Συντάκτης: outnews

Του Γιώργου Κράλογλου Στην επιμονή για την χαμηλότερη κλάση ασφαλιστικών αντανακλάται το ότι δεν εμπιστεύεσαι το κράτος και επιλέγεις την ελάχιστη δυνατή σχέση μαζί του. Ο τίτλος του σημερινού σημειώματος της στήλης, το ερέθισμα για το θέμα και η εισαγωγή έχουν αφορμή το εξαιρετικά εύστοχο σχόλιο του EcoEm στο ρεπορτάζ του κ. Κ. Κατίκου στο Capital.gr “Επαγγελματίες: Επιμένουν στη χαμηλότερη κλάση εισφορών”. “…Κανόνα αποτελεί πλέον για 8 στους 10 ελεύθερους επαγγελματίες η παραμονή στην πρώτη ασφαλιστική κατηγορία με τις χαμηλότερες εισφορές στον ΕΦΚΑ. Το νέο στοιχείο που προκύπτει για το 2026 είναι ότι σε σύνολο 1,2 εκατ. ασφαλισμένων μόνον οι 52.508 δήλωσαν…

Πριν ξεκινήσει το καρναβάλι, ο Σουρής παίρνει θέση. Στέκεται στη μέση της πλατείας, σηκώνει το δάχτυλο και… ετοιμάζεται να τα ψάλει σε όλους.Σάτιρα χωρίς φίλτρα, όπως παλιά: πρώτα γελάμε, μετά αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας.Γιατί οι Απόκριες δεν είναι μόνο στολές. Είναι και καθρέφτης. Κι αυτός ο καθρέφτης, φέτος, έδειξε κάτι πολύ συγκεκριμένο: το παραδοσιακό “core” της παρέλασης δεν είχε το βάρος που περιμένεις από ένα θαλασσινό καρναβάλι. Λίγα άρματα, φτωχότερη καρναβαλική “ύλη”, λιγότερη αίσθηση κορύφωσης μέσα από τον δρόμο. Η εικόνα έμοιαζε άνιση: εκεί που θα έπρεπε να “μιλάει” η παρέλαση, μίλησε κυρίως η παραγωγή της βραδιάς. Όταν το core δεν τραβάει,…

Το παραδοσιακό γλέντι της Αποκριάς δεν έχει μόνο φαγητό, οινοποσία και λιχούδικους κρεατομεζέδες, αλλά και χαρά και ξέφρενο τραγούδι με στίχους που σοκάρουν «Άπρεπα» στην Κρήτη, «Καραμπινάτα» στη Ρούμελη, «Πουτάνικα» στις Σέρρες, «Γαμιάτικα» στα Πιέρια, «Μπεκρίθικα» στη Σαμοθράκη, «Μασκαράδικα» στη Θάσο, «Πόρνικα» στα Επτάνησα, «Αντρικά Μουνάτα»* ειδικώς, «Αποκριάτικα»… γενικώς. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις ονομασίες που έχουν ανά περιοχές αλλά και ως αντικείμενο μελέτης στη βιβλιογραφία τα πανελληνίως γνωστά ως «Γαμοτράγουδα». Και φέτος την Αποκριά, σε όλη τη χώρα, από τη Θράκη μέχρι και την Κρήτη, με «δυνατούς» ενδιάμεσους σταθμούς – Κοζάνη, Τύρναβο, Ήπειρο, Θήβα, Πάτρα, Κυκλάδες και άλλους ξεχωριστούς τόπους–, τα σκωπτικά…

