Σε καθρέφτη πολιτικής υποκρισίας εξελίσσεται η σύγκρουση ανάμεσα στον Άδωνις Γεωργιάδης και τον Παύλος Πολάκης, με φόντο τον Διοικητή του Νοσοκομείο Χαλκίδας, Στυλιανό Γερωνυμάκη.
Ο λόγος; Ο ίδιος άνθρωπος που σήμερα παρουσιάζεται ως «κομματικό όργανο», υπηρέτησε και τις δύο πολιτικές πλευρές — κάτι που αποσιωπάται κατά το δοκούν.
Τι ίσχυε επί ΣΥΡΙΖΑ
Τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα και καταγεγραμμένα:
Από το 2015, ο Στυλιανός Γερωνυμάκης υπήρξε αποσπασμένος συνεργάτης του τότε Υπουργού Πολιτισμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Αριστείδης Μπαλτάς.
Η συνεργασία αυτή δεν ήταν τυπική ούτε στιγμιαία. Συνεχίστηκε και όταν ο κ. Μπαλτάς συμμετείχε στην Εξεταστική Επιτροπή για την Υγεία, η οποία είχε σαφή πολιτική στόχευση κατά της Νέα Δημοκρατία.
Με απλά λόγια:
Ο άνθρωπος που σήμερα βαφτίζεται «χαφιές», τότε ήταν πρόσωπο εμπιστοσύνης υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ.
Τι ισχύει σήμερα επί ΝΔ
Σήμερα, ο ίδιος άνθρωπος έχει τοποθετηθεί στη διοίκηση του Νοσοκομείου Χαλκίδας, στο πλαίσιο των επιλογών της σημερινής κυβέρνησης.
Αυτό αρκεί, προφανώς, για να μετατραπεί —στα μάτια της αντιπολίτευσης— από «συνεργάτη» σε «εχθρό».
Το πραγματικό ζήτημα
Η υπόθεση Γερωνυμάκη δεν είναι ζήτημα προσώπου. Είναι ζήτημα πολιτικής εργαλειοποίησης.
- Όταν ένα στέλεχος υπηρετεί επί ΣΥΡΙΖΑ → θεωρείται «ικανό».
- Όταν το ίδιο στέλεχος υπηρετεί επί ΝΔ → βαφτίζεται «χαφιές».
Αυτό δεν λέγεται έλεγχος εξουσίας.
Λέγεται επιλεκτική μνήμη και κατά παραγγελία αγανάκτηση.
Και το Νοσοκομείο Χαλκίδας;
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι, για ακόμη μία φορά, ένα δημόσιο νοσοκομείο μετατρέπεται σε αρένα κομματικής σύγκρουσης.
Αντί η συζήτηση να αφορά:
- ελλείψεις προσωπικού,
- συνθήκες εργασίας,
- ποιότητα υπηρεσιών υγείας,
εξαντλείται σε χαρακτηρισμούς και πολιτικές ρεβάνς.
Ο Στυλιανός Γερωνυμάκης δεν είναι ούτε “του ΣΥΡΙΖΑ” ούτε “της ΝΔ”.
Είναι ένα διοικητικό στέλεχος που υπηρέτησε και τις δύο κυβερνητικές περιόδους.
Όποιος το ξεχνά αυτό, δεν κάνει πολιτική κριτική — κάνει πολιτική μυθοπλασία.