- Δεν είναι πολιτικός. Γι’ αυτό ακριβώς την ακούν οι νέοι
- Η Καρυστιανού λέει αυτά που κανείς δεν τόλμησε
- Όταν η σιωπή δεν είναι επιλογή
- Δεν ζητά ψήφο – ζητά ευθύνη
- Γιατί οι νέοι δεν πιστεύουν άλλο το σύστημα
- Η οργή δεν είναι λαϊκισμός όταν έχει λόγο
- Η Καρυστιανού και η γενιά που δεν ξεχνά
- Η οργή δεν είναι σχέδιο
- Όταν το συναίσθημα γίνεται πολιτική
- Η δικαιοσύνη θέλει θεσμούς, όχι πρόσωπα
- Το πρόβλημα δεν είναι ποιος φταίει – αλλά τι αλλάζει
- Η γενιά μας δεν χρειάζεται άλλους “σωτήρες”
- Θυμός χωρίς πρόγραμμα = αδιέξοδο
- Η πολιτική δεν αντέχει να κυβερνάται από θυμό
Δύο απόψεις. Ένα ερώτημα. Καμία έτοιμη απάντηση.
Η τραγωδία των Τεμπών σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά.
Όχι μόνο γιατί χάθηκαν νέοι άνθρωποι, αλλά γιατί κατέρρευσε η εμπιστοσύνη.
Η δημόσια παρουσία της Μαρία Καρυστιανού έχει γίνει σημείο σύγκρουσης.
Για άλλους είναι φωνή δικαιοσύνης.
Για άλλους, ένα επικίνδυνο μπέρδεμα συναισθήματος και πολιτικής.
Δημοσιεύουμε δύο αντίθετες απόψεις, όχι για να σου πούμε τι να πιστέψεις —
αλλά για να διαλέξεις μόνος σου.