Ζω στη Χαλκίδα από το 2002. Βρίσκομαι εδώ λόγω εργασίας. Και όσο περνούν τα χρόνια, τόσο πιο καθαρά φαίνεται ένα πράγμα: η πόλη έγινε μονοδιάστατη. Σαν να υπάρχει μόνο ένας δρόμος, ένα “κέντρο βάρους”, ένα σημείο που πρέπει να χωρέσει τα πάντα. Η παραλία. Καφές, βόλτα, φαγητό, εκδηλώσεις, παρελάσεις, καρναβάλια, «δρώμενα», φωτογραφίες, προβολή. Όλα εκεί. Όλα στο ίδιο μέτωπο. Σαν να είναι η Χαλκίδα ένα σκηνικό που ανοίγει μόνο προς τη θάλασσα και κλείνει προς τα μέσα. Μόνο που αυτό το μοντέλο τελείωσε. Ο κόσμος κουράστηκε. Σιχάθηκε τη μόνιμη επανάληψη. Και το βλέπεις στην αγορά: τα μαγαζιά της παραλίας δεν…

Η Εύβοια δεν αντέχει άλλο να μετράει τα νοσοκομεία με ταμπέλες και κτίρια. Τα μετράει με εφημερίες, βάρδιες, χρόνο αναμονής, ΜΕΘ, χειρουργικές αίθουσες, αξονικούς, προσωπικό.Κι εκεί ακριβώς μπαίνει η AI: όχι για να κάνει “θαύματα”, αλλά για να βγάλει λογαριασμό. Με ένα σωστό μοντέλο (ροές ασθενών + δυναμικότητα + στελέχωση + κόστη), η κουβέντα περνάει από το “χρειαζόμαστε” στο “αυτό κοστίζει, αυτό αποδίδει, αυτό αλλάζει τη ζωή του πολίτη”. Τι σημαίνει “AI κοστολόγηση” για τη Χαλκίδα Η AI παίρνει τα πραγματικά δεδομένα του νοσοκομείου και τα κάνει τρία πράγματα: Και το κρίσιμο: δείχνει την τιμή της “υπολειτουργίας” (καθυστερήσεις, μετακινήσεις, ρίσκο, burnout προσωπικού). Η 1η αλήθεια…

Υπάρχουν τελικά περιθώρια συνεργασίας στην Ελλάδα; Κάθε φορά που το ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα δεν παράγει αυτοδυναμία, το σύστημα αντιδρά με τον ίδιο τρόπο: αναζητά νέες εκλογές. Σπάνια θέτει το άλλο ερώτημα — αν υπάρχουν προγραμματικές συγκλίσεις που θα επέτρεπαν μια σταθερή κυβερνητική σύμπραξη. Αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία. Είναι το προϊόν μιας βαθιά εδραιωμένης αντίληψης: ότι η συνεργασία ισοδυναμεί με ήττα και η σύνθεση με απώλεια ιδεολογικής καθαρότητας. Και είναι ακριβώς αυτή η αντίληψη που αξίζει να εξεταστεί κριτικά, γιατί δεν αφορά απλώς τη ρητορική των κομμάτων. Αφορά την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας σε μια κοινωνία που πλέον…

Από το Μέγαρο Μαξίμου διαβεβαιώνουν ότι το μέτρο δεν θα είναι τιμωρητικό, αλλά απολύτως προστατευτικό για τους ανήλικους Κώστας Τσιτούνας Η κυβέρνηση βρίσκεται στην τελική ευθεία για την παρουσίαση μέτρων που θα περιορίζουν την πρόσβαση παιδιών έως 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τις σχετικές ανακοινώσεις να αναμένονται μέσα στις επόμενες ημέρες στο υπουργικό συμβούλιο που πρόκειται να συνεδριάσει αυτή την εβδομάδα υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. Το στίγμα έδωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας σε συνέδριο για την τεχνητή νοημοσύνη στο Νέο Δελχί, όπου υπογράμμισε ότι η προστασία των ανηλίκων από τον ψηφιακό εθισμό αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα ετοιμάζεται να ανακοινώσει τη δική της ρύθμιση σχετικά με…

