Τα γεγονότα τρέχουν και η αγωνία μεγαλώνει. Όχι επειδή «άνοιξαν οι πύλες του τέλους», αλλά επειδή η κρίση γύρω από το Ιράν, το Στενό του Ορμούζ και τις αμερικανικές απειλές έχει φτάσει σε οριακό σημείο, με τη διεθνή ισορροπία να κρέμεται από μια κλωστή.
Μέσα σε αυτή την πραγματική φωτιά, το διαδίκτυο κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: μετατρέπει τον φόβο σε προϊόν. «Προφητείες», μυστικιστικά σενάρια, αποκαλυπτικά κείμενα και δήθεν προαναγγελίες καταστροφής αναπαράγονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, θολώνοντας τη γραμμή ανάμεσα στον υπαρκτό κίνδυνο και στον οργανωμένο πανικό.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ
Το πραγματικό πρόβλημα λέγεται Ορμούζ.
Εκεί βρίσκεται σήμερα ένας από τους πιο ευαίσθητους κόμβους του πλανήτη. Αν η κρίση ξεφύγει, δεν θα μιλάμε απλώς για μια ακόμη περιφερειακή ένταση, αλλά για αλυσιδωτό σοκ στην ενέργεια, στις θαλάσσιες μεταφορές, στις τιμές και στις αγορές.
Αυτός είναι ο αληθινός φόβος: όχι τα διαδικτυακά παραληρήματα, αλλά μια γεωπολιτική ανάφλεξη που μπορεί να προκαλέσει ντόμινο σε ολόκληρο το διεθνές σύστημα.
ΤΙ ΜΥΡΙΖΕΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ
Η λεγόμενη «προφητεία της Βάνγκα» για τη Μεγάλη Εβδομάδα του 2026 είναι το τέλειο παράδειγμα.
Κείμενα χωρίς καθαρή προέλευση, αποσπάσματα χωρίς πρωτογενή τεκμηρίωση, ημερολόγια τρόμου φτιαγμένα για να γίνονται viral και να ποτίζουν το κοινό με άγχος. Η συνταγή είναι γνωστή: παίρνουν έναν υπαρκτό φόβο —πόλεμο, black out, κατάρρευση επικοινωνιών, τραπεζική ανασφάλεια— και τον ντύνουν με μυστικιστικό μανδύα για να φαίνεται μοιραίος και αναπόφευκτος.
Έτσι ο πανικός δεν παρουσιάζεται ως πολιτικό εργαλείο, αλλά ως «μοίρα».
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
Όχι τις «πύλες του Πάσχα», αλλά την ευπάθεια των πραγματικών υποδομών.
Ο σύγχρονος κόσμος είναι δεμένος με αόρατα νήματα: υποθαλάσσια καλώδια, δίκτυα επικοινωνίας, ενεργειακούς διαύλους, ηλεκτρονικά συστήματα πληρωμών, χρηματοπιστωτικές αλυσίδες. Αν χτυπηθούν αυτά, ο πανικός δεν θα είναι μυστικισμός — θα είναι χειροπιαστή πραγματικότητα.
Άρα ναι, υπάρχει σοβαρός λόγος ανησυχίας. Αλλά αυτή η ανησυχία πρέπει να έχει βάση, κρίση και μέτρο. Όχι υστερία, όχι μυθοπλασία, όχι τρομολαγνεία.
Το κρίσιμο δεν είναι να γίνουμε αφελείς.
Το κρίσιμο είναι να μην παραδοθούμε στον κατασκευασμένο φόβο πριν καν μιλήσουν τα ίδια τα γεγονότα.
Ναι, ο κόσμος περνά επικίνδυνη καμπή.
Ναι, μια λάθος κίνηση μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές συνέπειες.
Ναι, η εποχή είναι βαριά.
Αλλά άλλο η εγρήγορση και άλλο η παράλυση.
Άλλο η πίστη και άλλο η αποκαλυπτική κατανάλωση τρόμου.
Άλλο η προσευχή και άλλο η υποταγή στον πανικό.
Ο άνθρωπος που φοβάται τον Θεό δεν φοβάται τις κραυγές του διαδικτύου. Και ο πολίτης που σκέφτεται καθαρά δεν τρέφεται με “προφητείες”, αλλά με αλήθεια, νηφαλιότητα και αντοχή.