Η μικρή λαϊκή που εξυπηρετούσε ηλικιωμένους και κατοίκους χωρίς αυτοκίνητο απομακρύνεται από τις γειτονιές του κέντρου – Ο Δήμος μιλά για «κοινή συμφωνία», αλλά εκπρόσωπος των πωλητών καταγγέλλει αιφνιδιαστική και βίαιη απόφαση
Η μεταφορά της λαϊκής αγοράς της Τετάρτης από το κέντρο της Χαλκίδας δεν είναι μια απλή διοικητική αλλαγή. Δεν είναι η μετακίνηση μερικών πάγκων από έναν δρόμο σε έναν άλλον.
Είναι μια βαθιά κοινωνική και πολιτική επιλογή.
Είναι η απόφαση να απομακρυνθεί από το κέντρο της πόλης μια μικρή αγορά που εξυπηρετούσε κυρίως ηλικιωμένους, ανθρώπους χωρίς αυτοκίνητο, χαμηλοσυνταξιούχους και κατοίκους που μπορούσαν να κάνουν τα ψώνια τους με τα πόδια ή με ένα μικρό καρότσι.
Η λαϊκή της Τετάρτης λειτουργούσε στις οδούς Αποστόλη και Γιαννίτση, μέσα στον αστικό ιστό. Τώρα μεταφέρεται σε πάροδο της Ορέστη Μακρή, περιμετρικά του κέντρου, σε πρώτη φάση πιλοτικά. Ο Δήμος Χαλκιδέων υποστηρίζει ότι η μεταφορά πραγματοποιείται κατόπιν κοινής συμφωνίας με τα σωματεία των λαϊκών αγορών.
Μόνο που υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Παραγωγών και Πωλητών Λαϊκών Αγορών Ευβοίας χαρακτήρισε δημοσίως την απόφαση «αιφνιδιαστική και βίαιη».
Επομένως, κάποιος πρέπει να εξηγήσει στους πολίτες:
Ποια ακριβώς ήταν αυτή η “κοινή συμφωνία”; Ποιοι συμμετείχαν; Ποιοι συμφώνησαν; Ποιοι διαφώνησαν; Υπάρχουν πρακτικά; Υπάρχουν υπογραφές;
Γιατί δεν μπορεί από τη μία πλευρά να παρουσιάζεται μια εικόνα ομοφωνίας και από την άλλη εκπρόσωποι των ανθρώπων που εργάζονται στη λαϊκή να μιλούν για αιφνιδιασμό.
Δεν πηγαίνουν όλοι στη λαϊκή με αυτοκίνητο
Η δημοτική διοίκηση οφείλει επιτέλους να καταλάβει κάτι απλό:
Η πόλη δεν κατοικείται μόνο από ανθρώπους που έχουν αυτοκίνητο, χρόνο, χρήματα και τη σωματική δυνατότητα να διανύουν μεγάλες αποστάσεις φορτωμένοι με σακούλες.
Ποιος ηλικιωμένος μπορεί να μεταφέρει το καρότσι του από την περιοχή της Ορέστη Μακρή ή από τις λαϊκές κοντά στο Υφαντουργείο και στον Βασιλόπουλο μέχρι τον Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Δημήτριο, τη Δεξαμενή και τις υπόλοιπες κεντρικές γειτονιές;
Ποιος άνθρωπος με κινητικά προβλήματα μπορεί να κάνει αυτή τη διαδρομή;
Ποια οικογένεια χωρίς δεύτερο αυτοκίνητο θα εγκαταλείψει τις υποχρεώσεις της για να φτάσει στην άκρη της πόλης, να ψωνίσει και να επιστρέψει φορτωμένη;
Η λαϊκή της Τετάρτης ήταν μικρή. Και ακριβώς γι’ αυτό λειτουργούσε.
Δεν χρειαζόταν να μετατραπεί σε υπερπαραγωγή. Δεν χρειαζόταν τεράστια έκταση, δεκάδες σειρές πάγκων και έναν χώρο μακριά από τις γειτονιές που εξυπηρετούσε.
Ήταν η λαϊκή του κέντρου.
Αυτός ήταν ο ρόλος της και γι’ αυτό την είχαν ανάγκη οι κάτοικοι.
Ποιον ενοχλούσε;
Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο:
Ποιον ακριβώς ενοχλούσε η λαϊκή αγορά της Τετάρτης;
Υπήρξαν επίσημες καταγγελίες κατοίκων των πολυκατοικιών στη Βώκου, στη Γιαννίτση ή στην Αποστόλη;
Πόσες ήταν;
Υπήρξε κυκλοφοριακή μελέτη που να αποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη λαϊκή δημιουργούσε σοβαρότερο πρόβλημα από δεκάδες άλλες δραστηριότητες του κέντρου;
Υπήρξε μελέτη προσβασιμότητας για τη νέα τοποθεσία;
Εξετάστηκε πώς θα μετακινούνται οι ηλικιωμένοι και οι πολίτες χωρίς Ι.Χ.;
Ελέγχθηκαν εναλλακτικές κεντρικές οδοί, ώστε η αγορά να παραμείνει κοντά στους ανθρώπους που εξυπηρετεί;
Ή μήπως επιλέχθηκε απλώς η ευκολότερη διοικητικά λύση: να φορτωθεί ολόκληρο το πρόβλημα στους κατοίκους και στους καταναλωτές;
Γιατί σχεδιασμός δεν σημαίνει «παίρνω κάτι από εδώ και το πετάω εκεί».
Σχεδιασμός σημαίνει μελέτη, διαβούλευση, κοινωνικά κριτήρια, προσβασιμότητα και εναλλακτικές λύσεις.
