Το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων επιβεβαίωσε στην ουσία τον σκληρό πυρήνα της πρωτόδικης απόφασης για τη Χρυσή Αυγή, κρατώντας στα 13 χρόνια κάθειρξης τις ποινές για τα βασικά στελέχη της ηγεσίας της εγκληματικής οργάνωσης.
Με ισόβια και επιπλέον 10 χρόνια καταδικάστηκε ο Γιώργος Ρουπακιάς για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ενώ το δικαστήριο απέρριψε τα ελαφρυντικά για τη μεγάλη πλειονότητα των καταδικασμένων, στέλνοντας καθαρό μήνυμα για το εύρος και τη βαρύτητα της εγκληματικής δράσης.
Οι ποινές στην ηγεσία
Στην κορυφή της απόφασης βρίσκεται το λεγόμενο «διευθυντήριο» της Χρυσής Αυγής.
Σε κάθειρξη 13 ετών καταδικάστηκαν:
- Νίκος Μιχαλολιάκος
- Ηλίας Κασιδιάρης
- Γιάννης Λαγός
- Γιώργος Γερμενής
- Χρήστος Παππάς
- Ηλίας Παναγιώταρος
Ο Αρτέμης Ματθαιόπουλος καταδικάστηκε σε 10 χρόνια κάθειρξη.
Η εικόνα είναι σαφής: το δικαστήριο δεν μετακινήθηκε από τον βασικό κορμό της πρωτόδικης κρίσης για τη διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης.
Ισόβια για τη δολοφονία Φύσσα
Για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο Γιώργος Ρουπακιάς καταδικάστηκε σε ισόβια και επιπλέον 10 έτη.
Παράλληλα, στους υπόλοιπους καταδικασθέντες της ίδιας υπόθεσης επιβλήθηκαν ποινές από 7 έως 10 χρόνια, ανάλογα με τη συμμετοχή τους.
Η υπόθεση Φύσσα παραμένει ο πιο βαρύς και ιστορικός πυρήνας της δίκης: το έγκλημα που αποκάλυψε με τον πιο ωμό τρόπο τι πραγματικά ήταν η Χρυσή Αυγή πίσω από τον κοινοβουλευτικό της μανδύα.
Ελαφρυντικά, πρώην βουλευτές και το μήνυμα της απόφασης
Το δικαστήριο απέρριψε τα ελαφρυντικά για 22 από τους 27 καταδικασμένους και αναγνώρισε το ελαφρυντικό της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς μόνο σε πέντε.
Για πρώην βουλευτές και στελέχη που κρίθηκαν ένοχοι για ένταξη στην εγκληματική οργάνωση, οι ποινές κινήθηκαν από 4 έως 7 έτη, με ορισμένους να λαμβάνουν ποινές φυλάκισης και άλλους κάθειρξης.
Ιδιαίτερο βάρος αποκτά και η περίπτωση της Ελένης Ζαρούλια, η οποία καταδικάστηκε σε 5 χρόνια κάθειρξη και αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό κίνδυνο φυλάκισης, καθώς δεν έχει εκτίσει ποινή μέχρι σήμερα.
Η συνολική εικόνα της απόφασης δείχνει ότι το Εφετείο δεν άφησε περιθώριο πολιτικής «επανανομιμοποίησης» του μορφώματος. Το δικαστικό στίγμα παραμένει βαρύ, θεσμικό και ιστορικό.
Η Χρυσή Αυγή δεν «έπεσε» από παρεξήγηση, ούτε καταδικάστηκε για υπερβολές της πολιτικής ζωής. Καταδικάστηκε γιατί λειτούργησε ως εγκληματική οργάνωση με ιεραρχία, τάγματα εφόδου και αίμα στο αποτύπωμά της. Και αυτή η απόφαση υπενθυμίζει κάτι που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ: ο φασισμός δεν είναι άποψη — όταν οργανώνεται, γίνεται έγκλημα.