Δεν είναι «παρατήρηση». Είναι καμπάνα. Και όταν ένας υπουργός Άμυνας βγαίνει σε κομματική πίτα και μιλά για “δυάρια” στις δημοσκοπήσεις, δεν κάνει χιούμορ. Σημαίνει ότι μέσα στο ίδιο το κυβερνητικό στρατόπεδο υπάρχει πια η αίσθηση πως η μηχανή δεν τραβάει — και πως το πρόβλημα δεν είναι μόνο επικοινωνιακό: είναι πολιτικό, κοινωνικό, ταυτότητας. Ο Νίκος Δένδιας έβαλε τη φράση που θα μείνει: «αγκομαχούμε και θριαμβολογούμε όταν μπροστά μπαίνει ένα 3». Με άλλα λόγια: έχετε ρίξει τόσο χαμηλά τον πήχη, που θεωρείτε “επιτυχία” την επιβίωση. Κι όταν ένα κόμμα εξουσίας συνηθίζει στη λογική του “να μη χειροτερέψουμε”, τότε το πρόβλημα δεν είναι οι δημοσκοπήσεις. Είναι ότι έχει ξεκοπεί από την…

Του Άγη Βερούτη Η ειρήνη στην Ουκρανία καθυστερεί γιατί ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του Κρεμλίνου. Όποιος απλά βλέπει στασιμότητα και τους Ρώσους να κάνουν απλά μπρος-πίσω στα ζητούμενα της ειρήνευσης (παρά την εμπλοκή Τραμπ) βλέπει την επιφάνεια. Κάτω από την επιφάνεια εξελίσσεται μια σκληρή οικονομική και γεωπολιτική παρτίδα όπου κάθε μήνας μεταφράζεται σε διαπραγματευτικό κεφάλαιο. Η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε καθεστώς πολεμικής κινητοποίησης. Οι αμυντικές δαπάνες κινούνται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, αγγίζοντας ποσοστά που θυμίζουν σοβιετικές δεκαετίες. Η ρωσική βιομηχανία όπλων δουλεύει σε τρεις βάρδιες. Η κρατική κατανάλωση τροφοδοτεί την ανάπτυξη. Εξάλλου το ρωσικό πολιτικό σύστημα είναι μονοπρόσωπη ΑΕ που…

Η ακρίβεια έχει γίνει μόνιμη κατάσταση. Όχι «κύμα». Όχι «παροδικό φαινόμενο». Μόνιμη θηλιά. Η ελληνική οικογένεια αγανακτεί γιατί ο μήνας δεν βγαίνει: οι λογαριασμοί τρέχουν, το καλάθι στο σούπερ μάρκετ μικραίνει, το εισόδημα δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη. Η καθημερινότητα δεν είναι ζωή — είναι αγώνας επιβίωσης με σταθερό αντίπαλο την ίδια την πραγματικότητα. Και όσο ο κόσμος μετράει ευρώ και ανάσες, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μετράει «αφήγημα». Μας λέει πως «όλα πάνε καλά» και όποιος μιλά για κρίση είναι υπερβολικός, μίζερος, «κακομοίρης». Δηλαδή τι ακριβώς; Ότι το πρόβλημα είναι η γλώσσα μας και όχι οι τιμές; Ότι…

Οι μετεωρολόγοι συμφωνούν ότι πλέον οι βροχές περιορίζονται και έρχεται σταδιακή άνοδος της θερμοκρασίας. Τις Αλκυονίδες μέρες θα θυμίζει ο καιρός για τις επόμενες μέρες, αρχής γενομένης από την Καθαρά Δευτέρα. Οι μετεωρολόγοι συμφωνούν ότι πλέον οι βροχές περιορίζονται και έρχεται σταδιακή άνοδος της θερμοκρασίας. Βελτιωμένος καιρός αναμένεται τις επόμενες ημέρες, με περιορισμένα φαινόμενα και σταδιακή άνοδο της θερμοκρασίας, σύμφωνα με τον μετεωρολόγο του STAR Θοδωρή Κολυδά. Όπως επισημαίνει, το βόρειο ρεύμα που επικράτησε στα ανατολικά τμήματα της χώρας υποχωρεί σταδιακά. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα οι καιρικές συνθήκες να εξελιχθούν χωρίς φαινόμενα στις περισσότερες περιοχές. Εξαίρεση θα αποτελέσει η Βόρεια Κρήτη,…

