοποιήσεις; Ποιος προστατεύει τους υποψηφίους που έδωσαν χρόνο, χρήμα και κόπο για πραγματικές σπουδές;
Γιατί όταν η αγορά των «προσόντων» γίνεται ανεξέλεγκτη, τότε η αξιοκρατία μετατρέπεται σε εμπόρευμα.
Η υπόθεση που ανοίγει η ΟΙΕΛΕ δεν είναι μια συνδικαλιστική διαμαρτυρία. Είναι καμπανάκι για το ίδιο το κράτος.
Αν υπάρχουν τίτλοι-βιτρίνα, πιστοποιήσεις-εξπρές και μόρια που αγοράζονται αντί να κατακτώνται, τότε δεν αδικούνται απλώς μερικοί υποψήφιοι. Νοθεύεται ολόκληρη η ιδέα της αξιοκρατίας.
Και αυτό δεν είναι εκπαιδευτική παρατυπία. Είναι θεσμική βόμβα.