Δεν είναι «αφήγημα». Είναι λογιστική εικόνα.
Στον επίσημο Ισολογισμό της Κεντρική Διοίκηση, η καθαρή θέση:
- 2018: περίπου -217 δισ. €
- 2024: περίπου -363 δισ. €
Δηλαδή, μέσα σε έξι χρόνια: επιδείνωση κατά ~146 δισ. €.
Και αυτό παρά τις πολυετείς παραχωρήσεις και το «μαζικό ξεπούλημα» που πουλήθηκε ως “success story”.
Τι δείχνει ο Ισολογισμός (χωρίς ωραιοποιήσεις)
Η «καθαρή θέση» είναι το πιο ωμό μέτρο: Ενεργητικό μείον Υποχρεώσεις.
Όταν γίνεται πιο αρνητική, σημαίνει ότι:
- είτε φουσκώνουν οι υποχρεώσεις (χρέος, δεδουλευμένα, χρηματοδοτικές δεσμεύσεις),
- είτε δεν αποτυπώνεται/δεν αποτιμάται επαρκώς το ενεργητικό,
- είτε και τα δύο μαζί.
Και εδώ συμβαίνει το πιο ανησυχητικό: η εικόνα χειροτέρεψε ενώ η δημόσια περιουσία υποθηκεύθηκε/μεταφέρθηκε/παραχωρήθηκε σε τεράστια έκταση.
Το «ξεπούλημα» σε νούμερα: πολλά λόγια, λίγα λεφτά
Από το 2011 έως το 2024, οι αποκρατικοποιήσεις και οι παραχωρήσεις δεν απέφεραν ποσά που να στέκονται απέναντι στο μέγεθος της επιδείνωσης.
Με απλά λόγια:
δεν μπορείς να “πουλάς χώρα” και να βγαίνεις πιο χρεωμένος στον Ισολογισμό.
Κάπου εδώ τελειώνουν τα δελτία τύπου και αρχίζουν οι λογαριασμοί.
Κι όμως: λείπει ακόμη περιουσία από την «πλήρη» εικόνα
Ακόμη και τώρα, σοβαρό κομμάτι της δημόσιας περιουσίας:
- είτε δεν έχει αποτιμηθεί σε πραγματικές αξίες,
- είτε δεν έχει παρουσιαστεί με τρόπο που να δίνει καθαρή, συγκρίσιμη εικόνα.
Ειδικά τα ακίνητα που έχουν μεταφερθεί στην ΕΤΑΔ (θυγατρική του Υπερταμείο) είναι κρίσιμο κομμάτι της συζήτησης — γιατί εκεί ακριβώς κρύβεται το πολιτικό «κόλπο»:
παραχωρώ/μεταφέρω, αλλά η κοινωνία δεν βλέπει τι ακριβώς “έφυγε” και τι ακριβώς “έμεινε”.
Η ουσία: «ανάπτυξη» με αρνητική καθαρή θέση -363 δισ.
Η κυβέρνηση μπορεί να μιλά για “επενδυτική βαθμίδα”, για “αφήγημα σταθερότητας”, για “πλεονάσματα”.
Ο Ισολογισμός όμως λέει κάτι άλλο:
- Η χώρα, στη λογιστική αποτύπωση της Κεντρική Διοίκηση, βαθαίνει αρνητικά.
- Η “εθνική περιουσία” δεν γίνεται εφαλτήριο, γίνεται αντάλλαγμα χρόνου.
- Και η κοινωνία οδηγείται να πιστεύει ότι «όλα πάνε καλά», ενώ οι αριθμοί λένε: δεν βγαίνει ο λογαριασμός.
- Ποιο ακριβώς σκέλος των υποχρεώσεων ανέβασε την καθαρή θέση από -217 σε -363;
- Πώς γίνεται να παραχωρείς/πουλάς περιουσία και η «εικόνα πλούτου» να μην βελτιώνεται;
- Ποια δημόσια ακίνητα έχουν πάει στην ΕΤΑΔ και σε ποια αποτίμηση εμφανίζονται;
- Ποιο είναι το «καθαρό αποτέλεσμα» των παραχωρήσεων για το κράτος (όχι οι πανηγυρισμοί, το καθαρό αποτέλεσμα);
- Γιατί η δημόσια συζήτηση γίνεται με συνθήματα και όχι με ισολογισμούς;
Δεν χρεοκοπείς όταν το λέει ένας θυμωμένος πολίτης.
Χρεοκοπείς όταν το δείχνουν οι ίδιοι σου οι λογαριασμοί — και απλώς το βαφτίζεις «σταθερότητα».