Το σκάφος πραγματοποιεί την τέταρτη πτήση του χωρίς κανείς να γνωρίζει τι μεταφέρει και τι κάνει. Το απόρρητο διαστημοπλάνο της Κίνας βρίσκεται ξανά σε τροχιά γύρω από τη Γη. Όπως έγινε γνωστό το σκάφος Shenlong «Θεϊκός Δράκος» εκτοξεύθηκε πριν από λίγες μέρες από το Κέντρο Εκτοξεύσεων Δορυφόρων Jiuquan στην έρημο Γκόμπι ξεκινώντας την τέταρτη αποστολή του. Δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες καθώς η κινεζική κυβέρνηση έχει δώσει ελάχιστες πληροφορίες για το Shenlong του οποίου οι τρεις προηγούμενες πτήσεις σε χαμηλή γήινη τροχιά πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2020, τον Μάιο του 2023 και τον Σεπτέμβριο του 2024 με διάρκεια δύο ημερών, 276 ημερών και…

Στα σύνορα ΗΠΑ–Μεξικού δεν εξελίσσεται απλώς μια κρίση ασφάλειας/μετανάστευσης. Εξελίσσεται μια αλλαγή δόγματος: στρατιωτικοποιημένες ζώνες, επιχειρησιακή εμπλοκή του Πενταγώνου και «σκληρά» τεχνολογικά εργαλεία κατά drones. Παράλληλα, οι αγορές διαβάζουν τη συνοριακή κλιμάκωση ως πολιτικό ρίσκο και αστάθεια πολιτικής—και αυτό μεταφράζεται σε νευρικότητα για το δολάριο. Όχι «τέλος του δολαρίου», αλλά repositioning: περισσότερο hedging, περισσότερη διάθεση για εναλλακτικούς διακανονισμούς σε επιμέρους ροές. El Paso: γιατί ένα «μικρό» επεισόδιο γράφει μεγάλη ιστορία Αποδολαριοποίηση: αριθμοί vs αφήγημα Ερωτήματα  Το μοιραίο λάθος δεν είναι ότι φυλάς σύνορα. Είναι ότι τα κάνεις βιτρίνα ισχύος. Όταν μια υπερδύναμη μετατρέπει την ασφάλεια σε σκηνικό κλιμάκωσης, παράγει το…

Τον Φεβρουάριο 2026, η Ουάσιγκτον έστειλε στη Λίμα ένα από τα πιο ωμά μηνύματα των τελευταίων ετών: η κινεζική διείσδυση σε κρίσιμες υποδομές –με αιχμή το Λιμάνι Τσανκάι (Chancay)– δεν είναι απλώς «επενδυτικό ζήτημα», αλλά ζήτημα κυριαρχίας και γεωπολιτικής ευθυγράμμισης. Στον 21ο αιώνα, η «μακροοικονομική σταθερότητα» δεν λειτουργεί μόνο ως δείκτης εμπιστοσύνης. Λειτουργεί και ως διακόπτης πειθαρχίας: αξιολογήσεις, ροές κεφαλαίων, ρυθμιστική πίεση, ακόμη και το λεξιλόγιο της «ασφάλειας» μπορούν να μετατραπούν σε εργαλεία εξαναγκασμού όταν μια χώρα επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε μεγάλες δυνάμεις. Τα δεδομένα: τι είναι το «Τσανκάι» και γιατί έγινε πεδίο μάχης «Σταθερότητα υπό όρους»: το εγχειρίδιο πίεσης Αυτό που συχνά…

Βγήκαν πάλι να σπείρουν φόβο για την απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με τον νόμο Κατσέλη. Και το έκαναν με τον γνωστό τρόπο: όχι με καθαρή εξήγηση, όχι με στοιχειώδη διάκριση του «τι κρίνει» από το «τι δεν κρίνει», αλλά με κραυγές περί «συστημικού κινδύνου». Λες και ο πολίτης οφείλει να τρομάξει, πριν καν καταλάβει. Ας το πούμε καθαρά:Δεν μιλάμε για «κατάργηση» προστασιών με μία δικαστική απόφαση. Μιλάμε για ερμηνεία και εφαρμογή κανόνων που αφορούν τον τρόπο που “τρέχει” μια ρύθμιση. Είναι τεχνικό, αλλά όχι ουδέτερο. Γιατί το τεχνικό είναι πάντα πολιτικό, όταν βάζει το χέρι στην τσέπη. Η κινδυνολογία…

