Ο Κέλλας πήγε να πουλήσει συμπόνια στη Λέσβο και έφυγε κυνηγημένος από την οργή των κτηνοτρόφων
Σε απόλυτο κυβερνητικό εξευτελισμό εξελίχθηκε η επίσκεψη του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Χρήστου Κέλλα στη Λέσβο. Πήγε να κάνει διαχείριση εντυπώσεων πάνω στα συντρίμμια της τοπικής κτηνοτροφίας και βρέθηκε αντιμέτωπος με την αληθινή εικόνα της κοινωνίας: οργή, αγανάκτηση και μηδενική ανοχή στον εμπαιγμό.
Οι κτηνοτρόφοι δεν περίμεναν υποσχέσεις, χαμόγελα και κυβερνητικές ασκήσεις δημοσίων σχέσεων. Περίμεναν λύσεις για να μη βουλιάξουν. Αντί γι’ αυτό, άκουσαν ένα παγωμένο «λυπάμαι» από μια εξουσία που θυμάται τον παραγωγό μόνο όταν έρθει η ώρα για κάμερες, δηλώσεις και πολιτική διάσωση.
Δεν ήταν «ένταση», ήταν λαϊκή οργή
Αυτό που έγινε στη Μυτιλήνη δεν ήταν μια απλή διαμαρτυρία. Δεν ήταν «δυσαρέσκεια πολιτών», όπως θα σπεύσουν να το βαφτίσουν οι γνωστοί μηχανισμοί ωραιοποίησης. Ήταν καθαρή κοινωνική έκρηξη. Ήταν η οργή ανθρώπων που βλέπουν το βιός τους να καταρρέει, τα κοπάδια τους να εγκλωβίζονται, την παραγωγή τους να σαπίζει και το κράτος να εμφανίζεται μόνο για να μοιράσει λόγια.
Το «λυπάμαι» τους ακούστηκε σαν χαστούκι
Όταν ένας άνθρωπος σου λέει ότι καταστρέφεται οικονομικά, ότι δεν ξέρει πώς θα ζήσει την οικογένειά του, ότι το επάγγελμά του αφανίζεται μπροστά στα μάτια του, δεν απαντάς με ένα ξερό «λυπάμαι». Αυτό δεν είναι συμπαράσταση. Είναι προσβολή. Είναι η πιο κυνική μορφή πολιτικής αλαζονείας: να νομίζεις ότι η κοινωνία θα ηρεμήσει με μια λέξη, την ώρα που πνίγεται.
Η κυβέρνηση πήγε για έλεγχο ζημιάς και έγραψε νέο φιάσκο
Η επίσκεψη Κέλλα υποτίθεται ότι θα έδειχνε πως η κυβέρνηση είναι παρούσα. Τελικά απέδειξε ότι είναι αποκομμένη, αλαζονική και ανίκανη να καταλάβει τι συμβαίνει έξω από τα υπουργικά γραφεία. Όταν χρειάζεται αστυνομική παρέμβαση για να αποχωρήσει ένας υφυπουργός από μια κοινωνία που βράζει, το πρόβλημα δεν είναι «επικοινωνιακό». Είναι βαθιά πολιτικό. Είναι πρόβλημα εμπιστοσύνης. Είναι πρόβλημα νομιμοποίησης.
1. Δεν τον αποδοκίμασαν απλώς — τον έδιωξαν ως ανεπιθύμητο από έναν τόπο που δεν αντέχει άλλο κοροϊδία.
2. Το «λυπάμαι» της κυβέρνησης δεν είναι στήριξη· είναι ο επίσημος ήχος της εγκατάλειψης.
3. Όταν ο παραγωγός πεινάει και ο υπουργός φυγαδεύεται, το κράτος έχει ήδη αποτύχει.
Η Λέσβος έστειλε μήνυμα χωρίς φίλτρα, χωρίς μακιγιάζ και χωρίς φόβο: ο κόσμος της δουλειάς δεν αντέχει άλλο να τον αντιμετωπίζουν σαν στατιστικό μέγεθος και σκηνικό για κυβερνητικές επισκέψεις.
Όταν η εξουσία εμφανίζεται μόνο για να μοιράσει υποκρισία, δεν φεύγει με χειροκροτήματα.
Φεύγει από την πίσω πόρτα. Κυνηγημένη. Ταπεινωμένη. Αποκαλυμμένη.