Από τα γήπεδα στην αθλητικογραφία, από τον Ολυμπιακό και τον Φωστήρα στο μικρόφωνο – Το συγκινητικό αντίο σε έναν από τους μεγάλους της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας
Ο θάνατος του Σταύρου Τσώχου, σε ηλικία 89 ετών, σκόρπισε θλίψη στον χώρο του ποδοσφαίρου και της δημοσιογραφίας. Μια φωνή που συνόδευσε γενιές φιλάθλων, ένας άνθρωπος που γνώριζε το ποδόσφαιρο από μέσα, πρώτα ως παίκτης και έπειτα ως δημοσιογράφος, έφυγε αφήνοντας πίσω του μια βαριά παρακαταθήκη.
Ο Σταύρος Τσώχος δεν υπήρξε απλώς ένας ακόμη αθλητικογράφος. Υπήρξε κομμάτι της μνήμης του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μια φωνή καθαρή, χαρακτηριστική, φορτισμένη όταν το απαιτούσε η στιγμή, αλλά πάντα με σεβασμό στο παιχνίδι, στους ανθρώπους του και στον φίλαθλο που παρακολουθούσε από το σπίτι.
Από ποδοσφαιριστής, δημοσιογράφος
Γεννημένος το 1937 στον Πειραιά, ο Σταύρος Τσώχος είχε από νωρίς άμεση σχέση με το ποδόσφαιρο. Στα νεανικά του χρόνια φόρεσε τις φανέλες του Ολυμπιακού και του Φωστήρα, πριν πάρει μια απόφαση που θα καθόριζε ολόκληρη τη ζωή του: να αφήσει την ποδοσφαιρική καριέρα και να περάσει στην αθλητική δημοσιογραφία.
Η διαδρομή του στον Τύπο ξεκίνησε από την εφημερίδα «Ακρόπολις» και συνεχίστηκε σε έντυπα που σημάδεψαν την ελληνική αθλητική ενημέρωση, όπως η «Αθλητική Ηχώ», «Τα Νέα», το «Φως των Σπορ», αλλά και περιοδικά όπως το «Πρώτο» και το «Πρωτάθλημα».
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1968. Από τότε ακολούθησε μια μακρά πορεία σε αθλητικές εκπομπές και μεταδόσεις αγώνων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τόσο στη δημόσια τηλεόραση όσο και σε ιδιωτικούς σταθμούς, όπως το MEGA και ο ΑΝΤ1.
Η μετάδοση που έμεινε στην ιστορία
Αν υπάρχει μία στιγμή που ταυτίστηκε όσο λίγες με τον Σταύρο Τσώχο, αυτή ήταν η μετάδοση του αγώνα ΑΕΚ – Σπαρτάκ Μόσχας το 1991 για το Κύπελλο UEFA.
Η ΑΕΚ, απέναντι σε μια πανίσχυρη Σπαρτάκ εκείνης της εποχής, πήρε τη νίκη με 2-1 στη ρεβάνς του 0-0 και προκρίθηκε στους «16» της διοργάνωσης. Στο φινάλε, ο Σταύρος Τσώχος δεν κατάφερε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του. Η φωνή του έσπασε στον αέρα. Η στιγμή έγινε ιστορία.
«Το ποδόσφαιρο μπορεί να λυγίσει ακόμα και σίδερα», είπε τότε, ζητώντας συγγνώμη για τη συναισθηματική του φόρτιση. Δεν χρειαζόταν συγγνώμη. Εκείνη η στιγμή ήταν ίσως η πιο καθαρή απόδειξη ότι η αθλητική δημοσιογραφία, όταν υπηρετείται με αλήθεια, δεν είναι ψυχρή περιγραφή γεγονότων. Είναι μνήμη, συναίσθημα, συμμετοχή.
Θύρα 7: Η άλλη βαριά στιγμή
Ο Σταύρος Τσώχος είχε συνδεθεί και με μία από τις πιο μαύρες σελίδες του ελληνικού αθλητισμού. Ήταν ο άνθρωπος που μετέδωσε τηλεοπτικά τον αγώνα Ολυμπιακός – ΑΕΚ, ο οποίος έληξε 6-0, αλλά έμεινε στην ιστορία για την τραγωδία της Θύρας 7, όπου 21 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά το τέλος της αναμέτρησης.
Η αναμέτρηση μεταδόθηκε από την ΕΡΤ μία εβδομάδα αργότερα, όμως το γεγονός έμεινε για πάντα χαραγμένο στη συλλογική μνήμη του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Το αντίο από ΑΕΚ και Ολυμπιακό
Οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ αποχαιρέτησαν τον Σταύρο Τσώχο με λόγια σεβασμού, θυμίζοντας τη συγκλονιστική μετάδοση του 1991 και κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια τόσο το ποδόσφαιρο όσο και την αθλητική δημοσιογραφία.
Συλλυπητήρια εξέφρασε και η ΠΑΕ Ολυμπιακός, καθώς ο Σταύρος Τσώχος είχε φορέσει τη φανέλα του συλλόγου, ενώ είχε περάσει και από το γραφείο Τύπου της ομάδας. Το δικό της μήνυμα έστειλε και η ΚΑΕ Ολυμπιακός, αποχαιρετώντας έναν άνθρωπο που ανήκε στη μεγάλη ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.
Η κηδεία του θα τελεστεί στη Σίφνο, την ιδιαίτερη πατρίδα του, σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Η φωνή μένει
Ο Σταύρος Τσώχος ανήκε σε μια γενιά δημοσιογράφων που δεν διάβαζαν απλώς ονόματα και σκορ. Μετέδιδαν εποχές. Έδιναν ρυθμό στο παιχνίδι, χρώμα στη στιγμή, βάρος στη μνήμη.
Έφυγε ένας άνθρωπος που γνώρισε το ποδόσφαιρο από το χορτάρι και το υπηρέτησε από το μικρόφωνο.
Και κάποιες φωνές, όσο κι αν σωπαίνουν, δεν σβήνουν ποτέ.