Η ασπίδα του Αχιλλέα (ραψωδία Σ): κοσμολογία, κοινωνία, εργασία, χαρά — πριν από την κορύφωση της βίας Η ασπίδα που σφυρηλατεί ο Ήφαιστος μετά το αίτημα της Θέτιδας, τη στιγμή που ο ήρωας επιστρέφει στη μάχη ύστερα από τον θάνατο του Πατρόκλου, δεν λειτουργεί ως απλό πολεμικό εξάρτημα. Στον Όμηρο γίνεται ένα «κοσμικό αντικείμενο»: μια συμπυκνωμένη εικόνα του κόσμου και της ανθρώπινης εμπειρίας. Η αφήγηση επιβραδύνεται —και αυτή η παύση είναι ουσία, όχι διακοσμητικό. Πριν από τη μεγάλη έκρηξη της βίας, παρεμβάλλεται ένα ολιστικό σύμπαν: τάξη, νόμος, εργασία, γιορτή, κίνδυνος, κύκλος ζωής. Η τεχνική της έκφρασης δεν υπηρετεί τον ρεαλισμό, αλλά τη σημασιολογική πληρότητα: η ασπίδα λειτουργεί ως μικρόκοσμος,…

Σήμερα, σύμφωνα με το εορτολόγιο, έχουν γιορτή οι: Πολύκαρπος, Πολυκάρπης, Πολυκαρπία, Πολυκάρπη, Πολυκαρπίτσα, ΠολυκαρπούλαΠολυχρόνης, Πολυχρόνιος, Χρόνης, Πολυχρονία, Πολυχρονούλα ** Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα. Άγιος Πολύκαρπος Επίσκοπος Σμύρνης Σύμφωνα με τον συναξαριστή, ο Άγιος Πολύκαρπος (80 – 23 Φεβρουαρίου 167) ήταν επίσκοπος Σμύρνης στο δεύτερο αιώνα μ.Χ.. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο στις 23 Φεβρουαρίου του 167 και αναγνωρίστηκε ως άγιος από την Ορθόδοξη και την Καθολική, την Λουθηρανική και την Αγγλικανική εκκλησία. Είναι ο πολιούχος Άγιος της Σμύρνης. Δεν είναι βέβαιο αν μαθήτευσε κοντά στον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Πάντως όπως μας πληροφορεί ο Ειρηναίος Λυών, τοποθετήθηκε επίσκοπος στη…

Χίλια εξακόσια ευρώ βασικός μισθός στις τράπεζες και το σερβίρουν ως άλμα προόδου. Πανηγυρισμοί, αυτοσυγχαρητήρια και το γνωστό αφήγημα ότι «κάτι αλλάζει». Μόνο που, όταν ένας κλάδος γράφει κέρδη δισεκατομμυρίων, κόβει προσωπικό, ψηφιοποιεί την εξυπηρέτηση μεταφέροντας το βάρος στον πολίτη, και ταυτόχρονα κρατά στα χέρια του το οξυγόνο της οικονομίας, τα 1.600€ δεν είναι γενναιοδωρία. Είναι το απολύτως ελάχιστο τίμημα για να συνεχίσει να λειτουργεί αθόρυβα το σύστημα. Τι «αγοράζουν» τα 1.600€ Η μεγάλη απόκλιση: τράπεζες vs πραγματική οικονομία Την ίδια ώρα, χιλιάδες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα —χωρίς κρατικές πλάτες, χωρίς «θεσμική προστασία», χωρίς πρόσβαση σε φθηνό χρήμα— παλεύουν να…

