Άλλα λέει ο Καρχιμάκης, άλλα η Γιαννακοπούλου και σε άλλη κατεύθυνση κινείται ο Δουδωνής – Ο Νίκος Ανδρουλάκης καλείται να εξηγήσει ποια είναι τελικά η επίσημη θέση του κόμματος
Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Σε ένα δημοκρατικό κόμμα αυτό είναι απολύτως θεμιτό. Το πρόβλημα είναι ότι τα κορυφαία στελέχη του βγαίνουν δημόσια, το ένα μετά το άλλο, και παρουσιάζουν διαφορετική κομματική γραμμή για ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα της Παιδείας.
Μέσα σε λίγες ώρες, το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να εμφανίσει τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, να ανοίξει εσωκομματική σύγκρουση και να μετατρέψει μια πολιτική αντιπαράθεση με τον Αλέξη Τσίπρα σε πράσινο αυτογκόλ.
Ο Λευτέρης Καρχιμάκης δήλωσε ότι μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα καταργήσει τον νόμο Πιερρακάκη και θα θεσπίσει νέο πλαίσιο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια. Υποστήριξε ότι θα τεθούν αυστηρότερα ακαδημαϊκά κριτήρια, ώστε να μη δημιουργηθούν ιδρύματα «του ενάμιση ορόφου».
Καθαρή θέση; Έτσι φάνηκε για λίγη ώρα.
Στη συνέχεια παρενέβη η Νάντια Γιαννακοπούλου και ξεκαθάρισε ότι η κατάργηση του νόμου δεν έχει συζητηθεί ούτε έχει αποφασιστεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, επανέλαβε ότι τάσσεται υπέρ της λειτουργίας μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, επισημαίνοντας ότι η απαγόρευσή τους συναντάται πλέον μόνο σε χώρες όπως η Κούβα και η Βόρεια Κορέα.
Με απλά λόγια, ο Καρχιμάκης ανακοίνωσε τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση και η Γιαννακοπούλου απάντησε ότι τέτοια απόφαση δεν έχει ληφθεί.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, στο πράσινο αλαλούμ προστέθηκε και ο Παναγιώτης Δουδωνής.
Επιχειρώντας να επιτεθεί πολιτικά στον Αλέξη Τσίπρα για τη στάση του απέναντι στα μη κρατικά πανεπιστήμια, αναφέρθηκε στον Αργύρη Μπεντενιώτη, στέλεχος του κόμματος Τσίπρα, και στη συγγενική του σχέση με τον πατέρα του, Μανώλη Μπεντενιώτη, πρώην βουλευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος κατέχει διοικητική θέση σε κυπριακό πανεπιστήμιο που ενδιαφέρεται να δραστηριοποιηθεί στην Ελλάδα.
Η Νάντια Γιαννακοπούλου πήρε ξανά δημόσια απόσταση, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιείται η λογική της οικογενειακής ευθύνης στην πολιτική αντιπαράθεση.
Έτσι, μέσα σε μία ημέρα, το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε τρεις εικόνες: ένα στέλεχος που καταργεί τον νόμο, μία βουλευτή που λέει ότι τέτοια απόφαση δεν υπάρχει και έναν κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο που επιχειρεί να χτυπήσει τον πολιτικό αντίπαλο μέσω συγγενικών συνδέσεων.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται το πραγματικό ερώτημα: Ποια είναι η επίσημη θέση του ΠΑΣΟΚ;
Θα καταργήσει τον νόμο Πιερρακάκη ή θα τον τροποποιήσει; Έχει αποφασίσει νέο θεσμικό πλαίσιο ή πρόκειται για προσωπικές εισηγήσεις στελεχών; Συμφωνεί με την πολιτική επιχειρηματολογία του Δουδωνή ή με την αποδοκιμασία της Γιαννακοπούλου;
Ο Νίκος Ανδρουλάκης οφείλει να απαντήσει. Διότι η πολυφωνία είναι δημοκρατία, αλλά οι τρεις διαφορετικές επίσημες γραμμές μέσα σε λίγες ώρες λέγονται πολιτική σύγχυση.
Μέχρι να ξεκαθαρίσει τι πραγματικά πιστεύει το ΠΑΣΟΚ, ένα μόνο συμπέρασμα βγαίνει με ασφάλεια: Ο Νίκος είναι πράγματι καλύτερος όταν δεν μιλάει – αλλά ένα κόμμα που θέλει να κυβερνήσει δεν μπορεί να διοικείται διά της σιωπής.