Σιγά μη ζητήσει άδεια ο Αντώνης Σαμαράς από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να πάει στον εισαγγελέα.
Σιγά μη ζητήσει άδεια για να κάνει τις αναρτήσεις του.
Σιγά μη ζητήσει άδεια για να ανοίξει πολιτικό δρόμο, ακόμη και με νέο κόμμα, αν ο ίδιος το αποφασίσει.
Το πρόβλημα του Μαξίμου δεν είναι ο Σαμαράς.
Το πρόβλημα του Μαξίμου είναι ότι ο Σαμαράς δεν φοβάται.
Και αυτό, σε ένα σύστημα που έχει μάθει να λειτουργεί με πειθαρχία, σιωπή, εξαρτήσεις και εντολές, είναι πολιτικός σεισμός.
Οι αιφνιδιαστικές κινήσεις του τέως πρωθυπουργού έχουν προκαλέσει πραγματικό συναγερμό στο κυβερνητικό επιτελείο. Όσο εκείνος κινείται μόνος του, χωρίς να ζητά άδεια, χωρίς να περιμένει γραμμή και χωρίς να λογαριάζει τις επιθέσεις, τόσο στο Μαξίμου ανεβαίνουν οι παλμοί.
Γι’ αυτό επιστρατεύτηκαν υπασπιστές, πρόθυμοι σχολιαστές, φιλικά μικρόφωνα και πολιτικά εξαπτέρυγα. Όχι για να απαντήσουν πολιτικά, αλλά για να τρομάξουν. Μόνο που το έργο έχει ξαναπαιχτεί και πλέον δεν πείθει.
Γιατί όταν μια κυβέρνηση αισθάνεται ισχυρή, δεν παθαίνει νευρική κρίση με κάθε ανάρτηση ενός πρώην πρωθυπουργού.
Όταν μια κυβέρνηση πατάει γερά, δεν βλέπει παντού εσωτερικούς εχθρούς.
Και όταν ένα κόμμα έχει πραγματική επαφή με την κοινωνία, δεν χρειάζεται καθημερινά επικοινωνιακά αναχώματα για να κρύψει τη φθορά του.
Η αλήθεια είναι απλή: η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη δεν φοβάται μόνο την αντιπολίτευση. Φοβάται και το εσωτερικό της. Φοβάται εκείνους που δεν ελέγχει. Φοβάται όσους δεν σηκώνουν το τηλέφωνο για να πάρουν γραμμή.
Και ο Σαμαράς, είτε συμφωνεί κανείς μαζί του είτε όχι, αυτή τη στιγμή τους χαλάει το σενάριο.
Το Μαξίμου ήθελε σιωπή.
Πήρε θόρυβο.
Ήθελε πειθαρχία.
Πήρε αμφισβήτηση.
Ήθελε να τελειώσει πολιτικά τον Σαμαρά.
Και τελικά τον ξαναέβαλε στο κέντρο της συζήτησης.
Και οι ζέστες δεν έχουν σφίξει ακόμη.