Η λαγάνα δεν είναι απλώς ένα ακόμη ψωμί. Η παρουσία της στο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου εγκράτειας και αλλαγής διατροφικών συνηθειών. Το επίπεδο σχήμα της, οι χαρακτηριστικές τρύπες που δημιουργούνται με τα δάχτυλα και η γενναιόδωρη ποσότητα σουσαμιού την κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αρτοσκευάσματα. Παρότι πολλοί τη συνδέουν με την έννοια του άζυμου άρτου, στην πράξη οι σύγχρονες λαγάνες παρασκευάζονται συχνά με μαγιά, διατηρώντας όμως τον συμβολισμό της απλότητας που συνοδεύει τη Σαρακοστή. Η ιστορία της λαγάνας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα Οι αναφορές στη λαγάνα χάνονται στην αρχαιότητα. Στις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη…

Στα Πολιτικά, η «άριστη πολιτεία» δεν μετριέται με ΑΕΠ ή τάξη, αλλά με το αν παράγει ενάρετους πολίτες — κι αυτό προϋποθέτει ελεύθερο χρόνο. Η «άριστη πολιτεία» στον Αριστοτέλη δεν είναι απλώς ένα σύνολο νόμων. Είναι ένα σύστημα που κρίνεται από το αποτέλεσμα: μια πόλη “μάλιστ’ εὐδαίμων”. Και η ευδαιμονία, όπως το θέτει, δεν είναι άνεση ή καλοπέραση. Είναι η πλήρης άνθιση ζωής — ο τελικός σκοπός μιας κοινότητας που δεν θέλει απλώς να επιβιώνει, αλλά να ζει καλά. Εδώ μπαίνει ο πρώτος κόμπος: ευδαιμονία χωρίς αρετή δεν υπάρχει. Γιατί; Επειδή η ευδαιμονία δεν είναι πράγμα που αγοράζεται ή επιβάλλεται. Είναι ποιότητα ζωής…

Υπάρχουν κοινωνίες που καταρρέουν από έξω.Και υπάρχουν κοινωνίες που τελειώνουν από μέσα — γιατί έμαθαν να μισούν τις λέξεις που τις συγκρατούν. Στην Ελλάδα του σήμερα, η παρακμή δεν είναι απλώς οικονομική. Είναι πολιτισμική. Είναι ψυχική. Είναι θεσμική.Και, το χειρότερο; Έχει ντυθεί «προοδευτικότητα», έχει βαφτιστεί «εκσυγχρονισμός», έχει πλασαριστεί ως «ορθολογισμός». Και κάπως έτσι, αν πεις πατρίδα, θα σε πουν «επικίνδυνο».Αν πεις έθνος, θα σε πουν «εθνικιστή».Αν πεις θρησκεία, θα σε πουν «σκοταδιστή».Αν πεις οικογένεια, θα σε πουν «αναχρονιστικό».Αν πεις παράδοση, θα σε πουν «οπισθοδρομικό». Το σύστημα δεν φοβάται τις λέξεις επειδή είναι «φορτισμένες».Τις φοβάται επειδή είναι ρίζες.Και όποιος κόβει τις ρίζες, μετά δεν χρειάζεται να πολεμήσει το δέντρο:…

Αλέξης Παπαχελάς Το πολιτικό μας σύστημα έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Φτάσαμε στο σημείο να υπάρχει ένα μεγάλο κόμμα, που αποτελεί τον μόνο πόλο γύρω από τον οποίο μπορεί να σχηματιστεί μια κυβέρνηση. Η Ν.Δ. είναι ένα από τα λίγα ιστορικά κόμματα στην Ευρώπη που το έχουν καταφέρει, δείχνοντας αξιοσημείωτες αντοχές. Αντιθέτως, ο δεύτερος παραδοσιακός πόλος, το ΠΑΣΟΚ, συρρικνώθηκε και πλήρωσε το τίμημα για το πώς χειρίσθηκε τη μνημονιακή προσαρμογή. Αναρωτιέται κανείς αν θα είχε διαφορετική πορεία είτε αν είχε αναδείξει τον Ευ. Βενιζέλο ως αρχηγό το 2007 είτε, πάλι, αν είχε επιμείνει στην ψήφιση του πρώτου μνημονίου…

