Δεν γίνεται να μιλάτε για «μεγάλα έργα» και «σύγχρονη πόλη», όταν η καθημερινότητα του δημότη πνίγεται στη βρομιά, στις λακκούβες, στα σπασμένα πεζοδρόμια και στην εγκατάλειψη των γειτονιών.
Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά. Και όταν λείπει, όσα πλακάκια κι αν στρώσετε, όσες κορδέλες κι αν κόψετε, όσες φωτογραφίες κι αν ανεβάσετε, το αποτέλεσμα δεν είναι ανάπτυξη — είναι μακιγιάζ πάνω στην παρακμή.
Η πόλη δεν είναι ντεκόρ
Η Χαλκίδα δεν είναι σκηνικό για δημόσιες σχέσεις.
Δεν είναι μια βιτρίνα για να φωτογραφίζονται οι τοπικοί άρχοντες μπροστά σε «αναπλάσεις» και να μιλούν για έργο, την ώρα που λίγο πιο πέρα οι γειτονιές μένουν ξεχασμένες, οι δρόμοι είναι πληγωμένοι, τα πεζοδρόμια ανύπαρκτα ή επικίνδυνα και η καθαριότητα αντιμετωπίζεται σαν δευτερεύον ζήτημα.
Μια πόλη δεν γίνεται αρχοντική επειδή την βάφεις. Γίνεται αρχοντική όταν την φροντίζεις.
Προτιμήσατε το μακιγιάζ, όχι την ουσία
Αυτό που προβάλλεται ως «ανάπλαση» συχνά δεν είναι τίποτα άλλο από μια πολιτική εμμονή στη βιτρίνα.
Ασφαλτοστρώσεις και πλακάκια σε κεντρικά σημεία για το θεαθήναι, την ώρα που η περιφέρεια της πόλης και οι συνοικίες δείχνουν την αληθινή εικόνα: εγκατάλειψη, έλλειψη πρασίνου, απουσία στοιχειώδους λειτουργικότητας, καμία ισορροπία ανάμεσα στο κέντρο και στις γειτονιές.
Η λάμψη μιας πόλης δεν ξεκινά από τα έργα επίδειξης. Ξεκινά από την καθαριότητα, το πράσινο, την ασφάλεια και τον σεβασμό στην καθημερινότητα του κατοίκου.
Η Χαλκίδα αξίζει περισσότερα από επικοινωνιακά κόλπα
Η Χαλκίδα είναι όμορφη πόλη. Έχει χαρακτήρα, ιστορία, ταυτότητα και δυνατότητες.
Αυτό ακριβώς κάνει ακόμη πιο προκλητική τη σημερινή εικόνα: μια πόλη που θα μπορούσε να λάμπει από νοικοκύρεμα και ποιότητα ζωής, αλλά αντ’ αυτού σέρνεται πίσω από τη λογική της επιφάνειας.
Οι πολίτες δεν έχουν ανάγκη από δήθεν «μεγαλειώδη έργα» για δελτία Τύπου. Έχουν ανάγκη από καθαρούς δρόμους, λειτουργικά πεζοδρόμια, πράσινες γειτονιές, ασφαλείς μετακινήσεις και ίση φροντίδα σε κάθε σημείο της πόλης — όχι μόνο εκεί όπου φτάνει ο φακός.
Αν θέλετε πραγματικά να μιλάτε για «αρχοντική πόλη», ξεκινήστε από τα στοιχειώδη: καθαριότητα, φροντίδα, πράσινο, γειτονιές ανθρώπινες και δρόμους αξιοπρεπείς.
Όλα τα υπόλοιπα είναι φθηνή βιτρίνα.
Και η Χαλκίδα δεν έχει ανάγκη από ματαιόδοξους διαχειριστές της εικόνας της.
Έχει ανάγκη από ανθρώπους που να την αγαπούν ολόκληρη — όχι μόνο εκεί που φαίνεται.