Τιμή και Δόξα στους Ήρωες της ΕΟΚΑ. Όχι με κούφια λόγια, όχι με επετειακές αναρτήσεις ευκολίας, αλλά με επίγνωση του τι πραγματικά σημαίνει η θυσία τους σήμερα. Γιατί το μήνυμα των νέων Κυπρίων αγωνιστών της ΕΟΚΑ δεν είναι μουσειακό έκθεμα. Είναι εθνική παρακαταθήκη. Είναι προειδοποίηση. Είναι καθήκον.
Από το 1955 έως το 1959, μια γενιά παιδιών στάθηκε απέναντι σε αυτοκρατορίες, φόβο, καταστολή και θάνατο. Δεν λύγισε. Δεν διαπραγματεύτηκε την αξιοπρέπειά της. Δεν συμβιβάστηκε με την υποτέλεια. Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά τη θυσία τους πιο επίκαιρη από ποτέ σε μια εποχή όπου η απειλή δεν υποχωρεί, αλλά αναβαθμίζεται, οργανώνεται και επιστρέφει με νέες μορφές.
Η Κύπρος δεν αντέχει άλλες τελετές χωρίς πυρήνα. Ούτε ο Ελληνισμός αντέχει άλλη ρητορεία χωρίς στρατηγική, χωρίς βούληση, χωρίς εθνική εγρήγορση. Οι δύο πυλώνες του Ελληνισμού οφείλουν να κοιτάξουν ευθέως το μήνυμα της ΕΟΚΑ: ελευθερία χωρίς κόστος δεν υπάρχει, επιβίωση χωρίς αποφασιστικότητα δεν εξασφαλίζεται, μέλλον χωρίς ιστορική μνήμη δεν οικοδομείται.
Γι’ αυτό η 1η Απριλίου δεν είναι μια απλή επέτειος. Είναι ημέρα εθνικής αυτογνωσίας. Είναι υπενθύμιση ότι κάποιοι νέοι άνθρωποι ανέβηκαν στην αγχόνη για να μην κατέβει το Γένος στα γόνατα.
Χρόνια Πολλά στην Κύπρο μας.
Αθάνατοι οι Ήρωες της ΕΟΚΑ.
Η μνήμη τους δεν τιμάται με σιωπή, αλλά με στάση.