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ Καλά Κούλουμα και καλή επιτυχία με το πέταγμα του αετού. Όπως καταλαβαίνετε ο Ζωολογικός μας κήπος σήμερα και αύριο θα είναι κλειστός. Από την Τετάρτη όμως και πάλι στις επάλξεις ———————————- Music please… Μίκης Θεοδωράκης ~ Χαρταετοί ——————————–

Το βίντεο γυρίστηκε λίγες ώρες πριν ανακοινωθεί επίσημα ότι ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο κλείνει. Και η φράση που επιστρέφει πια ως καθημερινή αγωνία δεν είναι ρητορική: ποιο θα είναι το επόμενο; Τα social γεμίζουν καρδιές, αλλά οι λογαριασμοί δεν πληρώνονται με καρδιές. Σε μια αγορά με ενοίκια, ενέργεια και λειτουργικά που ανεβαίνουν, τα μικρά βιβλιοπωλεία δεν χρειάζονται μόνο συμπάθεια. Χρειάζονται επιλογή — δηλαδή πράξη αγοράς. Τι συνέβη Μια δημόσια ανάρτηση-κάλεσμα στήριξης, με αφορμή το κλείσιμο ανεξάρτητου βιβλιοπωλείου, έβαλε στο τραπέζι μια ωμή αλήθεια: Στο επίκεντρο της συμπαράστασης βρίσκεται το Λεξικόπωλείο, ως σύμβολο μιας ευρύτερης πίεσης που βιώνουν μικρές, ανεξάρτητες επιχειρήσεις βιβλίου. Γιατί μας αφορά όλους…

Του Κώστα Ράπτη Οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν πάνε καλά. Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται ο Ντόναλντ Τραμπ. Το ίδιο όμως ισχύει και για τις πολεμικές προετοιμασίες των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε πρωτοφανή συγκέντρωση στρατιωτικής δύναμης στην περιοχή. Ουδείς δύναται ρεαλιστικά να πιστεύει ότι οι συνομιλίες είναι κάτι άλλο από προσχηματικές και ότι η πολεμική μηχανή που έχει ήδη κινητοποιηθεί θα μείνει αναξιοποίητη. Σε αντίθεση δε με τον περσινό “Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών”, τα πλήγματα που αναμένεται να ανταλλαγούν, τόσο από αμερικανικής όσο και από ιρανικής πλευράς, δεν θα είναι διόλου “χορογραφημένα”. Αναλυτές κάνουν λόγο για σχεδιαζόμενα συντριπτικά…

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για έναν 64χρονο αλβανικής καταγωγής και πατέρα δύο παιδιών τον οποίο αναζητούν οι Αρχές Θύμα σεξουαλικής κακοποίησης φέρεται να έπεσε μια 25χρονη ΑμεΑ μέσα στο σπίτι της στην Κυψέλη. Ειδικότερα, η μητέρα της κοπέλας υποστήριξε στους αστυνομικούς ότι την ώρα που εκείνη απουσίαζε από το σπίτι της, ένας άνδρας εισήλθε σε αυτό και επιτέθηκε σεξουαλικά στην 25χρονη ΑμεΑ κόρη της, ενώ είναι πιθανόν να επιτέθηκε και στη δίδυμη αδελφή της, που είναι επίσης ΑμεΑ. Δράστης της επίθεσης φέρεται να είναι ένας άνδρας αλβανικής καταγωγής, ο οποίος είναι γνωστός της οικογένειας. Η μητέρα των δίδυμων κοριτσιών δήλωσε ότι…

