Στο ζήτημα της δημοκρατίας, της κυβερνητικής λογοδοσίας και του τρόπου με τον οποίο η εξουσία διαχειρίζεται κρίσιμα γεγονότα, από ένα δυστύχημα έως μια εθνική τραγωδία, εστιάζει με παρέμβασή του ο Νίκος Μερτζάνης.
Ο ίδιος θέτει στο επίκεντρο τον δημόσιο διάλογο γύρω από την πολιτική διαχείριση τραγικών υποθέσεων, κάνοντας λόγο για «χυδαία διαχείριση» στην υπόθεση θανάτου μιας αθώας γυναίκας. Όπως υποστηρίζει, επιχειρήθηκε πολιτική εκμετάλλευση ενός τραγικού γεγονότος, με στόχο τη συσπείρωση ψηφοφόρων και τη στοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων.
Ο Νίκος Μερτζάνης προειδοποιεί ότι τέτοιες πρακτικές μπορούν να οδηγήσουν σε επικίνδυνη αναβίωση εμφυλιοπολεμικού κλίματος, την ώρα που η κοινωνία έχει ανάγκη από ψυχραιμία, θεσμική σοβαρότητα και σεβασμό απέναντι στην ανθρώπινη απώλεια.
Παράλληλα, θέτει και ένα κρίσιμο όριο στον δημόσιο λόγο: από τη μία η ανάγκη για σκληρή κριτική και έλεγχο της εξουσίας, από την άλλη ο κίνδυνος η πολιτική αντιπαράθεση να διολισθήσει στην τοξικότητα.
«Όλα τελικά σε αυτή τη χώρα είναι θέμα δημοκρατίας. Αν δεν υπάρχει κριτική και έλεγχος σε μία κυβέρνηση, τότε έχουμε πρόβλημα δημοκρατίας», τονίζει χαρακτηριστικά.
Η παρέμβασή του ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το πώς πρέπει να λειτουργεί μια δημοκρατία όταν βρίσκεται μπροστά σε κρίσεις, τραγωδίες και κοινωνική οργή. Γιατί σε κάθε τέτοια στιγμή δεν κρίνεται μόνο η εκάστοτε κυβέρνηση. Κρίνεται και η ποιότητα του πολιτικού συστήματος, η αντοχή των θεσμών και το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου.