Σε μια εποχή που πολλοί μπερδεύουν την επιθυμία με τη δέσμευση και την έλξη με την αγάπη, η ψυχολογία έρχεται να θυμίσει το αυτονόητο: οι σχέσεις που αντέχουν δεν χτίζονται μόνο με σώματα. Χτίζονται με εμπιστοσύνη, σεβασμό, συνέπεια, επικοινωνία και συναισθηματική ωριμότητα.
Η σεξουαλική οικειότητα μπορεί να φέρει δύο ανθρώπους πιο κοντά. Μπορεί να δυναμώσει το αίσθημα προσκόλλησης, να δημιουργήσει ένταση, πάθος, ακόμα και την ψευδαίσθηση μιας βαθύτερης σύνδεσης. Όμως από μόνη της δεν φτιάχνει σχέση. Δεν γεννά εμπιστοσύνη. Δεν αντικαθιστά τον χαρακτήρα. Δεν καλύπτει την ανειλικρίνεια. Δεν διορθώνει την απουσία σεβασμού.
Γιατί η αλήθεια είναι απλή και συχνά σκληρή: όποιος θέλει πραγματικά να χτίσει σχέση, δεν εμφανίζεται μόνο όταν τον βολεύει. Δεν ζητά μόνο σώμα. Δεν επενδύει μόνο στην επιθυμία. Επενδύει χρόνο, παρουσία, κουβέντα, ενδιαφέρον, σταθερότητα. Θέλει να γνωρίσει τον άλλον, όχι απλώς να τον κατακτήσει.
Το σεξ μπορεί να είναι ένα φυσικό και όμορφο κομμάτι μιας σχέσης. Αλλά δεν είναι το θεμέλιο. Θεμέλιο είναι το αν μπορείς να εμπιστευτείς τον άνθρωπο δίπλα σου. Αν μπορείς να μιλήσεις χωρίς φόβο. Αν σε σέβεται όταν δεν συμφωνείτε. Αν μένει όταν περνάει η πρώτη έξαψη.
Οι σχέσεις δεν δοκιμάζονται στην ένταση της στιγμής. Δοκιμάζονται στη συνέπεια της επόμενης μέρας. Εκεί φαίνεται ποιος ήρθε για να μείνει και ποιος απλώς πέρασε για να πάρει.