Η Κούβα αποχαιρετά τους 32 νεκρούς της – Φόρος τιμής απέναντι στον ιμπεριαλισμό**
Με σημαίες, σιωπή και πένθος απάντησε ο κουβανικός λαός.
Στο διεθνές αεροδρόμιο της Αβάνας έφτασαν τα 32 φέρετρα Κουβανών στρατιωτών, τυλιγμένα με την ερυθρόλευκη και γαλάζια σημαία της επανάστασης. Άνδρες που έπεσαν μακριά από την πατρίδα, στη Βενεζουέλα, κατά τη διάρκεια της αμερικανικής στρατιωτικής επίθεσης.
Η αυτοκινητοπομπή κινήθηκε αργά μέσα στην πρωτεύουσα. Δεν υπήρχαν πανηγυρισμοί. Υπήρχε μόνο το βάρος της ιστορίας.
Στο Υπουργείο Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων, τα φέρετρα παραδόθηκαν επισήμως στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Μιγκέλ Ντίαζ‑Κανέλ, ο οποίος εμφανίστηκε με πλήρη στρατιωτική στολή. Όχι ως τελετουργικό. Ως μήνυμα.
Δεν ήταν «απώλειες». Ήταν πολιτική πράξη
Για την Κούβα, οι νεκροί δεν είναι στατιστική.
Είναι σύμβολα διεθνιστικής αλληλεγγύης, κομμάτι της ίδιας γραμμής που ξεκινά από την Αγκόλα, περνά από τη Νικαράγουα και φτάνει σήμερα στη Βενεζουέλα.
Η επίθεση δεν παρουσιάζεται ως «επεισόδιο». Παρουσιάζεται ως αυτό που είναι:
ευθεία σύγκρουση με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, σε μια Λατινική Αμερική που αρνείται να επιστρέψει στο καθεστώς των προτεκτοράτων.
Η σιωπή της πομπής ήταν πιο ηχηρή από συνθήματα
Καθ’ όλη τη διαδρομή, πολίτες στάθηκαν στα πεζοδρόμια.
Χωρίς φωνές. Χωρίς πανό.
Μόνο υψωμένες γροθιές και δάκρυα.
Γιατί στην Κούβα, ο θάνατος ενός στρατιώτη δεν είναι ιδιωτική υπόθεση.
Είναι συλλογική μνήμη.
Μήνυμα προς τα έξω – και προς τα μέσα
Η εικόνα του Προέδρου με στολή, τα φέρετρα, η τελετή, η πειθαρχία:
δεν απευθύνονται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Απευθύνονται και σε όσους πιστεύουν ότι η Κούβα λύγισε.
Ότι η επανάσταση «τελείωσε».
Ότι η ιστορία έκλεισε.
Η απάντηση δόθηκε χωρίς λόγια.
Venceremos
Όχι ως σύνθημα.
Αλλά ως υπόσχεση.