Η εταιρική Αμερική εισέρχεται στο δεύτερο έτος της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ με μια νέα, σκληρά αποκτημένη επίγνωση: οι προσωπικές παρεμβάσεις του προέδρου μπορούν να επηρεάσουν τις επιχειρήσεις όσο και οι ίδιες οι αγορές. Σε ένα περιβάλλον όπου ο πληθωρισμός παραμένει επίμονος, οι γεωπολιτικές εντάσεις αναδιατάσσουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες και οι επενδυτές αναζητούν σταθερότητα, ο Λευκός Οίκος λειτουργεί πλέον ως απρόβλεπτος παράγοντας κινδύνου – αλλά και ευκαιριών. Ο Τραμπ αιφνιδίασε τη Wall Street ζητώντας πρόσφατα ανώτατο όριο 10% στα επιτόκια των πιστωτικών καρτών, πίεσε ενεργειακές εταιρείες να εμπλακούν στην ανασυγκρότηση των κατεστραμμένων πετρελαϊκών υποδομών της…

Περάσαμε μια νύχτα στο Υπνωτήριο Αστέγων των Γιατρών του Κόσμου και αποτυπώσαμε την καθημερινότητα Μαρίνα Καρπόζηλου ΟΤΑΝ τον Μάρτιο του 2025 η Aρτεμις άναψε τη σόμπα του διαμερίσματος που νοίκιαζε μαζί με την κόρη της στη Νέα Σμύρνη δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε. «Μέσα σε λίγη ώρα πιάσαμε φωτιά. Το σπίτι σχεδόν καταστράφηκε. Μετά το πρώτο σοκ σκέφτηκα πως πρέπει να βρούμε το πού θα ζούμε από εδώ και πέρα. Σε αυτό το σπίτι δίναμε ενοίκιο 350 ευρώ, το να βρούμε κάτι σε αντίστοιχη τιμή τόσο άμεσα ήταν αδύνατον». Οι δύο γυναίκες φιλοξενήθηκαν σε διαφορετικά σπίτια συγγενών. Η κόρη…

«Πιάνουμε μια κουβέντα – κόβεται στη μέση…Πάμε να χτίσουμε έναν τοίχο – δε μας αφήνουν να τελειώσουμε…Και το τραγούδι μας κομμένο…Όλα τ’ αποτελειώνει ο ορίζοντας.»— Γιάννης Ρίτσος Υπάρχουν εποχές που ο “πολιτισμός” φοράει στολή. Και που η βία αποκτά σφραγίδα, πρωτόκολλο, κανονισμό, ωράριο. Η Μακρόνησος δεν είναι απλώς ένα νησί απέναντι από το Λαύριο. Είναι μνήμη-μαχαίρι: το σημείο όπου η εξουσία δεν αρκέστηκε να τιμωρήσει—επιδίωξε να σπάσει, να μεταστρέψει, να υπογράψει πάνω σε σώματα. Και το πιο ανατριχιαστικό δεν είναι μόνο το “τότε”. Είναι το πόσο εύκολα το “τότε” επιστρέφει, όταν μια κοινωνία συνηθίζει να λέει: «ε, ας κάνουν μια εξαίρεση… ας σκληρύνουν λίγο… για το καλό της…

Υπάρχει ένα νήμα που ενώνει πολλά από τα «νεότερα δεινά» μας: όχι η έλλειψη νόμων, αλλά η διαχρονική μη απονομή δικαιοσύνης — ή, πιο ακριβά, μια δικαιοσύνη που σε κρίσιμες καμπές στάθηκε στο πλευρό της εξουσίας.Και αν θέλουμε μια ημερομηνία–σύμβολο για να δούμε το μοτίβο να γεννιέται μπροστά στα μάτια μας, αρκεί να θυμηθούμε ότι τέτοια μέρα το 1945 εκκινούσε η λεγόμενη «δίκη των δωσιλόγων». 1945: Η δίκη που “έπρεπε” να γίνει — και δεν έγινε Στο εδώλιο κάθισαν ελάχιστοι από όσους είχαν ευθύνη — άμεση ή έμμεση — για την πιο σκοτεινή τομή της νεότερης ιστορίας μας: συνεργασία με τους ναζί, μαζικές εκτελέσεις, ολοκαυτώματα, αρπαγές…