Οι παλιές υποσχέσεις επιστρέφουν
Κάτοικοι και άνθρωποι της λαϊκής θυμίζουν σήμερα μια παλαιότερη πολιτική υπόσχεση: ότι η λαϊκή της Τετάρτης δεν θα απομακρυνόταν από το κέντρο, όταν στο παρελθόν είχε τεθεί πρόταση μεταφοράς της προς το Πάρκο Ελευθερίας.
Η σημερινή διοίκηση οφείλει να απαντήσει καθαρά:
Δόθηκε ή δεν δόθηκε αυτή η υπόσχεση;
Και αν δόθηκε, τι άλλαξε σήμερα;
Άλλαξαν οι ανάγκες των κατοίκων; Άλλαξε η κοινωνική σύνθεση της περιοχής; Ή απλώς οι προεκλογικές δεσμεύσεις έχουν ημερομηνία λήξης μόλις κλείσουν οι κάλπες;
Δεν μπορεί μια δημοτική αρχή να ζητά ψήφους με τη μία θέση και, όταν αισθανθεί πολιτικά ασφαλής, να εφαρμόζει την ακριβώς αντίθετη.
Αυτό δεν ονομάζεται συνέπεια.
Ονομάζεται πολιτική αναίρεση.
Να δημοσιοποιηθεί τώρα ολόκληρο το σχέδιο των θέσεων
Υπάρχει ακόμη ένα ζήτημα που δεν μπορεί να θαφτεί κάτω από γενικόλογες ανακοινώσεις.
Στη νέα λαϊκή:
- Πώς θα κατανεμηθούν οι θέσεις;
- Ποιοι θα τοποθετηθούν στις πρώτες και εμπορικότερες θέσεις;
- Ποιοι θα λάβουν διπλούς πάγκους;
- Ποιο θα είναι το μήκος κάθε πάγκου;
- Θα γίνει κλήρωση ή διοικητική κατανομή;
- Ποιοι είναι οι δικαιούχοι;
- Ποια σωματεία συμμετείχαν στη διαδικασία;
- Ποιοι συμφώνησαν και ποιοι καταψήφισαν;
Οι σχετικές αποφάσεις, τα σχεδιαγράμματα, τα πρακτικά, οι λίστες και τα κριτήρια πρέπει να αναρτηθούν δημόσια.
Όχι επειδή αποδεικνύεται εκ των προτέρων κάποια παρατυπία. Αλλά επειδή η διαφάνεια αποτελεί τη μοναδική απάντηση στις υπόνοιες περί επιλεκτικών εξυπηρετήσεων, προνομιακών θέσεων και ανταποδοτικών διευθετήσεων.
Η δημοτική αρχή δεν πρέπει να ζητά από τους πολίτες να την εμπιστευτούν στα τυφλά.
Πρέπει να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία.
Η Χαλκίδα δεν διοικείται με το «αποφασίζουμε και διατάζουμε»
Η υπόθεση της λαϊκής αγοράς της Τετάρτης αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά μια συγκεκριμένη αντίληψη διοίκησης:
Πρώτα λαμβάνεται η απόφαση.
Μετά παρουσιάζεται ως μονόδρομος.
Και στο τέλος χαρακτηρίζεται περίπου παράλογος ή «εκτός πραγματικότητας» όποιος τολμά να διαφωνήσει.
Όμως εκτός πραγματικότητας δεν είναι οι ηλικιωμένοι που ζητούν να ψωνίζουν κοντά στο σπίτι τους.
Εκτός πραγματικότητας είναι όποιος πιστεύει ότι ένας άνθρωπος 75 ή 80 ετών μπορεί να διασχίζει τη μισή Χαλκίδα φορτωμένος με σακούλες.
Εκτός πραγματικότητας είναι όποιος σχεδιάζει την πόλη κοιτάζοντας έναν χάρτη από το γραφείο του και όχι περπατώντας στις γειτονιές της.
Εκτός πραγματικότητας είναι μια διοίκηση που θεωρεί τη λαϊκή αγορά κυκλοφοριακό εμπόδιο και όχι βασική κοινωνική και εμπορική υπηρεσία.
Η λαϊκή πρέπει να μείνει μέσα στην πόλη
Ακόμη και εάν υπήρχαν πραγματικοί λόγοι μετακίνησης από τις συγκεκριμένες οδούς, η λαϊκή της Τετάρτης έπρεπε να παραμείνει στο κέντρο, σε άλλο κατάλληλο σημείο.
Το κέντρο της Χαλκίδας δεν μπορεί να μείνει χωρίς λαϊκή αγορά.
Δεν μπορεί κάθε δραστηριότητα που ενοχλεί, απαιτεί διαχείριση ή χρειάζεται δουλειά να εκδιώκεται προς την περιφέρεια της πόλης.
Η εύκολη λύση δεν είναι πάντοτε και η σωστή λύση.
Η δημοτική αρχή οφείλει να παγώσει την οριστική μεταφορά, να παρουσιάσει όλα τα στοιχεία και να προχωρήσει σε πραγματική δημόσια διαβούλευση με τους κατοίκους, τους πωλητές, τους παραγωγούς και τους επαγγελματίες.
Διαφορετικά, η μετακίνηση της λαϊκής δεν θα καταγραφεί ως «αναβάθμιση».
Θα καταγραφεί ως ακόμη μία απόφαση μιας διοίκησης που απομακρύνει τις υπηρεσίες από τους ανθρώπους, αγνοεί τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες και βαφτίζει την ταλαιπωρία των πολιτών «σχεδιασμό».
Η πόλη δεν ανήκει στη διοίκηση. Ανήκει στους κατοίκους της.
Και το ψάρι, όπως γνωρίζει ο λαός, πάντοτε από το κεφάλι βρωμάει.