Η εβδομάδα ξεκινά, σύμφωνα με τη δημοτική αρχή Χαλκιδέων, με την ανάπλαση της οδού Καραμουρτζούνη, στο τμήμα από τη Λυκόφρονος έως την Κριεζώτου.
Η Δήμαρχος παρουσιάζει το έργο ως μία ακόμη παρέμβαση που θα αλλάξει τη λειτουργικότητα και την εικόνα του κέντρου, προαναγγέλλοντας ότι θα ακολουθήσουν έργα στο υπόλοιπο της Αβάντων, στην Αγγελή Γοβιού και —κρατηθείτε— στο υπόλοιπο της Γαζέπη.
Και κάπου εκεί άρχισαν τα εύλογα ερωτήματα των πολιτών.
«Το υπόλοιπο της Γαζέπη; Χίλιες φορές την ανοίξατε… Πλάκα κάνουμε τώρα;»
Δεν πρόκειται για κακοπροαίρετη γκρίνια. Πρόκειται για πολίτες που βλέπουν τους ίδιους δρόμους να ανοίγουν, να κλείνουν, να ξηλώνονται και να ξαναφτιάχνονται, ενώ άλλες συνοικίες της Χαλκίδας περιμένουν επί χρόνια λίγη άσφαλτο, ένα πεζοδρόμιο και στοιχειώδη φωτισμό.
Οι κυβόλιθοι που έγιναν μόνιμη πληγή
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται από τους δημότες στους κυβόλιθους, οι οποίοι σε πολλά σημεία παρουσιάζουν γρήγορα φθορές, μετακινούνται, δημιουργούν ανωμαλίες και τελικά οδηγούν σε νέες παρεμβάσεις.
Οι πολίτες ζητούν το αυτονόητο:
Να επιλεγούν ανθεκτικά υλικά και να γίνει μία φορά σωστά το έργο, ώστε να μη χρειάζεται κάθε λίγο να ξηλώνεται και να ξαναπληρώνεται.
Γιατί η ανάπλαση δεν είναι μόνο η φωτογραφία με τα μηχανήματα και τα συνθήματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι η μελέτη, η ποιότητα των υλικών, η σωστή κατασκευή, η επίβλεψη και, κυρίως, η αντοχή του έργου στον χρόνο.
Εάν ένας δρόμος χρειάζεται συνεχώς αποκαταστάσεις, τότε δεν μιλάμε για επιτυχημένη ανάπλαση. Μιλάμε για αποτυχία σχεδιασμού, κατασκευής ή ελέγχου — και σε κάθε περίπτωση για νέο κόστος που πληρώνουν οι δημότες.
Δύο Χαλκίδες
Την ίδια ώρα που η δημοτική αρχή ανακοινώνει διαδοχικές παρεμβάσεις στο κέντρο, οι κάτοικοι άλλων περιοχών περιγράφουν μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Στη Λιανή Άμμο ζητούν εδώ και χρόνια να κλείσουν οι λακκούβες.
Στην οδό Κυμαίων καταγγέλλουν κατεστραμμένους δρόμους, ανύπαρκτα πεζοδρόμια και ανεπαρκή φωτισμό.
Στον Άγιο Μηνά οι κάτοικοι αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι.
Και αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη αντίφαση: Το κέντρο βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο νέων σχεδιασμών, ενώ οι γειτονιές περιμένουν ακόμη τα στοιχειώδη.
Η Χαλκίδα, όμως, δεν τελειώνει στην Αβάντων, στη Γαζέπη και στην Αγγελή Γοβιού.
Πόλη είναι και η Λιανή Άμμος. Πόλη είναι ο Άγιος Μηνάς. Πόλη είναι η Κυμαίων, η Μάνικα, η Έξω Παναγίτσα και κάθε γειτονιά στην οποία οι κάτοικοι πληρώνουν δημοτικά τέλη, αλλά δεν βλέπουν ούτε δρόμους ούτε πεζοδρόμια ούτε φωτισμό αντάξιο μιας σύγχρονης πόλης.
«Δεν γίνεται έργο, γκρίνια – γίνεται έργο, πάλι γκρίνια»
Υπήρξαν βεβαίως και φωνές που κατηγόρησαν τους επικριτές για μόνιμη γκρίνια.
Όμως η κριτική δεν στρέφεται εναντίον των έργων. Κανείς σοβαρός πολίτης δεν αντιδρά στην κατασκευή ενός αναγκαίου έργου.
Η κριτική αφορά:
- τις επαναλαμβανόμενες εκσκαφές στους ίδιους δρόμους,
- τα υλικά που αποδεικνύονται ακατάλληλα,
- την ποιότητα εκτέλεσης,
- την απουσία ολοκληρωμένου σχεδιασμού,
- την άνιση κατανομή των παρεμβάσεων,
- και το κόστος της διπλής και τριπλής εργασίας.
Ο δημότης δεν είναι υποχρεωμένος να χειροκροτεί κάθε φορά που εμφανίζεται ένα μηχάνημα έργου. Έχει δικαίωμα να ρωτά πόσο κοστίζει η παρέμβαση, ποιος την εκτελεί, ποιος την επιβλέπει, πόσο θα διαρκέσει και γιατί ένας δρόμος που υποτίθεται ότι αναπλάστηκε χρειάζεται ξανά εργασίες.
Ανάπλαση σημαίνει σχεδιασμός, όχι μόνιμο εργοτάξιο
Η Καραμουρτζούνη χρειάζεται ουσιαστική παρέμβαση. Όπως χρειάζονται και άλλοι δρόμοι στο κέντρο και στις συνοικίες.
Αλλά η Χαλκίδα δεν αντέχει άλλο το μοντέλο:
σκάβουμε – στρώνουμε – φωτογραφιζόμαστε – χαλάει – ξανασκάβουμε.
Κάθε έργο πρέπει να εκτελείται με ενιαίο σχεδιασμό για τα δίκτυα, την απορροή των υδάτων, τα πεζοδρόμια, την προσβασιμότητα, τον φωτισμό, το αστικό πράσινο, τα παγκάκια και την πραγματική εξυπηρέτηση των πολιτών.
Όχι αποσπασματικά. Όχι με πρόχειρες λύσεις. Όχι μόνο για την εικόνα.
Η δημοτική αρχή οφείλει να παρουσιάσει αναλυτικά τι ακριβώς θα γίνει στην Καραμουρτζούνη, ποια υλικά θα χρησιμοποιηθούν, ποιο είναι το κόστος, ποιο το χρονοδιάγραμμα και ποιες εγγυήσεις υπάρχουν ότι ο δρόμος δεν θα ξανανοίξει σε λίγους μήνες.
Γιατί τελικά το ζητούμενο δεν είναι να ανακοινώνονται συνεχώς «αναπλάσεις».
Το ζητούμενο είναι να κατασκευάζονται έργα που να μη χρειάζεται να ξαναπληρώνουμε.